Downloaded from YTS.MX
(แวม! ชีวประวัติ)
Official YIFY movies site: YTS.MX
สวัสดีครับ และที่เห็นเมื่อกี้ คือกิจวัตรประจําวันยามเช้าของแวม!
แต่ทุกอย่างไม่...
อีกรอบนะ ถ่ายใหม่ได้ไหม
(แวม! ชีวประวัติ)
สวัสดีครับ และที่เห็นเมื่อกี้ คือกิจวัตรประจําวันยามเช้าของแวม!
แต่ทุกอย่างไม่ได้เป็นแบบนี้เสมอมา
นี่คือโรงเรียนบุชชีมีดส์ ที่ที่เราเจอกันตอนอายุ 12 ในปี 1975
และในวันนี้ เรามี...
แขกคนที่พิเศษสุดๆ
คุณเท็ด ฮัลลิเวลล์ ครูใหญ่สมัยผมเรียน
เท็ด สบายดีไหมครับ
ดีสุดๆ
เยี่ยมเลยครับ เท็ด บอกผมหน่อยซิ เคยคิดไหมครับว่าจะกลายมาเป็นแบบนี้
- ก็... - ขอบคุณครับ เท็ด ไปต่อกันที่จอร์จ
ตอนที่ผมอยู่กับแอนดรูว์
เราคิดอยู่แต่เรื่องที่อยากทําอะไรสนุกๆ ด้วยกัน
แวม! คือความเป็นพี่เป็นน้อง
มีความขี้เล่น
ความวุ่นวายของมนุษย์ที่สุดจะคาดเดา
ทั้งหมดนี้คือ "ป็อป"
และแวม! จะไม่มีวันโตเป็นผู้ใหญ่
มันเหมือนเป็นความฝัน
ตั้งแต่ตอนเราเด็กๆ
แต่ตอนนั้น
ทุกคนชอบพูดว่า
"ไอ้โง่สองคนนี้มันดังเปรี้ยงปร้างได้ยังไง"
"มันเกิดขึ้นได้ยังไง"
แวม! แบม! ฉันเป็นผู้ชาย
จะมีงานทําหรือไม่มี
ก็อย่ามาหาว่าฉันไม่ใช่
เธอล่ะ ชอบสิ่งที่ตัวเองทําไหม
ถ้าไม่ ก็หยุด
อย่ามัวเน่าตายอยู่ตรงนั้น
ฉันไม่ต้องกังวลอีกต่อไป
ไม่มีเวลาให้เธอแล้ว
ต้องกล้าแค่ไหนถึงรักเธอได้
เพราะใครๆ ก็เล็งเธอไว้
ฉันไม่ต้องกังวลอีกต่อไป
หมดเวลาให้เธอแล้ว
ต้องกล้าแค่ไหนถึงรักเธอได้
แล้วไม่คิดเหรอว่า ฉันรู้ ฉันรู้ ฉันรู้ ฉันรู้แล้ว
จอร์จ ช่วยเล่าให้ฟังหน่อยว่า คุณกับแอนดรูว์มารวมตัวกันได้ยังไง
เอ่อ เอาเป็นว่าเรารู้จักกัน ตอนผมอายุ 11 แอนดรูว์อายุ 12
ในลอนดอนเหนือ
ในวันแรก
ที่ผมไปเรียนที่โรงเรียนใหม่ ผมก็ได้เจอกันแอนดรูว์
(เสียงจอร์จ)
ครูประจําชั้นเดินเข้ามา กับนักเรียนใหม่ที่เป็นผู้ชาย
ใส่แว่นตาหนาเตอะกรอบใหญ่อย่างกับหน้าต่าง
ตอนนั้นผมเป็นเด็กเปิ่นๆ
ตุ้ยนุ้ยนิดๆ หน้าตาประหลาดพอตัวเลยแหละ
ผมหยิกเป็นลอนใหญ่ๆ
แล้วก็ขี้อายมาก
ครูบอกว่าหมอนี่ชื่อ "ยอร์เรียส พาไนไอโอทู"
"ยอร์โกส คีเรียโก ปาไนโอตู" นี่ต่างหาก
"ใครจะอาสาดูแลเพื่อนใหม่"
แอนดรูว์ยกมือขึ้น
ผมเชื่อจริงๆ ว่ามันคือพรหมลิขิต
ชีวิตผมอาจจะต่างจากนี้โดยสิ้นเชิง
ถ้าผมนั่งข้างเพื่อนคนอื่นในวันนั้น
สําหรับผม เขาคือย็อก เป็นชื่อเล่นที่ผมตั้งให้เขา
เราสนิทกันมากจริงๆ
ย็อกกับผมมีความคิดที่เหมือนกันเป๊ะ
โดยเฉพาะเรื่องดนตรีนี่เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย
เรามักจะใช้เวลาหลายชั่วโมงนั่งคิดมุก แล้วก็จัดรายการตลกทางวิทยุ
เขียนเพลงด้วย แล้วเราก็ตั้งวงดนตรีตอนที่เราอายุ 16
ตอนนั้นชื่อวงดิเอ็กเซคิวทีฟ
ดิเอ็กเซคิวทีฟ
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด
(ดิเอ็กเซคิวทีฟ ปี 1979)
(1979 เอ็กเซคิวทีฟ เดโม่/ซ้อมวง)
เป็นแนวสกา
ซึ่งพวกเราห่วยแตกเลยละ พูดจริง
เอ่อ ก็ไม่ได้แย่สําหรับเด็กอายุ 16
เอาละ ไอ้พวกบ้า รอบที่สาม
ใช่ พวกเราห้าคนเล่นเครื่องดนตรีครบหมดแหละ
กลับมานะ แอนดรูว์ กลับมานี่
ผ่านไปหนึ่งปีก็แยกทางกัน
เพราะคนชอบขาดซ้อมบ้าง โดดเล่นคอนเสิร์ตบ้าง
อย่าใช้คําว่าแยกทางเลย
เรียกว่าวงแตกเลยละ สุดท้ายก็เหลือแค่ผมกับย็อก
ตั้งใจกันว่าจะทํากันแค่สองคน
แล้วเราก็เขียนเพลงด้วยกันต่อไป
(ปี 1981)
เรามักจะไปเต้นกันแถวเวสต์เอ็นด์ในลอนดอน
แล้วเราก็ไปคลับที่ชื่อบีทรูท
เราเต้นเข้าคู่กันขําๆ
แอนดี้ก็ร้องเล่นๆ ว่า "แวม แบม" อะไรนี่แหละ
ผมร้องแร็ปประมาณว่า
"แวม แบม ฉันนี่แหละที่ใช่"
แล้วเราก็คิดว่านี่เหมาะจะเป็นชื่อวงมาก
แวม!
แล้วมันก็ติดหูเลย
มีแค่อย่างเดียวที่ผมอยากทําในตอนนั้น
คือการได้ตั้งวงกับย็อก
ผมกับแอนดรูว์เริ่มจะแต่งเพลงสั้นๆ ติดหูเก่งขึ้น
เราทําเทปเดโม่ราคา 20 ปอนด์ ที่ห้องหน้าบ้านของแอนดรูว์
ใช้ไม้กวาดแล้วก็เอาไมโครโฟนมาผูกไว้
กับพอร์ตาสตูดิโอสี่แทรคหนึ่งเครื่อง
ที่เพิ่งออกวางขายตอนปลายยุค 70
ฉันบอกให้ก้มลง ก้มลง ก้มลงต่ําๆ
ตอนนั้นเราอายุแค่ 17 หรือ 18 เอง
เพลงที่แต่งมักจะมาจาก สถานการณ์ของเราในตอนนั้น
สภาพแวดล้อมรอบตัวเรา
เกิดการเดินขบวนประท้วงทั่วประเทศ
อัตราการว่างงานเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ในหมู่ประชากรอายุ 16 ถึง 18 ปี
เราเอาแร็ปมาผสมกับดิสโก้แล้วก็เพิ่มป็อปเข้าไป
เนื้อเพลงเกี่ยวกับปัญหาสังคม แต่พื้นดนตรีเป็นแนวดิสโก้
เฮ้ ทุกคน มองมาทางนี้สิ
ฉันช่ําชองเรื่องชีวิตในเมือง
ถึงไม่มีงานทําก็ยังสนุกได้
กับหนุ่มๆ ที่ได้พบเจอในชีวิต...
เพลงบ้าๆ ที่ผมชอบร้องในคลับ
เราเอามาแต่งใหม่เป็นเพลง "แวมแร็ป!"
แวม แบม ฉันเป็นผู้ชาย...
หลังจากนั้นเราก็แต่งเพลงมาเรื่อยๆ
ผมกับย็อกมักจะเขียนเพลง จากประสบการณ์เที่ยวคลับ
"คลับทรอปิคานา" เป็นเพลงที่แต่งขึ้นเกี่ยวกับบีทรูท
คลับทรอปิคานา เชิญมาดื่มฟรี...
ตอนนั้นมีแค่ท่อนร้องกับท่อนฮุค
ย็อกมาหาผมที่บ้านในเย็นวันหนึ่ง
ตอนนั้นผมมีท่อนเดินคอร์ดที่ผมชอบมากๆ
ซึ่งมันยอดมากเลย เพราะเขาบอกว่า
"ฉันมีทํานองที่เข้ากับ ท่อนเดินคอร์ดของนายเป๊ะเลย"
แม้แต่ท่อนเดินคอร์ดที่ต่างคนต่างแต่ง ก็ยังเหมือนกัน
เมื่อฉันล้มลงอีกครา...
(เดโม่แรกของ "แคร์เลส วิสเปอร์"
ได้กลิ่นน้ํายาเคลือบเงา
ของฟลอร์เต้นรํานี้
สําหรับหัวใจและห้วงความคิด...
เราช่วยกันแต่งเพลงจนจบ ค่อยๆ แต่งที่บ้านบ้าง บนรถบัสบ้าง
เพิ่มเติมวันละนิดละหน่อย
เหลือเพียงความเจ็บปวด
และฉันจะไม่เต้นรําอีกแล้ว
เท้าที่ผิดมันไร้จังหวะ
ถึงจะง่ายที่จะเสแสร้ง
แต่ฉันรู้ว่าฉันไม่โง่...
ผมจําได้ ตอนที่แต่งเพลงเสร็จ
มีอยู่วันหนึ่ง เราโดดเรียนกัน ผมพูดกับเขาว่า "ไม่รู้ใครจะเป็นคนร้อง
แล้วฉันก็ไม่รู้ว่าฉันดีพอที่จะร้องเพลงนี้หรือเปล่า
แต่นี่คือเพลงที่จะขึ้นอันดับหนึ่ง"
เทปเดโม่ยาวประมาณสี่นาที
แค่นั้นก็พอแล้วสําหรับผม ตอนนั้นผมมั่นใจสุดๆ
ถึงจะมีเพลงเต็มแค่หนึ่งเพลง
อีกสองเพลงมีแค่สองส่วนสามกับหนึ่งส่วนสี่
เราตระเวณบุกไปหาค่ายเพลง
หนุ่มวัย 18 สองคน
มั่นหน้าขนาดไหนลองคิดดู ไปยืนอยู่หน้าค่าย
แล้วเถียงคอเป็นเอ็นว่านัดมาแล้ว
เราเจอกับเสียงตอบรับที่น่าผิดหวังมาก
มีผู้ชายคนหนึ่งโยนเทปข้ามโต๊ะกลับมา
แล้วบอกว่า "เสียงดีอยู่หรอก แต่กลับบ้านไปแต่งเพลงฮิตๆ ซะไป"
พวกนั้นขว้าง "แคร์เลส วิสเปอร์" ทิ้ง ขว้าง "คลับทรอปิคานา" ทิ้ง
จําได้ว่าผมรู้สึกท้องไส้ปั่นป่วน
และจําความรู้สึกตกต่ําครั้งนั้นได้
ผมรู้สึกเสียใจมากๆ
หัวใจสลาย
มันก็ทําให้เสียกําลังใจ
แต่ผมรู้จักผู้ชายชื่อมาร์ค ดีน ที่บ้านอยู่บนถนนเส้นเดียวกับพ่อแม่ผม
เขาอยู่ในแวดวงค่ายเพลง
เขาน่าจะเป็นคนค้นพบวงซอฟต์เซลล์กับเอบีซี
แอนดี้โทรหาแม่ผมบ่อยมาก บอกว่า "ช่วยฟังเทปหน่อยได้ไหม"
แล้วผมก็ไม่ยอมฟัง เอาแต่หลบหน้าพวกเขาไปเรื่อยๆ
คิดในใจว่า "ไม่เอาหรอก ก็แค่วงบ้านๆ"
แอนดรูว์เอาเทป ใส่ไว้ในกล่องจดหมายของมาร์ค ดีน
ในเทปไม่ได้มีดนตรีอะไรเลย
มีแค่เสียงจอร์จร้องเพลงกับเสียงกีตาร์ก๊องแก๊ง
แต่มันก็เพราะมาก ยอดเยี่ยมเลยแหละ
เขาบอกว่า "เดี๋ยวจะให้ทําสัญญาออกเทป"
แล้วเราก็เซ็นสัญญากันที่ร้านตามสั่งข้างทาง
เลิศสุดๆ
แม่ผมทําสมุดบันทึกความทรงจําตั้งแต่วันแรก
(เล่มหนึ่ง)
(เล่มสอง เล่มสาม)
และทําเป็นคอลเลคชั่นที่เจ๋งมากๆ
รูปตัดแปะ บทความวิจารณ์
อันดับบนชาร์ท
ทุ่มเทกับการทําสมุดบันทึกความทรงจํามากๆ
สมุดบันทึกความทรงจําเล่มที่หนึ่ง
"แอนดรูว์กับย็อกเซ็นสัญญากับอินเนอร์วิชั่น"
"แวม!"
นั่นแหละ ตอนนั้นพวกเราสนุกกันมาก
มันเป็นอะไรที่มหัศจรรย์มาก
ได้ทําตามที่จินตนาการไว้
เหมือนฝันเป็นจริง แถมได้ทําร่วมกับเพื่อนที่รักที่สุดด้วย
แวม! มีแค่ผมกับแอนดรูว์
แต่เราก็คิดกันว่าน่าจะให้ ผู้หญิงอีกสองคนมาร่วมด้วย
หนึ่งในนั้นก็คือแฟนของแอนดรูว์
เชอร์ลี ย็อก กับผมเคยไปเต้นด้วยกัน
แล้วเราก็คิดว่า เราน่าจะแสดงดนตรีของเราออกมาแบบนี้
ส่วนอีกคนเป็นมืออาชีพ
ดี ซี ลี มาร่วมวงกับเรา
สาวๆ ทั้งสองคน ได้รับแรงบันดาลใจจากเดอะฮิวเมนลีก
ผมกับแอนดรูว์ชอบฮิวเมนลีกมาก
จอร์จชอบฮิวเมนลีกมาก ผมก็ชอบนะ
สาวๆ ไม่ได้แรงบันดาลใจจากฮิวเมนลีกซะหน่อย
เราก็ใช้สิ่งที่เรามีอยู่นี่แหละ
ซึ่งผมมีแฟน
และเราก็มีท่าเต้นมากมาย นั่นคือสิ่งที่เรามี
และแล้วแผ่นเสียง 45 รอบหมุน ชุดแรกของเราก็ออกมา
(แวมแร็ป! โซเชียลมิกซ์)
สวัสดีครับ ผมจอร์จ ไมเคิลจากแวม!
หวังว่าจะชอบซิงเกิ้ลใหม่นะครับ
ชื่อเพลง "แวมแร็ป! (สนุกกับสิ่งที่ทํา)"
ก้ม ก้มลงต่ํา
บอกให้ก้มลงไปต่ําๆ
เฮ้ ทุกคน ดูฉันนี่สิ
ฉันช่ําชองเรื่องชีวิตในเมือง
ถึงไม่มีงานทําก็ยังสนุกได้
กับหนุ่มๆ ที่ได้พบเจอมา ไหนพูดซิว่า "ประกันสังคม"
แหม จังหวะจะโคนนั้นเลิศสุดๆ
เสียงตอบรับดีมาก
หนังสือพิมพ์ซาวด์บอกว่าเราเป็น "วงฟังก์เพื่อชีวิต"
หางานทําซะสิ เป็นคนหรือเป็นหนู
แต่ทุกอย่างชี้ชัดว่านี่คือเพลงฮิต
ออกไปซะ
แวม แบม ฉันเป็นผู้ชาย
จะมีงานทําหรือไม่มี ก็อย่ามาหาว่าฉันไม่ใช่
เธอล่ะ ชอบสิ่งที่ตัวเองทําไหม
ถ้าไม่ ก็หยุด
อย่ามัวเฉาตายอยู่ตรงนั้น
ฉลากบนแผ่นเสียงซิงเกิ้ลแรก
มีเครดิตชื่อแอนดรูว์ ริดจ์ลีย์กับจี พานอส
พานอสย่อมาจากปาไนโอตู
เราจําเป็นต้องหาชื่อในวงการอย่างด่วน
ยกมือขึ้นสูงๆ
และสัมผัสกับจิตวิญญาณ...
จอร์จ ไมเคิล
จอร์จเป็นชื่อภาษาอังกฤษของชื่อกรีก "ยอร์โกส"
ส่วนไมเคิลเป็นชื่อคริสเตียน ของพ่อเพื่อนเราคนหนึ่ง
เพราะฉันรู้ว่าเธอฉลาด...
มันช่วยในการสร้างบุคลิกขึ้นมา
- ใช่ - พูดว่าแวม!
- แวม! - พูดว่าแบม!
แบม!
เรามั่นใจมากๆ ว่าเพลงนี้ต้องฮิต
แต่ขึ้นไปไม่ถึง 100 อันดับแรกด้วยซ้ํา
หายนะสุดๆ
ค่ายเพลงคิดว่า เราควรจะต้องสร้างฐานแฟนเพลง
เลยเสนอให้เราไปเล่นสด
ตามคลับเล็กๆ ทั่วประเทศ
เพราะเราเป็นวงเกรดดี
ดีที่หมายถึงต่ําสุดๆ นะ
เห็นคนหน้าเดิมๆ ทุกที่ที่ไปเลย
อย่างพวกนักแสดงละครใบ้
ที่เคยไปแสดงที่คลับเดียวกันเมื่ออาทิตย์ก่อน
จอร์จ
เยี่ยมเลย เดี๋ยวจอร์จจะแร็ปให้ฟัง
(โบลต์ไนท์คลับ ลอนดอนเหนือ)
และถึงแม้ว่ามันจะน่าอาย
เจอพวกขี้เมาก่อกวนบ้างอะไรบ้าง
แต่ก็เหมือนกับว่าเราได้เตรียมลงสนาม เข้าใจใช่ไหม
เอาละนะ
พวกที่อยู่แถวหน้า
ช่วยกันร้องหน่อยนะ
เราถูกกดดันให้แต่งเพลงฮิตติดชาร์ทให้ได้
แล้วจอร์จก็แต่งเพลง "ยังกันส์" ขึ้นมา
ถ้า "ยังกันส์" ไม่ฮิต พวกเราคงถูกยกเลิกสัญญา
อะไรวะนั่น
เฮ้ย ไอ้อ่อน
แกเป็นบ้าอะไรวะเนี่ย
"ยังกันส์" ติดชาร์ทในอันดับ 72
"แวมแร็ป!" ไม่ประสบความสําเร็จ
ถ้าเพลงนี้ไม่ฮิต เราจะไม่ได้ออกแผ่นกันอีกแล้ว
แล้วมันก็หยุดอยู่ที่อันดับ 42
คงไม่ขึ้นไปอยู่ใน 40 อันดับแรกแน่ๆ
นั่นคงเป็นสัปดาห์ที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตผม
ให้ตายเหอะ มันรู้สึกแย่มากๆ
ผมใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์เต็มๆ คิดว่า...
"ฉันไม่เก่งเลยนี่หว่า"
ว่าผมคิดผิดในเรื่องที่ ผมเคยเชื่ออย่างสุดหัวใจตั้งแต่เด็ก
แล้วจู่ๆ เราก็ได้รับสายโทรศัพท์จากสวรรค์
(พฤศจิกายน ปี 1982)
เราได้รับสายจากรายการท็อปออฟเดอะป็อปส์ ถามว่าจะไปออกรายการได้ไหม
เพราะศิลปินอีกคนขอถอนตัว
รายการเพลงฮิตติดชาร์ทเพียงหนึ่งเดียว ในช่วงเวลาที่คนดูมากที่สุด
ผมไม่เคยเห็นอะไรที่จะเฉิดฉาย ไปมากกว่าท็อปออฟเดอะป็อปส์เลย
การได้ไปออกรายการท็อปออฟเดอะป็อปส์...
คือสิ่งที่ทุกคนใฝ่ฝัน
คืนก่อนหน้านั้น เราพักกันที่โรงแรมเล็กๆ
จอร์จจับได้ไม้สั้นเลยได้ไปนอนเตียงเด็ก
เป็นเตียงขนาดเด็กนอนจริงๆ
คืนนั้นเขานอนไม่สบายจนแทบไม่หลับ
ขาก็ยื่นออกมานอกเตียง
("แวม!" ออกรายการ ท็อปออฟเดอะป็อปส์ครั้งแรก")
สาม
สอง หนึ่ง...
(ท็อปออฟเดอะป็อปส์)
เราขึ้นไปบนเวที มองหน้ากันแล้วคิดในใจว่า
"โอกาสมาแล้ว ลุยกันเลย"
เฮ้ย ไอ้อ่อน
แกเป็นบ้าอะไรวะ
เฮ้ย ไอ้อ่อน
มันคงสายเกินแก้แล้วละ
ไม่ได้เห็นหน้ามาสักพัก
ก็เลยทักด้วยรอยยิ้มที่รู้ทัน
พอเห็นสาวคนนั้นที่นายโอบกอดไว้
ก็รู้ว่าคว้าหัวใจนายได้ด้วยเสน่ห์เกินต้าน...
พอเอามาดูตอนนี้มันดูเห่ยสิ้นดีเลย
แต่ในสมัยนั้น คนมองว่า วิธีการนําเสนอของเรามีความสดใหม่
หนุ่มสาว สนุกเริงร่า
มีคนบ้ามาคอยจี้ตูด
แต่คนฉลาดย่อมรู้...
พวกเราแทบจะไม่มีเสื้อผ้าใส่เลย
น่าจะมีอยู่สองชุดที่สลับกันใส่
หนึ่ง สอง แล้วดูเธอสิ
ตายเพราะแต่งงาน
ความเชยๆ แบบนี้ มันเหมือนมี พลังบางอย่างอยู่ในตัว เข้าใจใช่ไหม
ถอยไป ปล่อยมือ ลุยเลย...
มันมีความเป็นมือสมัครเล่นอยู่ แต่เราก็ดูเป็นตัวของตัวเอง
ดูแตกต่าง
หนุ่มสาว สนุกเริงร่า
มีคนบ้ามาคอยจี้ตูด
เป็นท่าเต้นที่ตลกมากเลย ถ้าได้ดู
แต่กลับได้ผลอย่างน่าประหลาด กลายเป็นว่าทุกคนจําได้หมดเลย
เราคิดท่าเต้นกันในห้องหลังบ้านแม่ผม
ไม่มีนักคิดท่าเต้นคนไหน ทนดูท่าเห่ยๆ แบบนั้นได้หรอก
!แวม!
วิเศษมาก เยี่ยมเลย แวม!
แต่นั่นคือโอกาสของเรา ที่พลิกทุกอย่างจากหน้ามือเป็นหลังมือ
ซิงเกิ้ลพุ่งขึ้นชาร์ท
แวม! เกิดแล้ว
(ปี 1983)
การเริ่มต้นอย่างสุขี ของปีใหม่ที่เราหวังว่าจะเป็นปีที่ดี
นี่แอนดรูว์วงแวม!
- ไง - จอร์จวงแวม!
ไง
คุณคาดการณ์ว่าวงการดนตรี ในปี 1993 จะเป็นยังไงบ้างคะ
ก็มีแวม! ไง...
- แต่ดังกันแล้วนี่ - เราต้องมีเพลงอันดับหนึ่งก่อน
ต้องมีเพลงอันดับหนึ่งสักสามเพลง เอาล้านๆ เพลงเลย
คิดว่าแนวเพลงไหนจะเปรี้ยงปร้างในปี 83
แนวเราไง
สมุดบันทึกความทรงจําเล่มสาม
พวกเรากลายเป็นวงฮิตและอายุครบ 20 ปี
แวม! มีสองเรื่องให้ฉลอง
วันนี้วันเกิดแอนดรูว์ สุขสันต์วันเกิดนะ
และพวกเขาขึ้นชาร์ทด้วยเพลง "แวมแร็ป!"
"แวมแร็ป!" ถูกปล่อยใหม่อีกรอบ
และขึ้นไปอยู่อันดับแปด เป็นผลลัพธ์ที่ยอดเยี่ยมมาก
มาแนะนําสมาชิกในวงกันดีกว่า
- ดี - เชอร์ลี
- จอร์จ - ผมแอนดรูว์
อินเนอร์วิชั่นพูดถึงวงเรา ในฐานะผู้ต่อสู้ทางวัฒนธรรม
"แวม!... จะหล่อหลอมมุมมอง
ของคนหนุ่มสาวทุกคน"
ซึ่งมันกดดันให้เราต้องแต่งเพลงอยู่ในกรอบ
เกี่ยวกับเยาวชนที่ต่อต้านการเป็นผู้ใหญ่
เรามาฟังการแร็ปถึงปัญหาสังคม
ในเพลงแนวแดนซ์จากแวม! กัน
"แบ๊ดบอยส์" ขึ้นเป็นอันดับสอง
(อังคาร 31 พ.ค.)
ดังเปรี้ยงเลย
คนชั่วอยู่ด้วยกัน
ไม่เคยเป็นคนเศร้า
คนดี...
แต่เราทั้งคู่ไม่ชอบ "แบ๊ดบอยส์" เลย
"แบ๊ดบอยส์" เป็นเพลงสูตรสําเร็จ
ผมไม่รู้จะแต่งยังไง ก็เลยแต่งออกมาเหมือนสูตรสําเร็จ
ผมเกลียดซิงเกิ้ลนั้น
ตอนที่เราเริ่มแต่งเพลง
ผมตกงาน เราถึงแต่งเพลง "แวมแร็ป!" ได้
จริงๆ แล้วตอนนั้น เราเป็นวงที่ประสบความสําเร็จแล้ว
เราไม่ใช่นักวิจารณ์สังคม
(เล่มห้า)
จริงๆ แล้วเรามีความรู้สึกอันแรงกล้า ที่อยากจะทําอะไรที่มันแตกต่าง
ภาพของเพลงป็อปแนวใหม่ที่สดใสเริงร่า
ผมมีความรู้สึกที่จริงใจต่อผู้ฟังกระแสหลัก
นั่นคือสิ่งที่วัฒนธรรมเยาวชนมีต่อดนตรี
เพลงป็อปนี่แหละ
ผมว่าสิ่งที่กําลังเกิดขึ้นในอังกฤษตอนนี้ คือการที่ผู้คนอยากหลีกหนีโลกความจริง
กําลังซึมซาบเข้าสู่วงการดนตรี
(22 ก.ค. 83)
- หน้าร้อนคุณจะทําอะไร - พวกเราจะไปถ่ายวิดีโอที่ไอบิซา
- ซิงเกิ้ลใหม่จะใช้ชื่อว่าอะไร - ซิงเกิ้ลใหม่ชื่อ "คลัปทรอปิคานา"
เมื่อสามสี่ปีก่อนมีกระแสพังก์
ผู้คนตะโกนร้อง
ตอนนี้พวกเขาไม่อาย ที่เป็นคนหนุ่มสาวไม่มีงานทํา
อยากที่จะไปเที่ยวดิสโก้หรือคลับ และลืมเรื่องพวกนั้นไปซะ
เราเลยคิดอยากทําเพลงป็อปแนวใหม่
โลกในฝันที่ชื่อว่า "คลับทรอปิคานา"
ทิศทางใหม่
ตัวตนใหม่
เราสองคนไม่เคยไปไอบิซามาก่อน
เรากะว่าจะถ่ายวิดีโอกัน ในโรงแรมบูติกที่สวยเหมือนสวรรค์
โรงแรมไพคส์ในตํานาน
สถานที่ลับอันเลื่องชื่อ
ที่หลีกหนีจากความวุ่นวาย ของเศรษฐีและคนดัง
และเหล่าเซเล็บแห่งยุค
เหมือนกับว่าดาราเพลงป็อปต้องใช้ชีวิตแบบนี้
มันเต็มไปด้วยชีวิตชีวา ทุกอย่างที่ผมกับจอร์จจินตนาการไว้
ตอนที่เรายังแต่งเพลงกัน อยู่ในห้องนั่งเล่นบ้านพ่อแม่ผม
แต่ไม่เคยได้มาเห็นกับตาตัวเอง
สําหรับเรามันเป็นจุดเริ่มต้น ของการหล่อหลอมสิ่งที่แวม! กําลังจะเป็น
เด็กหนุ่มสองคน
ที่เป็นคนเจ้าสําราญ
ความสดใสของวัยเยาว์
"คลับทรอปิคานา" คือจุดที่เรากลายเป็นแวม! เต็มขั้น
ฉันจะพาเธอไปที่ที่ทุกคนมีรอยยิ้มพิมพ์ใจ
กระทบไหล่กับดารา
จับมือกับคนแปลกหน้า ต้อนรับสู่ดินแดนมหัศจรรย์
ภายใต้หมวกสานใบนั้น
คลับทรอปิคานา เชิญดื่มฟรี
ความสนุกและแสงแดด
มีเพียงพอสําหรับทุกคน
ที่น่าสนใจก็คือผมไม่เคยนึกภาพออกเลย
ว่าผมจะเป็นคนที่มีเสน่ห์ อย่างที่แอนดรูว์มีโดยธรรมชาติได้
แต่กลายเป็นว่าผู้หญิงก็มองว่า ผมมีเสน่ห์พอๆ กับแอนดรูว์
หลังถ่ายทําเสร็จเราก็อยู่ต่อกันอีกสองสามวัน
เช้าวันหนึ่ง
โทรศัพท์ในห้องดังขึ้น
แล้วย็อกก็บอกว่า "มาคุยกันหน่อยสิ"
ก็ดูเหมือนปกติไม่มีอะไร
ผมเดินอ้อมสระว่ายน้ําไป
พอเข้าไปในห้องก็เห็นเชอร์ลีอยู่ด้วย
ซึ่งก็ไม่ได้ผิดปกติอะไร
ผมกับเชอร์ลีเลิกกันแล้ว
แต่เราสามคนก็ยังเป็นกลุ่มเพื่อนที่สนิทกันมาก
ย็อกนอนอยู่บนเตียง
เขามองหน้าเชอร์ลีแวบหนึ่ง
แล้วพูดกับผมว่า
"ฉันไม่รู้จะบอกนายยังไงดี
แต่ฉันเป็นเกย์"
"ถ้าไม่ใช่เกย์ก็ไบเซ็กชวล"
เมื่อประมาณหกเดือน ก่อนที่จะไปถ่ายทําวิดีโอคลับทรอปิคานา
เกิดเหตุการณ์ที่ทําให้ผม
ค่อนข้างแน่ใจว่าผมชอบผู้ชาย
ผมได้ไปค้างคืนที่บ้านผู้ชายคนหนึ่ง
เขาพยายามมีเซ็กส์กับผม แต่ผมกลัวก็เลยไม่ได้มีอะไรกัน
แต่ผมกลับรู้สึกว่า ผมอยากอยู่บนเตียงเขาในคืนนั้น
อยากใกล้ชิดกับผู้ชายคนนั้น
ซึ่งผมไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน
แล้วผมก็แต่งเพลงเกี่ยวกับเรื่องนี้
เพลงนั้นมันเกี่ยวกับเรื่องนี้แหละ
ฉันมองดูเธอหายใจ
ไม่อาจข่มตาหลับไหล
มันทําให้ผมเกิดความรู้สึกที่ลึกซึ้งขึ้นมา
ว่านี่มันต้องหมายถึงอะไรบางอย่าง
พอรู้ว่ามันคือตัวตนทางเพศ ที่ผมไม่อาจเพิกเฉยต่อมันได้
ผมก็เลยตัดสินใจบอกแอนดรูว์
สําหรับผม
ไม่ว่ารสนิยมทางเพศของเขาจะเป็นยังไง มันไม่มีผลอะไรต่อเราเลย
ผมอยากให้เขามีความสุข
ผมบอกว่าจะบอกพ่อแม่ แต่ทุกคนก็พยายามห้ามไว้
บอกว่ามันไม่ใช่ความคิดที่ดีนัก
แต่ผมว่าไม่ใช่เพราะพวกนั้น คิดถึงงานของผมหรืองานของตัวเอง
แต่น่าจะเพราะคิดถึงพ่อของผมมากกว่า
เพราะความคิดของเด็กอายุ 19 มันก็แค่...
พอมองหน้าพ่อแม่แล้วคิดว่า "อย่าบอกพ่อนะ"
"ให้ตายเหอะ พ่อนายเอาตายแน่"
เราแค่คิดว่าเขาบอกพ่อเรื่องนี้ไม่ได้หรอก
ตอนนั้นเราสามคนสนิทกันมาก
แต่ประเด็นก็คือผมปรึกษาคนผิดจริงๆ
ก็ตอนนั้นพวกเราอายุแค่ 19 กับ 20
มุมมองก็เลยแคบไปหน่อย
ตอนนั้นคือจุดสําคัญเลยแหละ
เพราะตอนนั้นผมรู้สึกอยากเปิดเผยตัวตนจริงๆ
แต่กลับกลายเป็นเสียความมั่นใจไปเลย
และในเมื่อเป็นแบบนั้นไปแล้ว
ผมก็เลยหันมาลุยทําแวม! อย่างเต็มที่
สร้างตัวตนใหม่ขึ้นมา
ตั้งใจว่าจะทําให้ดียิ่งขึ้นกว่าเดิม และทําให้ทุกคนตกใจกับความสามารถของเรา
สร้างตัวตนของผมขึ้นมาจากความสําเร็จ
ความสามารถในการแต่งเพลงของจอร์จ พัฒนาขึ้นรวดเร็วอย่างน่าเหลือเชื่อ
ทักษะการแต่งเพลงของผมพัฒนาสู้เขาไม่ได้เลย
ทําให้เกิดความขัดแย้งกันนิดหน่อย
จากการทําอัลบั้ม
ในตอนที่อัดแฟนแทสติก เราได้มีการคุยกัน
เราคุยกันว่าถ้าเราอยากดังกว่านี้
เราต้องไม่เขียนเพลงร่วมกัน
เป้าหมายที่เราตั้งไว้จะสําเร็จได้
ต้องใช้เพลงระดับคุณภาพ อย่างที่เขาสามารถแต่งได้เท่านั้น
ผมมองว่าทักษะการเขียนของผม คือพรสวรรค์ที่ผมควรจะต้องปกป้องเอาไว้
เรื่องนั้นไม่ต้องสงสัยเลย
ตอนนั้นผมอึดอัดใจมาก
เพราะการแต่งเพลงคือสิ่งที่ผม...
สิ่งที่เป็นจุดเริ่มต้นของเรา
เราตั้งวงกันก็เพื่อที่เราจะได้แต่งเพลง เพราะงั้นผมถึงทําใจลําบากอยู่เหมือนกัน
แต่ผมกับแอนดรูว์ก็ตกลงเรื่องนี้กันอย่างรวดเร็ว
และไม่ต้องยกเรื่องนี้มาคุยอีกเลย
(เล่มหก)
('แฟนแทสติก')
อัลบั้มของคุณ พูดจริงๆ เลยนะ
เป็นอัลบั้มที่ยอดเยี่ยมมาก ไม่มีเพลงห่วยแม้แต่เพลงเดียว
ขอบคุณมากเลยครับ
อัลบั้มเปิดตัวของเราที่ชื่อแฟนแทสติก ขึ้นไปสู่อันดับหนึ่ง
เป็นเรื่องวิเศษมากที่ได้เห็น
ติดชาร์ทอยู่เกือบสองปีครึ่งแน่ะ
เปิดแวม! สักหน่อยไหม
- ดีสิ - นึกแล้วว่าต้องพูดออกมา
แต่นิตยสารดนตรีกลับไม่ชอบ "คลับทรอปิคานา" เอาซะเลย
พวกเขาไม่ชอบที่เราออกจากกรอบ
เพราะมันไม่ใช่เพลงประท้วงอีกแล้ว
ผมไม่ค่อยชอบ "คาซาบลังกา" หรืออะไรนั่นสักเท่าไร แต่...
- "คลับทรอปิคานา" - รู้แต่ว่าเป็นที่ประมาณนั้นแหละ
ดูถูกเหยียดหยาม ว่าในทางร้าย กะทําลายกันเลยแแหละ
(ความคิดสุดตื้นเขิน)
ตอนที่ซิงเกิ้ลแรกๆ ออกมา แฟนเพลงจะเป็นกลุ่มผสม
แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะมี
เด็กสาวๆ คลั่งรักพวกคุณอยู่เพียบเลยนะครับ
เปลี่ยนภาพลักษณ์หรือเปล่าครับ เหมือนเลยนะ
เราเริ่มจากฐานแฟนเพลงที่เป็นคนชอบเที่ยวคลับ
หนุ่มๆ สาวๆ รุ่นราวคราวเดียวกับพวกผม
แต่ปีนี้เราได้ลงในหนังสือพิมพ์บ่อย
และได้ลงนิตยสารสําหรับผู้หญิงหลายฉบับ
- แต่พวกคุณเลือกเองนี่ - ใช่ พวกเราเลือกเอง
มันทําให้จอร์จรําคาญใจ
เพราะคนไม่นับถือเขา ในฐานะนักแต่งเพลงอย่างจริงจัง
- จอร์จกับแอนดรูว์จากแวม! - อรุณสวัสดิ์
และผู้ที่จะได้รับกล้วยยักษ์คือ...
ฮิวโก้ บัคลีย์ อายุแปดขวบ
- จากพอยน์ตัน เชชเชอร์ - เยี่ยมเลย
ในฐานะคนหนุ่มที่เป็นนักแต่งเพลงรุ่นใหม่
ที่กําลังพยายามอย่างเต็มที่ เรื่องพวกนี้ทําให้ผมเสียใจจริงๆ
(อาจจะยังไม่รู้ว่าตัวเองโง่แค่ไหน)
ไม่ว่านิตยสารดนตรีจะว่ายังไง
แต่เราก็เข้าใจว่า จริงๆ แล้วเรากําลังก้าวไปข้างหน้า
คําว่า "ป็อป" กลายเป็นคําที่สกปรกในอังกฤษ ประมาณสี่หรือห้าปีเต็มๆ
เราเชื่อมั่นในดนตรีป็อปว่ามันมีคุณค่ามากๆ
ซึ่งผมคิดว่าผู้คนลืมคิดไป
การออกทัวร์คอนเสิร์ตทั่วประเทศ เป็นโอกาศให้เราได้พิสูจน์
ว่าคนเหล่านั้นคิดผิด
เสื้อยืดสวยนะ
เอามาเฟดรวมกับเพลงได้ไหม
ถ้าจะให้สําเร็จ
ทัวร์คลับแฟนแทนติก จะต้องออกมาอย่างสมบูรณ์แบบ
ใครทําก็ไม่ถูกใจเท่าเราทํากันเอง
เมื่อก่อนชอบพูดกันว่า "ไอเดียดีนี่ หนุ่มๆ"
กับ "รู้อะไรกันบ้าง อายุแค่ 19"
"อยู่ในวงการมาแค่แป๊บเดียวจะไปรู้อะไร"
- ประเด็นก็คือมันมีกฎเกณฑ์... - นั่นมันหนึ่งปีมาแล้ว
กฎเกณฑ์พื้นฐานในการนําเสนอตัวเอง ที่เรารู้กันดีอยู่แล้ว
ซึ่งเราก็นําเสนอให้ผู้คนเห็นไปแล้ว
นี่คือตัวอย่างของงานที่เราทําเองกับมือ
โปรแกรมสําหรับทัวร์คอนเสิร์ต
ผมรู้ดีว่าถ้าให้แอนดรูว์จัดการเรื่องภาพลักษณ์
เด็กๆ มักจะชอบ
ชุดในการแสดงต้องสื่อถึงความสดใสของวัยรุ่น
ความสนุกและตื่นเต้น
ผมชื่นชมแอนดรูว์ตั้งแต่สมัยเด็กแล้ว
ความมีสไตล์ของเขา
ผมเลยให้เขาจัดการเรื่องนี้เป็นหลัก
ผมพยายามเสนอแนวชุดกีฬา
ผมเลือกสีแดง
แล้วไม่รู้ทําไม... น่าจะเป็นเพราะเขาตาบอดสี
ย็อกเลือกสีเหลืองอร่ามเลย
มีนักร้องใหม่มาร่วมวงกับเรา
เฮเลน เดอแม็ก ที่รู้จักกันในชื่อเป๊ปซี่
เธอเข้ามาช่วยเติมเต็มให้กับเราอย่างสวยงาม
และมีคุณค่าต่อวงเรามากเช่นเดียวกับเชอร์ลี
พวกเธอแต่งเติมเสน่ห์ และพลังงานแบบใหม่ให้กับวง
ซ้อมกันอยู่หลายอาทิตย์
ส่วนจอร์จก็อย่างว่าแหละ
พิถีพิถันเรื่องรายละเอียด
ยิ่งถ้าเป็นจอร์จนี่ ต้องเป๊ะสุดๆ
นิยามที่เขามีต่อตัวเอง ก็อยู่ในเพลงของเขานั่นแหละ
จากที่เคยอยู่ใต้เงาของแอนดรูว์
ผมก็กลายมาเป็นจุดสนใจ
หนึ่ง สอง...
ขยับสิ ที่รัก
ไม่เห็นเหรอว่าฉันพร้อมที่จะเต้น
และฉันก็หยุดจังหวะในใจไม่ได้
ขยับสิ ที่รัก ไม่เห็นเหรอ...
และได้เวลาออกเดินทางแล้ว
ซอยเท้าจนพื้นร้อนเป็นไฟ
ฉันจะหาเงินเยอะๆ แล้วขโมยหัวใจ
แต่ฉันคือคนเดียวที่มีกุญแจ...
เพลงเพราะมากเลย แถมทุกคนยังหุ่นดีและดูดีมาก
- น่ารักมากเลย - เพลงเพราะสุดๆ
หล่อมากเลย
ผมอยากให้คนชื่นชมในผลงานของผม
แต่ที่ผมไม่รู้ ถึงแอนดรูว์จะเริ่มทําไปแล้ว
คือผมไม่รู้ว่าเราจะขายตัวตนที่เป็นภาพลักษณ์ด้วย
เรื่องไร้สาระทั้งหมดที่เกิดขึ้นจากสิ่งนั้น
ทําให้ผมต้องเดินบนเส้นทาง ที่ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะเดิน
ผมไม่เคยคิดว่าตัวเองจะมาเป็นไอดอลวัยรุ่น
หรืออะไรแบบนี้เลย
ผมเป็นคนขี้อายมาก
เพราะงั้น
การที่จะปลอบใจตัวเอง ให้กล้าแสดงออกแบบนั้นได้
ซึ่งมันตรงข้ามกับนิสัยของผม ตอนเด็กๆ โดยสิ้นเชิง
ผมเลยบอกตัวเองว่า...
ก็แค่สวมบทบาทซะ
เฮ้ ไอ้อ่อน
แกเป็นบ้าอะไรวะ
เฮ้ ไอ้อ่อน
เสียงตอบรับน่าทึ่งมากในทุกที่ที่เราไป
เหลือเชื่อเลยแหละ
เราทั้งคู่ต่างก็สนุกไปกับมัน
เพื่อทําให้สนุกยิ่งขึ้นไปอีก
จอร์จจะเอาลูกขนไก่ถูๆ ไถๆ กับแขนที่ชุ่มเหงื่อจนเป็นประกายของเขา
แล้วก็เอาใส่เข้าไปในกางเกง จากนั้นก็ตีลูกขนไก่เข้าไปในฝูงคนดู
ทุกคนคลั่งกันเลย
ทุกคน!
หนุ่มสาว สนุกเริงร่า
มีคนบ้ามาคอยจี้ตูด
คนฉลาดย่อมรู้ ความผูกพันมันอันตราย...
เราโดนถล่มด้วยกําไลข้อมือ
นายได้สายรัดถุงน่องไหม
- ไม่ แต่เมื่อคืนได้ยกทรง - สายรัดถุงน่องอันเบ้อเร่อ สีแดงกับดํา
เมื่อคืนก่อนมีกางเกงในด้วย เห็นไหม
มันเยี่ยมมาก ผมชอบสุดๆ
ถ้าเลือกได้ ตอนนี้อยากทําอย่างอื่นไหม
ตอนนี้ยังหรอก นี่คืนวันเสาร์ใช่ไหม
ให้ไปเที่ยวพาเลซอะไรแบบนี้เหรอ ไม่เอาหรอก
มันยอดมากเลยแหละ เราเริ่มจะชินกับมันแล้ว
เริ่มที่จะคาดหวังว่าจะเจอแบบนี้
แต่มันก็วิเศษมากเลยละ ถึงตอนนี้จะยังไม่ค่อยเข้าใจก็เถอะ
มันเกิดขึ้นโดยที่เราไม่ทันตั้งตัว
ความบ้าคลั่งที่เกิดขึ้นรอบตัวเรา
แต่สําหรับเขาเนี่ย เขาติดลมไปกับมันเลยละ
ปรากฏการณ์แวม! ที่มีสาวๆ เป็นพันคนมากรี๊ดกร๊าด
พอผมได้ลิ้มรสมัน
ก็ทําให้ผมเสพติดมัน
ยิ่งผมเป็นคนไม่ค่อยมั่นคงทางอารมณ์ มันเลยยิ่งเสพติด
สภาวะจิตใจใหม่
นี่คือเพลงที่ชื่อว่า "กู๊ดไทมส์"
ช่วงเวลาดีๆ...
ปรากฏการณ์คลั่งแวม! ได้เริ่มขึ้นแล้ว
วันแห่งความสุขมาถึงอีกแล้ว
จอร์จกับคู่หู แอนดรูว์ ริดจ์ลีย์ ที่คนคุ้นหน้าจากการโชว์เข่า
ภายใต้กางเกงขาสั้นหลายชุดบนเวที ในทัวร์สหราชอาณาจักรที่ประสบความสําเร็จ
พวกเขาเป็นวงที่เซ็กซี่มาก วิเศษมากจริงๆ
ผมสนุกมากเลยครับ
แวม!
ขอบคุณมากเลยครับ
ใครจะไปดูเราที่วิตลีย์เบย์พรุ่งนี้บ้าง
โอเค เยี่ยมเลย
ฉันว่าฉันอยากใช้ชีวิตเล่นกีฬา...
เอาเลย
แวม! ปฏิทินปี 1984
- ตรงไปที่... - เดือน...
ไม่ๆ เดือนธันวาคมเด็ดที่สุด
เลิกคิดเรื่องทั้งหมด
นี่คือช่วงเวลาดีๆ
(แวมแทสติก!)
เรามีอัลบั้มอันดับหนึ่ง
ช่วงเวลาดีๆ...
ทัวร์ประสบความสําเร็จอย่างล้นหลาม
ใครก็ได้ ทุกคนเลย
สื่อให้ความสนใจอย่างถล่มทลาย
ยอดเยี่ยมมาก วิเศษที่สุดเลย
เราออกซิงเกิ้ลฮิตไม่ขาดสาย
แต่เรากลับ
ไม่มีเงินเลย
พอผมกับแอนดรูว์กลับจากออกทัวร์คอนเสิร์ต ก็จะกลับบ้านไปอยู่กับพ่อแม่
จนขนาดนั้นเลยแหละ
จอร์จ คุณได้เงินเยอะไหมคะ
ไม่เลยครับ แถมเงินที่เราหาได้ เราคงไม่มีวันได้เห็นหรอกครับ
เพราะเงินถูกเอาไปใช้หมดก่อนที่จะได้เห็นซะอีก
มีเหตุผลที่เรายังหาเงินไม่ได้เยอะ
เท่าที่คนคิดกัน แต่ว่า...
พวกคุณกําลังอยู่ในช่วงขาขึ้น เงินทองเริ่มไหลมาเทมาหรือยัง
ถามแม่ผมสิครับ
- ท่านมาด้วยไหม - ครับ
- นายซื้อของด้วยเหรอ - อาทิตย์นี้ซื้อเสื้อไปหนึ่งตัว
- ราคาพอๆ กับรถเลยฮะ - ฟุ่มเฟือยสุดๆ เลยครับ พวกเรา
มันน่าหัวเราะสุดๆ
เราได้ส่วนแบ่งซิงเกิ้ลละสี่เปอร์เซ็นต์ ในสหราชอาณาจักร
และสองเปอร์เซ็นต์ในประเทศอื่นๆ
- ครับ - แต่ไม่ได้เงินจากแผ่น 12 นิ้วเลย
ซึ่งเป็นสิ่งที่เรากําลังขายอยู่ตอนนั้น
มันไร้สาระสิ้นดีเลย
ตอนที่ศิลปินเข้าค่ายเพลงใหม่ๆ
ก็แค่หวังอยากดังเท่านั้น เรื่องเงินเป็นเรื่องรอง
แล้วอยู่ๆ ก็ประสบความสําเร็จขึ้นมา
หกเดือนต่อมาก็ยังนั่งรถบัสคันเดิม
พูดว่า "เราควรจะได้เงิน จากการทําสิ่งนี้ด้วยไม่ใช่เหรอ"
"ทําไมถึงถูกเก็บค่าโน่นนั่นนี่"
"ทําไมมาอยู่ตรงนี้ ทําไมมาอยู่ตรงนั้น" ตอนนั้นแหละที่ปัญหาเริ่มบังเกิด
เด็กวัยรุ่นอายุ 18 สองคน ถูกพาไปที่ร้านตามสั่ง
ปัญหาก็คือวันที่เซ็นสัญญา เป็นไปด้วยความยุติธรรมหรือไม่
คุณเรียกการที่มีคนมาบอกว่า
พวกเขาจะไม่มีโอกาสได้เป็นดารา
ถ้าไม่เซ็นเอกสารฉบับนี้
มันเรียกว่ายุติธรรมได้ยังไง
เราต้องมีผู้จัดการ
หนังสือที่ฉันถืออยู่ชื่อว่า "ไม่ต้องบอกรักฉันก็ได้"
เขียนโดย ไซมอน เนเพียร์-เบลล์
ซึ่งนั่งอยู่ตรงนี้
ไซมอนเป็นเหมือนพ่อมดแห่งยุค 60
ผมเริ่มชอบไซมอนเอามากๆ
ตอนที่ดูในท็อปออฟเดอะป็อปส์ พวกเขานําเสนอตัวเอง
ในแบบที่ไม่เคยมีวงไหน ในท็อปออฟเดอะป็อปส์ทําได้มาก่อน
ทั้งในฐานะวงที่เข้าใจว่า
จะใช้ท็อปออฟเดอะป็อปส์นําเสนอตัวเองยังไง
และยังสื่ออารมณ์เย้ายวนถึงคนดูได้อีกด้วย
เรามองหาคนที่จะทําให้เรารู้สึกได้ถึงความมั่นใจ
ซึ่งไม่มีใครเลยจนกระทั่งมาเจอไซมอน
และก็ได้มีการเซ็นสัญญาครั้งใหม่ กับซีบีเอสโดยตรง
รู้สึกดีกันไหม ทุกคน
ตอนนั้นเป็นช่วงที่เราตัดสินใจกันว่า
จะทํายังไงกับเพลง "แคร์เลส วิสเปอร์"
จอร์จไปที่สตูดิโอมัสเซิลโชลส์ในแอละแบมา
ผมต้องอัดเพลงนั้นกับเจอร์รี่ เว็กซ์เลอร์
โปรดิวเซอร์ของอารีธา แฟรงคลินกับเรย์ ชาลส์
กับวงรับจ้างอัดที่ชื่อว่า มัสเซิลโชลส์ริทึ่มเซ็กชั่น
ซึ่งพวกเขามีฝีมือที่โดดเด่นน่าทึ่งมาก
ผมตื่นเต้นจนฉี่แทบเล็ดเลยแหละ
กลับมาเถอะ ที่รัก
ได้โปรดอย่าไปเลย
จอร์จนับถือเจอร์รี่ เว็กซ์เลอร์มาก
และออกจะปลื้มบุรุษผู้ยิ่งใหญ่คนนั้นหน่อยๆ ด้วย
ผมยืนอยู่ตรงนั้น เตรียมพร้อมที่จะร้องท่อน "ฉันรู้สึกไม่มั่นใจเลย"
แล้วเจอร์รี่ก็พูดว่า...
เตรียมตัว
"จําไว้นะ จอร์จ ตรงนั้นคือที่ ที่อารีธา แฟรงคลินเคยร้องนะ ตั้งใจด้วยล่ะ"
หรือไม่ก็ "จําไว้นะ จอร์จ
ตรงนั้นคือที่ที่เรย์ ชาลส์ร้องเพลง "เว็นอะแมนเลิฟส์อะวูเมน"
แล้วผมก็บอกว่า "อ๋อ ขอบคุณนะครับ"
ต้องมาพูดก่อนที่เราจะร้องเพลงง่อยๆ ที่แต่งบนรถบัสซะด้วยนะ
ผมอยากฟังมากเลยว่า เพลงถูกปรับเปลี่ยนยังไงไปบ้าง
เพราะเราแต่งเพลงนี้ด้วยกัน ก็เลยรู้ว่ามันควรจะออกมายังไง
ผมคิดแต่ว่า "ถ้ามีชื่อ เจอร์รี่ เว็กซ์เนอร์ด้วยแบบนี้
ก็แปลว่ามันต้องสุดยอดอยู่แล้ว"
ย็อกกลับมา
แล้วก็บอกว่า "ฟังนี่ดูสิ"
ตอนที่ฉันกุมมือเธอ
และพาไป
ยังฟลอร์เต้นรํา
มันถูกชําแหละใหม่หมด
สูญเสียความพิเศษและแก่นแท้ของเพลงไปเลย
กลายเป็นเพลงตลาด
แล้วเขาก็พูดว่า "ฉันก็ไม่ชอบเหมือนกัน"
เพลงมันอ่อนไปหน่อย สุดท้ายก็ขึ้นอยู่กับว่าผมจะเอายังไง
แล้วจู่ๆ ก็คิดขึ้นมาว่า "งั้นก็ต้องทําเองสิ"
ถึงจะง่าย...
ผมเลยตัดสินใจว่าจะไม่ใช้ เวอร์ชั่นที่เจอร์รี่ เว็กซ์เลอร์มิกซ์
เป็นเวอร์ชั่นอัดแผ่น ผมก็เลยไปอัดทั้งเพลงใหม่หมดอีกรอบ
และโชคดีมากที่ตัดสินใจทําแบบนั้น
ตอนที่เขาตัดสินใจ
อัดเพลง "แคร์เลส วิสเปอร์" ในแบบที่เขาต้องการ
จอร์จเลือกนักเป่าแซ็กสักสิบคนได้
ก่อนจะมาเจอสตีฟ เกรกอรี่ ที่คว้าตําแหน่งนี้ไป
การทําเพลง "แคร์เลส วิสเปอร์" เป็นครั้งที่สอง
ที่เขาทําเพลงตามที่เขาอยากให้เป็นล้วนๆ
ใช่ครับ ผมเคยทําเพลงฮิตติดหูคนมาแล้ว
(เล่มสิบ)
ผมจําได้
ว่าเคยค้างบ้านแอนดรูว์
นอนในห้องนอนแขก ตื่นขึ้นมาตอนเช้า...
ผมเขียนโน้ตแปะไว้ที่ประตูห้องนอน
แต่ผมเขียนผิด
เขียนว่า "ปลุกฉันด้วย ด้วย ก่อนจะไป"
ผมเลยเปลี่ยน "ไป" ให้เป็น "ไป ไป"
ผมกลับมองว่ามันน่าจะเป็นชื่อเพลงที่เด็ดสุดๆ
ใจสั่น
พอรู้ตัวอีกที
"เวคมีอัพบีฟอร์ยูโก-โก"
เธอทําให้ใจฉันเต้นตูมตาม
ทําให้ฉันล่อยลอยไปเมื่อได้รับรักเธอ
ทําให้ใจฉันสั่น...
และคนก็ชอบสุดๆ
ดังปังๆๆ จนเท้าอดกระทืบตามไม่ได้
"เวคมีอัพบีฟอร์ยูโก-โก"
มันไม่ใช่แล้ว
เพื่อนรักมาบอกว่าเธอทําอะไรลงไป...
แวม!
ทิ้งให้ฉันนอนอยู่บนเตียง...
เพลง "เวคมีอัพบีฟอร์ยูโก-โก" จากแวม! ครับ
กับเธอแทน
ปลุกฉันด้วย ก่อนเธอจะไป-ไป
อย่าให้ฉันรอเก้อจนเปลี่ยวใจ
ปลุกฉันด้วย ก่อนเธอจะ...
"เวคมีอัพ" เป็นเพลงอันดับหนึ่งเพลงแรก
ฉันไม่อยากพลาดตอนเธอสนุกสุดเหวี่ยง
- พวกคุณฉลองยังไงบ้าง - ไปปาร์ตี้กันที่ร้านพ่อผม
เพราะฉันไม่ได้อยากฉายเดี่ยว
ปลุกฉันด้วย ก่อนเธอจะไป-ไป
คืนนี้พาฉันไปเต้นหน่อย
ทําให้เขาได้รับการยอมรับอย่างท่วมท้น
ว่าสามารถแต่งเพลงฮิตได้
"เวคมีอัพบีฟอร์ยูโก-โก" โดดเด่นมาก
เมื่อเทียบกับอัลบั้มที่ผมเคยร่วมทํา
ในปีก่อนหน้า
ทันใดนั้นก็ไม่ได้เป็นแค่ นักร้องกับนักแต่งเพลงอีกต่อไปแล้ว
แต่เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์
พวกแวดวงดนตรีก็วิจารณ์กันใหญ่
"หน้าตาท่าทางแบบนั้น แต่ทําดนตรีแบบนี้ออกมาได้ยังไง"
ทุกอย่างจะเป็นไปได้ด้วยดี
ปลุกฉันด้วย ก่อนเธอจะไป-ไป
"คนทั้งประเทศรักไอ้เด็กโง่สองคนนี้ได้ยังไง"
ปลุกฉันด้วย ก่อนเธอจะไป-ไป
คืนนี้พาฉันไปเต้นหน่อย
เพลงของพวกคุณโดนสื่อจวกยับเลย
โดนจวก ใช่ครับ
- ใช่เลยๆ ที่รัก - ใจสั่น
ถ้าผมได้ยินคนร้องเพลงนี้
และรู้ว่าคนคนนั้นเป็นคนแต่ง เป็นโปรดิวเซอร์ แถมยังร้องเองอีก
ผมจะไม่วิจารณ์เขา
แค่เพราะเขาใส่ชุดไม่สวยหรอก เข้าใจใช่ไหม
กอดฉันให้แน่นสิ ที่รัก เขยิบเข้ามาใกล้ๆ...
อายุแค่ 20 เองนะเว้ย
คืนพรุ่งนี้
ข้างนอกหนาว แต่ในเตียงแสนอุ่น
พวกนั้นมาด่าผมทําไมวะเนี่ย
อยู่บ้านกันดีกว่า
ใจสั่น
ปลุกฉันด้วย ก่อนเธอจะไป-ไป
หลังจาก "เวคมีอัพ" ประสบความสําเร็จ เราก็เดินหน้าอัดอัลบั้มที่สองต่อ
ตัดสินใจว่าจะไปอัดกันที่ฝรั่งเศสตอนใต้
ทางค่ายบอกว่า "โปรดิวซ์กันเองนะ"
ทั้งๆ ที่อัลบั้มแรก เขาไม่อนุญาตให้ผมทําเอง
ชาโตมิราวัลเป็นสถานที่ที่ เอื้อต่อความคิดสร้างสรรค์มากๆ
ในการทํางาน
จอร์จชอบแต่งเพลงให้เป็นเหมือน กระบวนการหนึ่งของการอัดเพลง
ในที่ที่เป็นส่วนตัวที่สุดสําหรับผม
ซึ่งก็คือในสตูดิโออัดเสียงนั่นแหละ
บางทีผมมองว่า ผมเป็นโปรดิวเซอร์มากกว่าเป็นนักร้อง
กีตาร์แอนดี้อยู่ที่สิบ ของฮิวอยู่ที่สิบเอ็ด
ผมสร้างสิ่งที่ผมทํา
และใช้เวลาทุ่มเทกับงานชิ้นนั้นจริงๆ
จากที่ผมเคยมีส่วนร่วม ในการเขียนเพลงและอัดเพลง
ก็กลายเป็นเหลือแค่อัดเพลงอย่างเดียว
ตอนที่เราตัดสินใจแบบนั้น
ก็ลําบากใจนิดหน่อย
แต่ก็เป็นการเสียสละที่ผมคิดว่าผมควรทํา
ที่คนชอบพูดกันว่าแอนดรูว์ ไม่มีส่วนร่วมในแวม! นั้นไม่จริงเลย
ตรงข้ามกันโดยสิ้นเชิง แวม! ก็คือแอนดรูว์นี่แหละ
และตอนเด็กๆ จอร์จก็ยังเลียนแบบแอนดรูว์
เพราะงั้นมีแค่แอนดรูว์กับแอนดรูว์ แอนดรูว์ตัวจริงกับตัวปลอม
พอนานวันเข้า ผมคิดว่าจอร์จ...
ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเขารู้สึกจริงๆ ว่า วงนั้นมันไม่ใช่ตัวเขา
เขาเลยทุ่มเทความพยายาม ให้กับการแต่งเพลงกับการทําเพลง
ซึ่งแอนดรูว์ก็ไม่ได้ว่าอะไร
เขาเป็นคนง่ายๆ สบายๆ ก็เลยปล่อยให้จอร์จทําไป
ณ จุดนี้
เราเห็นแล้วว่าทักษะการแต่งเพลงของเขา นําพาเขาไปในทิศทาง
ที่ต่างจากผม
แต่เขาก็เป็นเพื่อนรักของผม
และการได้เป็นส่วนหนึ่งของการเติบโตนี้ มันคงเป็นอะไรที่ยอดเยี่ยม
ผมว่าจอร์จคงไม่รู้ถึงพรสวรรค์ของตัวเอง
จนเมื่อสองสามปีก่อน
ผมว่าเขาคงไม่รู้ว่าตัวเองทําอะไรได้บ้าง
และเขาก็มั่นใจในตัวเองมากขึ้น
เยอะเลย
แต่เธอก็รู้ว่าเดี๋ยวฉันก็ให้อภัย...
ตอนที่ผมแต่งทํานองเพลงในหัว
ผมจะรู้สึกขนลุกซู่ที่ต้นคอ และรู้ว่านี่จะต้องเป็นเพลงฮิตอีกแน่ๆ
เหมือนว่าเพลงมันมีของมันอยู่แล้ว
แต่ยังไม่รู้ว่าอยู่ตรงไหน
เหมือนเป็นเพลงที่สมบูรณ์โผล่เข้ามาในหัว
จู่ๆ ก็คิดขึ้นมาได้
และเป็นความรู้สึกที่ทําให้ขนลุกซู่
ความรู้สึกว่าเราค้นพบมันแล้ว
ใครช่วยบอกฉันที
- โอ้ - ช่วยบอกฉันที
ทําไมฉันต้อง...
ย็อกมั่นใจมากว่าเขาจะไปได้ไกล ด้วยพรสวรรค์ของเขา
ผมค่อนข้างจะใช้ชีวิตอย่างซื่อๆ มากกว่าเขา
ผมใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบัน
คืนนี้จอร์จอนุญาตให้ผมถอดผ้ากันเปื้อนได้
ผมไม่เคยรู้สึกว่าดนตรีของเรา สื่อถึงตัวผมเหมือนที่มันสื่อถึงจอร์จ
การแต่งเพลงของเขา กลายเป็นเหมือนเครื่องยนต์
ที่ช่วยให้เขาดึงตัวตนที่อยากเป็นออกมาได้
แต่ผมรู้แล้วว่าตัวตนของผมคือใคร
ถ้ามาคิดถึงสิ่งที่ผมพยายามทําในตอนนั้น
ขอแค่ภูมิใจในเพลงที่ทําก็พอแล้ว นี่คือเป้าหมายของผมในตอนนั้น
จอร์จมั่นใจในฝีมือตัวเองมาก ในเรื่องการทําเพลง
แต่เขากลับไม่ค่อยมีความมั่นใจ ในเรื่องชีวิตส่วนตัว
"ฟรีดอม" เป็นเพลงแรก ที่ย็อกเล่นให้ผมฟังตอนที่กําลังอัดอยู่
มันอาจจะเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศของเขา
เหมือนนักโทษที่กุมกุญแจตัวเองเอาไว้
แต่ก็หนีไม่ได้จนกว่าเธอจะรักฉัน
"นักโทษที่กุมกุญแจตัวเองไว้" กับ "คู่รักกับอีกคน"
เขาน่าจะพูดถึง ความสองจิตสองใจของตัวเองแน่ๆ
ผมเป็นเกย์ที่อายุน้อย
ผมรู้ว่าที่ผมรู้สึกอึดอัดใจ เพราะผมไม่ได้เปิดเผยว่าผมเป็นเกย์
แล้วผมก็ยังหลอกตัวเองว่าเป็นไบเซ็กชวล
ยึดมั่นอยู่กับส่วนเล็กๆ ในใจที่ชอบผู้หญิง
ในตอนนั้น
ถ้าการทํา...
ถ้าเป้าหมายคือการได้เป็นศิลปิน ที่ขายดีถล่มทลายในปีหรือสองปีจากนั้น
ก็จะไม่ทําให้ชีวิตตัวเองยุ่งยากหรอก
ผมยังเด็กและยังขาดวุฒิภาวะ
เลยไม่รู้ว่าผมเสียสละไปมากแค่ไหน
ในฐานะเด็กหนุ่มที่กําลังค้นหาตัวเอง
ผมรู้ว่าย็อกขาดความมั่นใจ
แต่ผมไม่รู้ว่าปัญหานี้มันฝังรากลึกแค่ไหน
ผมจําความรู้สึกไม่มั่นใจนั้นได้ดี
ตั้งแต่สมัยเด็กๆ
และด้วยความที่ผมเป็นเด็กหนุ่มที่ขี้กลัว ผมก็ยิ่งรู้สึกเปราะบางมากขึ้น
ตั้งหลายปีเลยที่...
ที่พึ่งทางใจเพียงหนึ่งเดียวของผมคือแอนดรูว์
ผมเป็นคนมั่นใจในตัวเอง
ครูเคยเขียนในสมุดพกว่าผม "ชอบก่อกวน"
แอนดรูว์เป็นเด็กประเภทที่มั่นใจในตัวเอง
เรียกว่าอวดดีเลยแหละ
จอร์จเป็นเด็กเงียบๆ
แอนดรูว์เป็นผู้นํา
พ่อของเราสองคนมาจากต่างประเทศ
ครอบครัวพ่อผมมาจากอียิปต์
พ่อผมมาจากไซปรัส
ปู่ผมเป็นคนเลี้ยงแกะ
พ่อผมทํางานสายตัวแทบขาด กว่าจะได้มีชีวิตสุขสบายกับเขา
แจ็คค่อนข้างคลางแคลงใจในตัวผม
พ่อแม่ผมคิดว่า
แอนดรูว์คือสิ่งที่เลวร้ายที่สุด ที่เข้ามาในชีวิตผม
ผมมักจะไปบ้านเขาแล้วก็รื้อคอลเลคชั่นแผ่นเสียง
เราคุยกันถึงอัลบั้มของเอลตัน ที่ชื่อกู๊ดบายเยลโลว์บริคโร้ด
หนึ่งในอัลบั้มที่หล่อหลอมมิตรภาพของเรา
เรากลายมาเป็นเพื่อนซี้กัน
ฉันเป็นจระเข้...
พออายุได้ประมาณ 14
ผมก็หมดความสนใจกับเรื่องเรียนแล้ว
ผมคิดว่า "สอบเอเลเว่ลซะ
แล้วก็หางานทําสักพัก"
ไม่เลย
สิ่งเดียวที่ผมคิดคือการทําวงกับจอร์จ
แอนดรูว์มีอิทธิพลต่อผมมาก
เขารู้สึกกดดันจากพ่อแม่ มากกว่าที่ผมรู้สึกกับพ่อแม่ผมอีก
ผมมาจากบ้านที่กดขี่มาก
เพราะการที่ผมเป็นพ่อที่ชอบบงการ
ผมเลยอยากแสดงอํานาจกับเขา
พ่อผมอยากให้ผมมีอาชีพการงานทางวิชาการ
ผมอยากให้เขาเป็นหมอ เป็นนักบัญชี
ทําตัวตามที่พ่ออยากให้ทําสิ
"ร้องเพลงไม่ได้ช่วยให้แกรอดตายซะหน่อย"
พ่อผมห้ามไม่ให้ใช้เครื่องเสียง และห้ามไม่ให้ซื้อแผ่นเพลง
พ่ออยากให้ผมเลิกเสียเวลา
ตามหาความฝันที่จะเข้าวงการดนตรี
ผมโทรหาย็อกแล้วพูดว่า "นี่ พวกเรากําลังตั้งวงกันอยู่ ตอนนี้เลย"
"ไม่ละ ฉันว่าฉันทําไม่ได้หรอก ฉันว่าพวกเราทําไม่ได้หรอก"
ผมพยายามผลักดันเขา
แล้วเขาก็ตกลงอย่างเสียไม่ได้
แอนดรูว์เป็นเหมือนไอดอลของผม
เขาคือคนแรกในหมู่เพื่อนๆ ที่ผมคบ
ที่แข็งแกร่งกว่าผมมาก
เกือบทุกอย่างมาจากแอนดรูว์ทั้งนั้น
แอนดรูว์เปลี่ยนชีวิตของผม ในแบบที่ใครสักคนควรจะเปลี่ยน
ถ้าผมอยากเป็นศิลปิลเพลงป็อป
ยอร์โกส ปาไนโอตู
ผู้ที่พยายามอย่างยากลําบากมาเสมอ เพื่อที่จะค้นหาตัวตนภายในใจ
ภายนอก รสนิยมทางเพศ
จนกลายเป็น...
จอร์จ ไมเคิล
(กรกฏาคม ปี 1984)
เวลาไม่อาจแก้ไข
เสียงกระซิบไร้ใจจากเพื่อนที่แสนดี
สําหรับหัวใจและห้วงความคิด
ความไม่รู้เปรียบดั่งมิตร
ความจริงไม่ช่วยปลอบประโลม
มีเพียงความเจ็บปวด
เรารู้ว่า "แคร์เลส วิสเปอร์" จะต้องเป็นเพลงดัง
ตั้งแต่ตอนเริ่มทําแวม! เลย
ไม่น่าหลงเชื่อเลย...
ผมบอกจอร์จว่าผมสนับสนุนเต็มที่
ถ้าเขาจะปล่อยเพลงนี้เป็นซิลเกิ้ลโซโล่
ไม่มีการทะเลาะกันเรื่องนี้เลย
เราเข้าใจกันมาเสมอว่าจะต้องมีจุดหนึ่ง
ที่จะเส้นทางของแวม! จะบรรจบกับเส้นทางสายโซโล่ของผม
ฉันรู้สึกไม่มั่นใจเหลือเกิน
ตอนที่กุมมือเธอ
และพาไปยังฟลอร์เต้นรํา
เมื่อเพลงจบลง
บางอย่างในสายตาเธอ
ดูราวกับจอสีเงิน
ฉายหนังสุดเศร้าเมื่อยามจากลา
ฉันจะไม่เต้นรําอีกแล้ว
เท้าที่ผิดมันไร้จังหวะ
ถึงจะง่ายที่จะเสแสร้ง
ฉันรู้ว่าเธอไม่โง่
เพลงถูกขายในสหรัฐฯ
โดยใช้ชื่อ "แวม! ร่วมกับจอร์จ ไมเคิล"
ความคิดที่อยู่เบื้องหลังก็คือ ถึงแวม! จะดังในประเทศนี้
คืนนี้เสียงเพลงดังเหลือเกิน...
แต่ไม่ได้ดังขนาดนั้นในอเมริกา
อยากไปให้ไกลจากผู้คน
หรือเป็นแบบนี้อาจจะดีกว่า
จะได้ไม่พูดจาทําร้ายจิตใจกัน
เราอยากเล่นคอนเสิร์ตที่มีคนดูเต็มสเตเดียม
อยากทัวร์รอบโลก
เราอยากพิชิตอเมริกา
จอร์จไม่มีวันทิ้งโปรเจ็กต์แวม! ไปหรอก
ถ้าเรายังไม่บรรลุเป้าหมาย
(เล่ม 16 1 พ.ย. ถึง 13 พ.ย.)
สมุดบันทึกความทรงจําเล่มที่ 16
เรากําลังคุยกับแอนดรูว์ ริดจ์ลีย์กับจอร์จ ไมเคิล
การมาเยือนสหรัฐฯ ครั้งใหญ่เป็นครั้งแรก
(ตุลาคม ปี 1984)
มันเป็นส่วนหนึ่งของการตลาด
พวกนั้นชอบให้ไปเปิดตัวครั้งแรกและ...
กระตุ้นความสนใจของพวกแยงกี้
- ไปวางรากฐาน อย่างที่ชอบพูดกันน่ะ - ใช่
ผมเป็นผู้จัดการเขตของร้านแซมกู๊ดดีส์ เราจัดงานพบปะแฟนเพลงแวม! ในร้านครับ
คนมาเยอะที่สุดเท่าที่เคยจัดมาเลย
ตั้งแต่ปี 81 แล้วค่ะ ที่ฉันเป็นแฟนตัวยงของพวกเขา ดูสิ
เสื้อแวม! ลิขสิทธิ์แท้
ทําไมพวกเขาถึงดังขนาดนี้นะ ไม่มีใครรู้จักซะหน่อย
วงนี้ดังมากในคลับที่นิวยอร์ก
- หล่อจังเลย - เนอะ
"เวคมีอัพ" เพลงแรกของเรา ที่ขึ้นอันดับหนึ่งในสหรัฐฯ
เป็นก้าวใหญ่ครั้งสําคัญ แต่ถึงแม้มันจะทําให้เราดังขึ้น
แต่ก็ไม่ได้เป็นเครื่องยืนยันว่า เราเป็นศิลปินดังเปรี้ยงในสหรัฐฯ
เรารู้ว่ายังมีสิ่งที่ต้องทําอีกมาก
และทุกคนก็ยังอยากรู้จักเราให้มากขึ้น
และแน่นอนว่าอยากรู้เรื่องผู้หญิงด้วย
พวกคุณคงมีสาวๆ คอยตามไปทุกที่เลยสินะคะ
สาวๆ วัยรุ่น หรืออาจจะมี...
แก่กว่านั้นก็มีครับ
คงตามพวกคุณไปทุกที่ การเป็นคนดังนี่ลําบากไหมคะ
เป็นเรื่องที่เราเรียนรู้ที่จะอยู่กับมัน และยอมรับมันครับ
มีศิลปินร็อคหลายคนที่เข้าวงการนี้ เพราะเรื่องผู้หญิงล้วนๆ พวกแฟนวง
แต่ดูเหมือนพวกคุณจะไม่สนใจเรื่องนี้เลยนะคะ
ก็สนใจนะครับ
แต่เราก็ต้องจัดการเรื่องพวกนี้ให้ได้
- พูดแบบนี้ก็ฟังดูแปลกๆ เนอะ - พวกเขาไม่...
- พอนานไปก็... - ไม่ใช่เป้าหมาย
ถ้าผมยังมีสติในการทําทุกอย่าง ผมว่าพวกเราคงไม่เป็นไรหรอกครับ
ก็จะให้ทําอะไรได้ล่ะ
(หนุ่มแวม-แบม บ้าผู้หญิง)
ถ้าตอนนั้นสามารถซ่อนความลับนี้ได้ จะให้ทํายังไงล่ะ อายุก็แค่นั้น
สําหรับผม การที่แวม! โด่งดังจากการที่มีสาวๆ มากรี๊ดแบบนั้น
มันมีแต่จะทําให้ผมเกิดความกังวล
จอร์จรู้ดีว่าตัวเองมีจุดขายที่อะไร ศิลปินทุกคนขายภาพลักษณ์กันทั้งนั้น
และภาพลักษณ์ที่ชัดเจนที่สุด คือภาพลักษณ์ที่สื่อถึงเรื่องทางเพศได้
นี่แหละคือจุดขายของทุกอย่าง
หนังสือพิมพ์ให้ความสนใจกับ เรื่องขุดคุ้ยของสื่อมากยิ่งขึ้น
(เสือผู้หญิง... คนดังวงแวม)
ผมทําตัวแย่กว่าจอร์จซะอีก
แอนดรูว์ปาร์ตี้หนักมาก
เขาให้ฉายาผมว่าแอนดี้ขี้เงี่ยน
(กางเกงในสีเขียว)
มีคนบอกว่า...
แอนดี้โหดสัตว์
นักข่าวสนใจเรื่องพฤติกรรมของผมมาก ทําให้จอร์จหลุดจากการเป็นเป้าสายตา
(สุดหล่อวงแวม)
ผมเลยกลายเป็นตัวล่อเป้า
คนมองว่าเรื่องนี้เป็นอุปสรรคสําหรับผม
ไกลเกินเอื้อมมันดีไม่พอหรือ
ไม่รู้ว่าเธอต้องการอะไรจากฉันแน่
พูดง่ายๆ ก็คือในช่วงนั้น ผมมีแฟนไปสามคน
เปลี่ยนคู่นอนอีกบ้างประปราย
ในแถบชานเมืองบ้านเกิดของผม
ตอนนั้นผมเป็นเด็กหนุ่มที่สับสนจริงๆ ด้วยแหละ
ผมหลอกตัวเอง
ใครก็ได้บอกฉันที
- โอ้ - ช่วยบอกฉันที
- ทําไมฉันต้องทํางานหนักเพื่อเธอ - หาเงินให้เธอ...
เราออกทัวร์คอนเสิร์ตครั้งใหญ่ ในสหราชอาณาจักร
แล้วเธอมาบอกฉันว่าเธอจะมีลูกกับฉัน
ฉันจะบอกว่าฉันยินดีถ้าเธออยากให้ฉัน...
เป็นคอนเสิร์ตที่ใหญ่กว่าที่เคยเล่นมา
(ลอนดอน)
(บิ๊กทัวร์ 1984 - 1985)
เพราะความเต็มที่ของฉันมันไม่...
ถึงจัดในสนามกีฬาใหญ่ๆ ก็ขายหมดเกลี้ยง
(ดับลิน)
เราสนุกกับชื่ออัลบั้มมาก
แวม! เมคอิทบิ๊ก
จอร์จเป็นคนคิด ซึ่งเป็นความคิดที่ยอดเยี่ยมมาก
มันทําให้เราสนุกกันมาก
และนั่นเป็นหนึ่งในพลังขับเคลื่อนครั้งสําคัญ ในหลายๆ สิ่งที่เราทําต่อมา
เราอยากไปแสดงรอบโลก
("เมคอิทบิ๊ก" เวิลด์ทัวร์ 1985)
นี่คือวันแห่งแวม! สดจากแดนไกล...
(แวม! ในญี่ปุ่น)
(โตเกียว)
เพราะแวม! ดังทั่วโลก
เพียงเพื่อให้ได้เห็นแวม!
พวกเธอถึงกับมาค้างคืนกันที่สนามบินเมลเบิร์น
(ซิดนีย์)
แวม!
ใครก็ได้บอกฉันที
- โอ้ - ช่วยบอกฉันที
- ทําไมฉันต้องทํางานหนักเพื่อเธอ - หาเงินให้เธอ
โอ้ เพื่อหาเงินให้เธอ...
ถึงทัวร์จะประสบความสําเร็จ
แต่สําหรับจอร์จ
อันดับบนชาร์ทต่างหาก ที่สะท้อนความสามารถของเขา
(แวม! ไปสู่อันดับหนึ่ง)
การได้อันดับหนึ่งสําคัญสําหรับเขามากจริงๆ
(1 ฟรีดอม แวม)
(1 แคร์เลส วิสเปอร์ 3 ฟรีดอม)
ทําไมฉันถึงทําแบบนี้...
(1 เมคอิทบิ๊ก แวม!)
ถ้ารู้ก็คงบอก...
จอร์จจําเป็นต้องประสบความสําเร็จ ในฐานะนักแต่งเพลง
เพื่อเป็นเครื่องยืนยันให้กับตัวเอง
ฉันไม่คิดว่าฉันรักเธอด้วยซ้ํา...
ในวันอาทิตย์วันหนึ่ง
เราอยู่กันที่บ้านพ่อแม่เขา ในทีวีมีถ่ายทอดฟุตบอลอยู่
ไม่มีใครอยู่บ้านนอกจากผมกับแอนดรูว์
แล้วจู่ๆ ย็อกก็กระโดดลุกขึ้น แล้วบอกว่า "ขอขึ้นไปข้างบนก่อน"
"ฉันปิ๊งไอเดีย"
แล้วผมแต่งเพลงในพอร์ตาสตูดิโอสี่แทรค
แล้วก็ลงไปข้างล่าง บอกแอนดรูว์ว่า "ฉันทําได้แล้ว"
"ปีนี้เราจะมีเพลงอันดับหนึ่งสี่เพลง
แล้วก็จะมีเพลงคริสต์มาสอันดับหนึ่งด้วย
ฉันเพิ่งแต่งได้"
ผมเล่นเพลงให้เขาฟัง แล้วเขาก็ว่า "แม่งเอ๊ย นี่มัน... ใช่เลย"
เข้าใจใช่ไหม
สุขสันต์วันคริสต์มาส
การถ่ายวิดีโอ "ลาสต์คริสต์มาส"
เราไปถ่ายกันที่ซาส-เฟ ในสวิตเซอร์แลนด์
บนเทือกเขาแอลป์
(แวม "ลาสต์คริสต์มาส")
คริสต์มาสปีที่แล้ว ฉันมอบหัวใจให้เธอ
แต่พอข้ามวัน เธอกลับยกให้คนอื่น
ปีนี้...
คริสต์มาสเป็นวันสําคัญสําหรับย็อกเสมอมา
"ลาสต์คริสต์มาส" จึงต้องสื่อถึงข้อนี้
ความรู้สึกของวันคริสต์มาสที่เรารับรู้ได้
โลกในฝัน
เธอกลับให้คนอื่น...
"ลาสต์คริสต์มาส" ก็คือกลุ่มเพื่อนเราทุกคน
และเราก็สนุกกันมากๆ
แด่คนพิเศษ...
ทุกคนชื่นมื่นกันสุดๆ อย่างที่คุณก็คงนึกภาพออก
พวกเราสนุกสนานกันเต็มที่
เจ็บมาแล้ว จึงต้องจํา...
ผมจําได้ว่ามีอยู่ครั้งหนึ่ง เราดูวิดีโอที่ถ่ายทํากันในวันนั้น
ผู้ช่วยผู้กํากับนึกยังไงก็ไม่รู้ รินเหล้าจนแทบล้นแก้วเลย
เหล้าจริงๆ ด้วยนะ อย่างเยอะ
ผมว่าอารมณ์ขันของกลุ่มเรา มีส่วนกับสิ่งที่เราทําเยอะเลย
ผมว่าเราออกจะพยายาม
ทําตัวเองให้ห่างไกลจากคําว่าดูดีด้วยซ้ํา
ฉันนี่โง่จริงๆ
หลังจากนั้นก็ลงเหวเลย
ดวดเหล้ากันเข้าไปให้เมาขึ้นทีละนิด
คริสต์มาสปีที่แล้ว ฉันมอบหัวใจให้เธอ...
ที่ผมว่าตลกก็คือผมทุกคนจะใหญ่ไปไหน
ผมใหญ่จนแทบไม่เห็นหน้าแต่ละคนเลย
ปีนี้ เพื่อไม่ให้เสียน้ําตา
ฉันจะขอมอบให้คนพิเศษ...
มันดูวุ่นวายมาก
เป็นการถ่ายทําที่สุดยอดที่สุด เท่าที่เคยทํากันมาเลย
ถ้าพูดจากใจจริงนะ
แต่เธอกลับฉีกไม่เหลือชิ้นดี
ไม่แน่ ปีหน้า...
พวกเรารู้กันเลยว่ามีเพลงอันดับหนึ่งแล้ว
กําหนดปล่อยช่วงสัปดาห์ที่สองเดือนธันวาคม
วิกฤตการณ์อดอยากในเอธิโอเปีย
จะได้รับเงินทุนสนับสนุนจาก ยอดขายเพลงป็อปสุดพิเศษ
ศิลปินมากกว่า 25 คนจะมาอัดเพลง เพื่อการกุศลในลอนดอน
และเงินทั้งหมดจะยกให้ การระดมทุนแก้ปัญหาอดอยาก
ตอนที่เรากลับมาจากซาส-เฟ
ที่ออฟฟิศก็ส่งคําขอมา
ให้ไปอัดเสียงเพื่อการกุศล
ตอนที่บ็อบ เกลดอฟวงบูมทาวน์แรทส์ เห็นภาพข่าวเอธิโอเปียในทีวี
เขาเลยคิดอยากทําอะไรสักอย่าง
และพบว่าเพื่อนผองชาวร็อคก็รู้สึกแบบเดียวกัน
จอร์จ ไมเคิล วงแวม! สติง วงโพลิซ
โทนี่ แฮดลีย์ วงสแปนดาวบัลเลต์
บานาน่าราม่าและศิลปินดังอีกมากมาย
มารวมตัวกันเพื่ออัดเพลงคริสต์มาส โดยมีจุดประสงค์
ซึ่งรายได้ทั้งหมดจะถูกมอบให้กับเอธิโอเปีย
หล่อเลี้ยงโลก...
ผมมักจะเขินมากเลย เวลาที่อยู่กับศิลปินป็อปคนอื่นๆ
ผมจะเกร็งนิดหน่อย
แต่ก็ดีนะครับ เพลงเพราะติดหูมาก
ตีคู่มากับเพลงอันดับหนึ่ง เพลงที่สี่ของเราเลยครับ
เพลงอันดับหนึ่งเพลงที่สี่เหรอ ซิงเกิ้ลใหม่ชื่ออะไรคะ
ชื่อว่า "ลาสต์คริสต์มาส" ครับ
- มีความเป็นคริสต์มาสมากเลยเหรอ - ใช่
คงไม่ขอให้ร้องให้ฟังหรอกค่ะ เดี๋ยวคุณได้เขินตายพอดี
- ร้องให้ฟังนิดหน่อยก็ได้ครับ - เหรอคะ
- ประมาณนี้... - ค่ะ
คริสต์มาสปีที่แล้ว ฉันมอบหัวใจให้เธอ
แต่พอข้ามวัน เธอกลับให้คนอื่น
- แค่นี้แหละ ไม่ร้องต่อแล้ว - เพราะจังเลย
ทีนี้ก็ไปเม้าให้เพื่อนฟังได้แล้วว่า "จอร์จร้องเพลงให้ฉันฟัง"
แต่สวดภาวนา...
พูดไปก็เหมือนปากไม่ตรงกับใจ
เรื่องเพลงของแบนด์เอด "ดูเดย์โนว์อิทส์คริสต์มาส"
ใครๆ ก็คิดว่ามันช่างเป็นเพลงที่ยอดเยี่ยมจริงๆ
จะต้องขึ้นอันดับหนึ่งแน่ๆ จะต้องอย่างนั้นอย่างนี้
ซึ่งผมเองก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน
แต่ผมกลับมีอีโก้เล็กๆ ในใจ
ที่ต้องพยายามห้ามความคิดตัวเอง แบบ "บ้าๆๆ"
"บ้าเอ๊ย" เข้าใจความรู้สึกใช่ไหม
เพราะไอ้เจ้าอีโก้เล็กๆ ในใจผมมันคิดการใหญ่
ที่จะออกเพลงอันดับหนึ่งมาสี่เพลงในปีนี้
ซึ่งก็สําเร็จหมด ทุกอย่างพร้อมแล้ว
เพลงท็อป 20 อันดับ โค้งสุดท้ายแห่งปี 1984 ของบีบีซี
แวม! "ลาสต์คริสต์มาส" ยังคงอยู่อันดับสอง
และอันดับหนึ่งมาเป็นสัปดาห์ที่สอง เพลงอันดับหนึ่งช่วงคริสต์มาส
แบนด์เอด
หล่อเลี้ยงโลก...
"ดูเดย์โนว์อิทส์คริสต์มาส" กลายเป็นเพลงฮิตถล่มทลาย
ไม่มีฝนหรือแม่น้ําไหลริน
โลกตอบรับ
พวกเขารู้ไหมว่าวันนี้...
เช้านี้มีข่าวดีจากแวม!
ถึงเพลงจะรั้งอยู่ที่อันดับสอง ยังไม่ได้ขึ้นเป็นอันดับหนึ่ง
แต่พวกเขาจะบริจาคค่าลิขสิทธิ์ ที่ได้จากการขายแผ่นเสียงทั่วโลก
ให้กับกองทุนเพื่อเอธิโอเปีย
เท่ากับว่าวงที่ปล่อยเพลงอันดับหนึ่งและสอง
รวมกันสมทบทุนช่วยเหลือ วิกฤตการณ์อดอยากในเอธิโอเปีย
ตอนขับรถกลับบ้านก็ยังรู้สึกแปลกๆ
เพราะความตั้งใจที่เปี่ยมล้นที่สุดในโลก
ในการพยายามทําเพื่อผู้อื่นอย่างยิ่งใหญ่ที่สุด
และได้บริจาคเงินทั้งหมด ที่ได้จากเพลง "ลาสต์คริสต์มาส"
ให้กับกองทุนช่วยเหลือแอฟริกา
แต่ยังมีไอ้วายร้ายตัวเล็กๆ...
ไอ้ตัวร้ายที่แบกความรู้สึกไม่มั่นคง
ที่อยากมีเพลงอันดับหนึ่งสี่เพลงในปีนั้น
มันไม่ได้มีเหตุผลอะไรเลย
เกิดจากความกลัวล้วนๆ
ถึงผมจะมีความสุขแค่ได้ทําวงดนตรี
แต่จอร์จต้องการมากกว่านั้น
เขาต้องการการยอมรับ นั่นคือสิ่งที่เขาต้องการ
การยอมรับในสิ่งที่เขาเป็น
ฤดูกาลมอบรางวัลยังคงดําเนินต่อไป
งานมอบรางวัลออสการ์แห่งวงการดนตรี
ถูกจัดขึ้นที่โรงแรมโกรเวเนอร์เฮาส์ในลอนดอน
(งานมอบรางวัลไอเวอร์ โนเวลโล ปี 1985)
น่าจะเป็นนักแต่งเพลงที่เก่งที่สุดคนหนึ่ง ที่ผมไม่ได้เจอในอังกฤษมานานแล้ว
ผมพูดจริงนะ
คนชอบดูถูกแวม! ว่า เป็นวงวัยรุ่นที่ดังประเดี๋ยวประด๋าว
พวกที่ดูถูกแวม! นี่แหละที่เป็นแบบนั้นซะเอง
ผมเจอมาเยอะแล้วถึงได้รู้ ทําไมจะไม่รู้ว่าใครแต่งเพลงเก่งไม่เก่ง
บนเวที ผมว่าเขาเทียบเคียง กับแบร์รี่ กิบบ์ พอล แมคคาร์ทนีย์
จอห์น เลนนอน ระดับนี้ได้เลย
เขามีพรสวรรค์ที่ผมกับโบวี่ใฝ่ฝันว่าจะมี
ตอนที่พวกเราอายุ 21 22
ผมไม่ได้หมายถึงเรื่องการแสดงบนเวทีนะ
เขาเป็นนักแต่งเพลงที่ยอดเยี่ยม และนี่คือจุดประสงค์ของการมอบรางวัลในวันนี้
เพื่อเชิดชูการแต่งเพลง
นี่คือสิ่งที่สําคัญที่สุดที่ผมเคยได้รับมา
และมันได้เกิดขึ้นกับผมแล้ว
และผมอยากขอขอบคุณบาสคา
และขอขอบคุณทุกๆ คน ที่ช่วยอุดหนุนเพลงของเรา
ในช่วงสองสามปีที่ผ่านมา ขอบคุณนะครับ
(ศิลปินแวมร่ําไห้)
ผมรู้สึกช็อกมากที่มันเกิดขึ้นแล้ว
แค่คิดว่าผมได้อยู่ในห้องเดียวกับคนดังเหล่านั้น
ที่ยอมรับผมในฐานะนักดนตรี คนอย่างเอลตัน จอห์นน่ะ
ตั้งนานแน่ะกว่าผมจะหายช็อก
สมุดบันทึกความทรงจําเล่ม 25
จีน
(ปักกิ่ง)
(เมษายน ปี 1985)
เห็นแฟนนายอยู่กับคนอื่น
สวมเขาให้นาย...
นับเป็นโอกาสที่พิเศษยิ่ง...
ที่จะกล่าวว่าผมและแอนดรูว์คู่หู รู้สึกเป็นเกียรติอย่างสุดซึ้ง...
สงสัยจะอ่านลายมือตัวเองไม่ออกแน่เลย
ก็แหงละ รู้อยู่แล้ว
ไซมอน ผู้จัดการของเรา เสนอให้เราไปเล่นคอนเสิร์ตที่จีนสองสามรอบ
และมันก็เป็นความคิดที่ฉลาดมากๆ
อเมริกาสนใจประเทศจีนที่เป็นคอมมิวนิสต์นี่มาก
ในฐานะวงป็อปสมัยใหม่วงแรกที่ไปแสดง...
ผมกับคู่หูงี่เง่า...
สายตาของคนทั้งโลกจึงจับจ้องมาที่เรา
ฉันไม่ต้องการอิสระจากเธอ
และทําให้อเมริกาเปิดประตูต้อนรับเรา
มาเขียนความจริงกันดีกว่า
รู้สึกยินดีและเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้รับเชิญ
ให้ไปเล่นคอนเสิร์ตต่อหน้าธารกํานัลชาวจีน
ฉันไม่ต้องการอิสระจากเธอ
เธอจ๋า ที่ฉันต้องการตอนนี้คือเธอ
เธอทําให้ใจฉันเต้นตูมตาม
เธอทําให้ใจฉันล่องลอยไกลเมื่อได้รับรักเธอ
- สั่นเข้าไปถึงห้วงความคิด - เย่ๆ
ดังปังๆๆ จนเท้าขยับตาม...
ไอเดียคือเราอยากถ่ายทอดความสนุก สดใส
ความเป็นแวม!
ทั้งวงของเรากับเชอร์ลีและเป๊ปซี่ ทุกคนตั้งใจทํางานนี้มาก
หนึ่ง สอง สาม...
ดูฉันสิ โสดและเสรี ไร้ซึ่งความกลัว หยดน้ําตา เป็นในสิ่งที่อยากเป็น
หนึ่ง สอง แล้วดูเธอสิ
ตายเพราะแต่งงาน
เมื่อคืนนี้ ในกรุงปักกิ่ง
มีชายสองคนทําการปฏิวัติทางวัฒนธรรม
บนเวที คู่ดูโอ้ป็อปจากเกาะอังกฤษนามว่าแวม!
ได้แสดงคอนเสิร์ตร็อคจากฝั่งตะวันตก สุดยิ่งใหญ่เป็นครั้งแรกในจีนแผ่นดินใหญ่
คุณจะไม่เห็นหน้าคนในนิวยอร์ก
ที่จะสัมภาษณ์คุณ แต่คุณจะได้ยินเสียงของเขา
ดูสิ เราออกทีวีอยู่แน่ะ
แวม! ในจีน
สวัสดียามเช้าค่ะ จอร์จ สวัสดียามเช้าค่ะ แอนดรูว์
- สวัสดีครับ - สวัสดียามเย็นฮะ ฟิลลิส
จอร์จคะ เรามา... จอร์จคือหนุ่มผมบลอนด์นะคะ
ส่วนแอนดรูว์คือหนุ่มผมสีน้ําตาล
ที่ฉันพูดแบบนี้ก็เพราะ นี่เป็นครั้งแรกของพวกคุณ
ทุกคนตื่นเต้นมาก ที่ได้ดูพวกคุณในทีวีที่นี่
แอนดรูว์ไม่เคยถูกเรียกว่า หนุ่มผมสีน้ําตาลที่นี่เลยครับ
- อ๋อ ถ้า... - ขอบคุณที่ชมนะครับ ฟิลลิส
คุณคิดว่าทําไมพวกเขาถึงอนุญาต ให้แวม! ทําการแสดงที่นี่คะ
พวกเขาคงคิดว่ามันน่าจะปลอดภัย
เพราะเราไม่ได้เป็นตัวแทน ของดนตรีร็อคแอนด์โรล
แต่เป็นตัวแทนของ... ไม่รู้สิ วงการบันเทิง ดนตรีป็อป
มิวสิกวิดีโอกับเพลงที่ออกมา
คือทั้งหมดที่พวกเขารู้เกี่ยวกับวงเรา
ซึ่งมันไม่ได้แสดงให้เห็น ถึงความเป็นร็อคแอนด์โรล
ในมุมที่มีแต่เซ็กส์กับยาเสพติดละมั้งครับ
คุณกําลังบอกว่าเป็นเพราะภาพลักษณ์ ที่ดูสะอาดสะอ้านและทําให้คนรู้สึกดีหรือคะ
ใช่ครับ อย่างน้อยก็บนเวที
เดี๋ยวนะ แล้วตอนอยู่นอกเวทีเป็นยังไงกันเหรอ
ผู้ชมของเราหลายคนอยากรู้นะคะ
ก็คงอยากรู้อยู่แล้ว ขอให้จินตนาการกันเอาเองละกันนะครับ
ขอบคุณนะคะ จอร์จกับแอนดรูว์ พวกคุณเยี่ยมมากเลย
เมื่อกี้ใช้ได้ใช่ไหม
เอาละไปเที่ยวในเมืองกัน ไปหาสาวมาจัดกันหน่อย
- เย็นไหม - เย็น
แอร์ที่ดีที่สุดใน...
"ชินัว"
ที่รัก ฉันคือคนของเธอ
มันสร้างผลลัพธ์ที่ดีในอเมริกาจริงๆ
สื่อให้ความสนใจกันถล่มทลาย
ในประเทศจีนคอมมิวนิสต์ แวม! ปลุกวิญญาณนักเต้นหน้าใหม่หลายล้านคน
ดนตรีร็อคมาถึงจีนในรูปแบบของคอนเสิร์ต
เพื่อที่จะได้ดูวงร็อคอังกฤษนามว่า แวม!
มันยกระดับสถานะของเรา
ให้กลายเป็นปรากฏการณ์ระดับโลก
แต่ในขณะเดียวกันก็มีเสียงเล็กๆ ในหัวดังขึ้นว่า
"แล้วฉันจะทํายังไงดีนะ"
ผมฉลาดพอที่จะรู้ว่านี่ไม่ใช่ทางที่ถูกต้อง
ถ้าผมกําลังตามหาความสุข
ผมก็ไม่ควรที่จะพยายามทําตัว ให้ทัดเทียมกับไมเคิล แจ็คสัน
หรือมาดอนน่า หรือใครก็ตาม
ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมกําลังพยายามทํา ณ ตอนนั้น
ตัวตนที่เขาต้องแสดงออกมา
มันยากที่จะเชื่อมโยงกับสิ่งที่จิตใจเขาต้องการ
ผมอยากที่จะสามารถพัฒนาตัวเอง ในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง
แต่ผมรู้สึกเหมือนติดกับ
อนาคตของเขาในฐานะศิลปินเดี่ยว
ขึ้นอยู่กับการประสบความสําเร็จของแวม!
ให้เทียบเท่าระดับพรินซ์หรือเอลตัน
ผมคิดว่าไม่มีทางที่ผมจะกดอีโก้ของตัวเองไว้
เพื่อหยุดยั้งตัวเองไม่ให้พยายามหาโอกาส
ที่จะเป็นศิลปินที่ขายดีที่สุดในโลกได้เลย
ถึงผมจะพบว่าความมีชื่อเสียง เป็นบ่อเกิดแห่งความทุกข์ขนาดไหน
แต่ผมก็ไม่อาจหยุดยั้งอีโก้ของตัวเองไว้ได้
(เล่ม 30 15 ก.ค. - 24 ส.ค. 1985)
หลังแบนด์เอด ก็มีงานคอนเสิร์ต ที่เรียกกันว่าไลฟ์เอด เป็นงานใหญ่ระดับโลก
ย็อกได้รับเชิญให้ไปร่วมแสดงกับเอลตัน จอห์น
คอนเสิร์ตนี้จะมีคนดูมากกว่าหนึ่งพันล้านคน
และศิลปินรุ่นใหม่ๆ บางคน อาจจะตื่นเต้นนิดๆ ในวันพรุ่งนี้
ผมนึกภาพไม่ออกหรอกครับ คนดูพันล้านคน
แค่มีคนดู 75,000 ผมก็ตื่นเต้นจะแย่แล้ว
เพราะผมไม่เคยแสดง ต่อหน้าคนเยอะขนาดนั้นมาก่อน
(ไลฟ์เอด ปี 1985)
มันเป็นโอกาสที่เขาจะได้ แสดงความสามารถให้ทั่วโลกได้เห็น
บนเวที คุณจอร์จ ไมเคิล
และเพลง "ดอนท์เล็ทเดอะซันโกดาวน์ออนมี"
ถูกหลอมรวมเข้ากับตัวตนด้านดนตรีของจอร์จ
แต่เธอเข้าใจ...
เอลตันเป็นไอดอลของผมตอนเด็กๆ
และตอนที่ผมยืนอยู่กับเขา
ผมได้ยินเสียงเล็กๆ ของเด็กเก้าขวบ พูดว่า "ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะได้มาอยู่ตรงนี้"
ปิดประตู
และทิ้งให้แดดส่องตาฉัน
จนพร่ามัว...
เอ้า ทุกคน!
อย่าปล่อยให้ดวงตะวันอับแสงอยู่ตรงหน้าฉัน
อย่าปล่อยให้ดวงตะวัน...
ถึงจะค้นหาตัวเอง
แต่กลับพบเจอแต่คนอื่น...
ย็อกเสนอให้ผมช่วยร้องคลอด้วย
ของชีวิตเธอ
เป็นอิสระ...
ผมก็รู้สึกดีที่เขาชวนผม แต่มันเป็นช่วงเวลาสําคัญของเขา
หากสูญสิ้นทุกอย่าง
ก็เหมือนดวงตะวันอับแสงอยู่ตรงหน้าฉัน
จอร์จกลายเป็นศิลปิน ที่ประสบความสําเร็จด้วยตนเอง
และในคอนเสิร์ตไลฟ์เอด คนหนึ่งพันล้านคนก็ได้เห็นกับตา
เหมือนดวงตะวันอับแสงอยู่ตรงหน้าฉัน
ช่วงอังกอร์เป็นอะไรที่สุดยอดมาก เพราะทุกคนขึ้นมาบนเวที
เหวี่ยงแขนโอบกอดโลก...
เราได้กระทบไหล่กับเดวิด โบวี่ แล้วก็เฟร็ดดี้ เมอร์คิวรี่
แต่จงสวดภาวนา
สวดภาวนาเพื่อคนอื่นๆ
ในช่วงเวลาคริสต์มาส มันยากลําบาก...
เป็นประสบการณ์ที่เหมือนฝันไปเลย
สนุกกันหรือเปล่าครับ
ศิลปินดังๆ ในวงการมากันเพียบ
ทุกคน!
นี่ถือเป็นก้าวที่ยิ่งใหญ่
แต่ก็เป็นเพียงจุดเริ่มต้น
(เล่ม 31)
(สนุกชื่นมื่นในอเมริกา)
(แวม! ทัวร์อเมริกา ปี 1985)
แฟนๆ วงแวม! ทั้งหนุ่มสาวและผู้ใหญ่ ต่างพากันมาดูจอร์จ ไมเคิลและแอนดรูว์ ริดจ์ลีย์
ในทัวร์คอนเสิร์ตสหรัฐฯ
ฉันอยากขังเธอไว้ แต่ฉันไม่อาจทนฟังเสียงกรีดร้อง...
ทัวร์คอนเสิร์ตสเตเดียมในสหรัฐฯ
(แคลิฟอร์เนีย)
มันก็เสี่ยงมากอยู่
(ไมแอมี)
ฉันๆๆ...
ตอนนั้นแวม! ไม่เคยแสดง ในสเตเดียมที่ไหนมาก่อน
นี่เป็นเดิมพันครั้งใหญ่
สายไปที่จะหยุด สวรรค์ไม่เมตตาเลยหรือไร...
แต่สุดท้ายก็สัมฤทธิ์ผล
(สหรัฐฯ วิจารณ์แวม)
พาฉันไปสุดทางสวรรค์...
(แฟนคลับคลั่งรักกว่าสองแสน)
คู่ดูโอ้จากอังกฤษ ดาวรุ่งพุ่งแรงแห่งวงการเพลงป็อปทั่วโลก
พุ่งติดชาร์ทอันดับหนึ่ง ในสหรัฐอเมริกาถึงสามเพลง
ในอเมริกาพวกเขาดังเป็นพลุแตกเลย
พอผมได้เห็น ผมก็คิดในใจว่า "พระเจ้า ทุกคนมาดูลูกฉันเหรอเนี่ย"
ผมอยากจูบลูก อยากกอด อยากรัดให้แน่นๆ เลย เข้าใจใช่ไหม
เขาทําให้ผมภูมิใจที่สุด
ไม่ต้องสงสัยเลย
แวม! ดังระเบิดในอเมริกาจริงๆ
(วงป็อปอังกฤษดังระเบิดในสหรัฐฯ)
ผมเลยทําการกลับลําครั้งใหญ่
เก่งมาก เจ้าลูกชาย
ณ จุดไหนที่คุณเริ่มรู้ว่า
คุณกําลังกลายเป็นศิลปินโด่งดังในอเมริกา
เรียกได้เต็มปากว่าซูเปอร์สตาร์เลยแหละครับ
เราจัดการอเมริกาได้อยู่หมัด
ราตรีสวัสดิ์ ขอบคุณมากครับ
พวกคุณเจ๋งมาก แล้วเจอกันใหม่
ความสําเร็จมันยิ่งกว่าที่ผมเคยใฝ่ฝันไว้ซะอีก
และด้วยเหตุนั้น...
ตอนที่เราเดินทางทั่วสหรัฐฯ
คําถามก็คือ "แล้วเราจะไปไหนต่อจากนี้"
ปีนี้พวกคุณประสบความสําเร็จ ยิ่งกว่าศิลปินส่วนใหญ่มากเลยนะคะ
รู้สึกยังไงบ้างคะ ที่ได้เป็นเจ้าของความสําเร็จครั้งนี้
รู้สึกเหมือนเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกไหมคะ
ผมคิดว่า...
ความสําเร็จในอเมริกาปีที่แล้ว แม้ว่าเราจะทุ่มกันสุดตัวเพื่อให้สําเร็จ
แต่จริงๆ แล้วผมว่ามันค่อนข้างเซอร์ไพรส์นะ
ที่เราประสบความสําเร็จกันได้เร็วขนาดนี้
ตลอดเวลาสามปีที่เราอยู่ในวงการ
ในแง่ของ... ผมคิดว่าเราต้องมีเวลานั่งคิด
และเราก็คงจะทําอย่างอื่นต่อไปครับ
ในความเป็นจริง จุดเปลี่ยนของแวม! มันไม่ใช่เพราะแวม! เลย
จุดเปลี่ยนของแวม! ก็เพราะผมนี่แหละ จู่ๆ ผมก็คิดขึ้นได้ว่า
"พระเจ้า ฉันเป็นศิลปินดังใหญ่แล้ว
และฉันก็เป็นเกย์ "
ความรู้สึกทุกข์ใจมันมาจากเรื่องนี้แหละ เรื่องที่ผมต้องปิดบังตัวเองไว้
เหมือนเราต้องระวังสิ่งที่หวังไว้จะเป็นจริง
เราประสบความสําเร็จทุกอย่าง
ในฐานะวงซูเปอร์สตาร์
และเราก็เติบโตขึ้น
จนมาถึงจุดที่ผมไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว
คุณอิจฉาความสําเร็จ ในฐานะศิลปินเดี่ยวของเขาไหม
- อย่าพูดเรื่องนั้นสิครับ... - ไม่ละครับ ผมรู้สึกว่าได้เป็นส่วนสําคัญ
- แล้วถ้าทุกอย่างจบลง คุณจะทําอะไร - ทําอะไรน่ะเหรอ
หวังว่าจะอําลาวงการอย่างสง่างาม ไปทําอย่างอื่นอย่างสง่างาม
เพราะผมเปิดเผยตัวตนกับแอนดรูว์ไปแล้ว
เขาจึงเข้าใจว่า เดิมพันไม่ได้มีแค่เรื่องวงอย่างเดียว
แต่มีเรื่องสุขภาพจิตของผมด้วย
และเขาก็ไม่ได้กดดันให้ผมทําวงต่อ
เขารู้แล้วว่าทําไมผมถึงรู้สึกติดกับ
คุณรู้สึกยังไงเวลาที่จอร์จออกเพลงฮิต แต่คุณไม่ได้ร่วมด้วย
หรือที่เขาไปร่วมงานกับศิลปินคนอื่นๆ
- รู้สึกเหมือนถูกทิ้งไหมคะ - ไม่เลยครับ ผมว่าเขาควรทําอย่างนั้นแหละ
เพราะมันช่วยเปิดโลกให้กับ ความคิดสร้างสรรค์ของเขาด้วย
ซึ่งนายต้องทําอยู่แล้ว
เพราะงั้นคุณจะบอกว่า
สิ่งไหนที่ดีสําหรับจอร์จ มันก็ดี สิ่งไหนที่ดีสําหรับคุณ มันก็ดี
ใช่
บางครั้งก็มีข่าวว่าคุณสองคนอาจจะแยกวง
คุณคิดว่าจะมีวันนั้นไหมคะ แอนดรูว์
วันนั้นเหรอ ก็ต้องมีอยู่แล้วละ
ผมว่าแอนดรูว์พร้อมจะหยุดแล้ว
เพราะถึงแม้เขาจะรู้ว่า ตัวเองมีความสําคัญขนาดไหน
แต่เขาเบื่อกับการที่ต้องถูก...
คนมองว่าเป็นแค่ผู้ชายที่โชคดี
ที่ได้ดีเพราะอยู่กับจอร์จ ไมเคิล ซึ่งผมคิดว่าเขาเป็นมากกว่านั้นเยอะ
พอถึงจุดหนึ่ง มันก็ต้องหยุด
เราต่างก็รู้ดี
(เล่ม 40 10 ก.พ. - 21 ก.พ. 1986)
(แวมแยกวง!)
แฟนแวม! นับพันคน ยืนตั้งแถวรอในวันเสาร์อาทิตย์
เพื่อซื้อตั๋วคอนเสิร์ตอําลาของศิลปินดูโอ้ป็อป
แฟนเพลง 25,000 คน มากันที่สนามกีฬาเวมบ์ลีย์เมื่อวานนี้
เพื่อแย่งกันซื้อตั๋วคอนเสิร์ตอําลาวงการ
คอนเสิร์ตเพียงครั้งเดียวเป็นเหมือนสัญลักษณ์
คอนเสิร์ตครั้งสุดท้ายมีได้แค่รอบเดียว
คาดว่าจะขายตั๋วหมดในไม่กี่ชั่วโมง
ฉันนั่งอยู่กับแวม!
มาถึงนี่กันแล้ว
"ตํานานที่ชื่อว่าจอร์จ ไมเคิล" ต้องพูดแบบนี้สิครับ
ใช่ค่ะ ฉันนั่งอยู่กับตํานานที่ชื่อว่าจอร์จ ไมเคิล
และเพื่อนของเขา
อดีตคู่หู
คิดว่าจะเศร้ามากไหมคะ ในเมื่อนี่จะเป็นคอนเสิร์ตครั้งสุดท้าย
หรือจะสนุกครึกครื้น
- ผมว่าผมคง... - สนุกครับ
ผมว่าน่าจะทั้งสุขทั้งเศร้า
เพราะน่าจะเป็นคอนเสิร์ตครั้งที่ดีที่สุด ที่เราเคยแสดงมา
และผมก็คิดว่าน่าจะเศร้าครับ เพราะเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว
- ถ้าไม่ดีที่สุดก็คงผิดหวัง - ขอให้เป็นวันที่ดี
มาภาวนาให้ท้องฟ้าโปร่งโล่งกันเถอะ
พระเจ้าส่งยิ้มมาให้พวกเรา และแวม! ก็จบลงเหมือนตอนที่เริ่มต้น
มีรอยยิ้มอยู่บนใบหน้า
เป็นตอนจบที่สวยงาม
- ฉันรักนายนะ - ซึ้งมากเลย
(28 มิถุนายน ปี 1986)
อยากฟังแวม!
(เดอะไฟนอล)
อยากฟังแวม!
แอนดรูว์ จอร์จ จากไอทีเอ็นครับ รู้สึกยังไงครับที่กําลังจะเล่นคอนเสิร์ตครั้งสุดท้าย
- ตื่นเต้นมาก - เล่นเสร็จแล้วจะบอกนะ
- ใช่ - เสียใจไหมครับที่ต้องแยกวง
ไม่เลยครับ อยากขอขอบคุณทุกคนมากๆ
ไม่เฉพาะวันนี้ แต่ตลอดสี่ปีที่ผ่านมา
- นะครับ สู้ๆ - ขอบคุณมาก
หนึ่ง สอง สาม เอาเลย!
ผมภูมิใจมาก
วันนั้นผมภูมิใจมากๆ
เราก็ได้เล่นเพลงฮิตกันอีกครั้ง
สวัสดีครับ
นี่คือเพลง "คลับทรอปิคานา"
ทุกคนครับ เป๊ปซี่กับเชอร์ลี!
แม่จ๋า พ่อจ๋า
โอ้เย่ ผมเป็นลูกคนเดียว...
พอมาถึงตอนจบ
ผมไม่เหลือความแคลงใจในตัวเองเลย ว่าผมสามารถที่จะเป็น
ศิลปินเดี่ยวระดับโลกที่ประสบความสําเร็จได้
เพลงนี้ชื่อว่า "เวคมีอัพบีฟอร์ยู..."
โก-โก!
พอเราก้าวขึ้นไปบนเวที
การเกิดใหม่ครั้งที่สองก็แทบจะเสร็จสมบูรณ์ทันที
ย็อก
กลายเป็นศิลปินที่เขาถูกลิขิตมาให้เป็น
และเธอก็...
ขออีกรอบ
ฉันไม่อยากได้อิสระจากเธอ
ฉันไม่อยากคบใครเล่นๆ
ฉันไม่ต้องการใครทั้งนั้นที่รัก
รักพาร์ทไทม์ทําใจฉันเศร้า
ขอบคุณมากเลยนะครับ ราตรีสวัสดิ์ ทุกคนเจ๋งมากเลย
ผมรู้สึกถึงความภูมิใจอย่างท่วมท้น
(แวม! 82 - 86)
ที่เราสร้างความประทับใจ ให้กับผู้คนมากขนาดนี้ในเวลาสี่ปี
พอได้เห็นว่ามีคนมาดูมากมาย
เพราะแวม! เป็นตัวแทนของ วัยหนุ่มสาวของพวกเขา
แวม! จะไม่แก่ไปจนถึงวัยกลางคน หรือเป็นอะไรที่มากกว่านั้น
เป็นตัวแทนวัยเยาว์ของพวกเราโดยแท้
เราทุกคนตื่นขึ้นมาในขณะที่กําลังฝันอยู่
จู่ๆ ความฝันนั้นก็หายไปแล้ว
แวม! ที่หมายถึงพวกเรา สิ่งที่พวกเราเคยเป็นร่วมกัน
มาถึงจุดจบแล้ว
ถ้าผมจะไปยังจุดที่ผมเคยเชื่อว่าจะไปถึง
ไม่มีทางที่พวกเราจะเที่ยวเล่นสนุกสนาน อย่างที่พวกเราทํากันมาได้เลย
คงทําไม่ได้แน่นอน และมันคงเป็นเรื่องยากสําหรับแอนดรูว์แน่ๆ
เพราะงั้นมันจึงเป็นวันที่เศร้าในบางมุม
เป็นวันที่บางสิ่งได้มาถึงจุดจบ
ขอบคุณทุกคนที่มากันคืนนี้นะครับ ขอบคุณนะ จอร์จ
จอร์จกอดผมและพูดว่า "ฉันทําไม่ได้หรอก ถ้าไม่มีนาย"
มันเปี่ยมไปด้วยความหมาย ของทุกสิ่งที่เขาอยากบอกผม
ความจริงที่ว่า...
เราได้ประสบความสําเร็จอย่างล้นหลามร่วมกัน
ความหมายของมิตรภาพระหว่างเรา
เรากําลังจะแยกกันเดิน
ทั้งๆ ที่เราไม่เคยแยกกันเลยตั้งแต่เด็ก
ผมยินดีกับเพื่อนผมมากๆ
เขาได้ยืนอยู่บนจุดสุดยอดของความยิ่งใหญ่
แต่ผมไม่รู้หรอกว่าการเป็นจอร์จ ไมเคิล แท้จริงแล้วหมายถึงอะไร
เหลือผมคนเดียวแล้ว
และผมก็ไม่รู้เลยว่า ผมจะคิดถึงกําลังใจเหล่านั้นมากแค่ไหน
และผมจะจดจําการเดินทางครั้งนี้ตลอดไป
มันช่างงดงามและเต็มไปด้วยความสุข
แวม!
(ในฐานะศิลปินเดี่ยว จอร์จมียอดขายแผ่นเสียง มากกว่า 120 ล้านแผ่น)
(ไม่มีใครที่ภูมิใจและไม่แปลกใจ มากไปกว่าแอนดรูว์)
(ในปี 2020 "ลาสต์คริสต์มาส" ได้ขึ้นอันดับหนึ่งในที่สุด)
จะว่าฉันดี
หรือร้าย
จะบอกว่าฉันเป็นยังไงก็ได้ ที่รัก
แต่ฉันรู้
ว่าเธอเศร้า
และรู้ว่าฉันจะทําให้เธอสุขใจ ด้วยสิ่งหนึ่งที่เธอไม่เคยมี
ที่รักจ๋า ฉันเป็นคนของเธอ
ไม่รู้หรอกหรือ
ที่รักจ๋า ฉันเป็นคนของเธอ
จริงๆ
ถ้าจะทําก็ทําให้ถูกต้อง
ทํากับฉันสิ
ถ้าจะทําก็ทําให้ถูกต้อง
ทํากับฉันสิ
ถ้าจะทําก็ทําให้ถูกต้อง
ทํากับฉันสิ
ถ้าจะทําก็ทําให้ถูกต้อง
ทํากับฉันสิ
เธอช่างแสนดี แม่เทพธิดา
อยากพาเธอไป อยากได้ตัวเธอ
แต่เขาว่ามันผิด
ใครๆ ก็รู้ว่าคนดีได้ไปไหน
แต่เราจะได้ไปไหนกันนะ ที่รัก
ไม่มีคําว่าไม่หรอก
ที่รักจ๋า ฉันเป็นคนของเธอ
ไม่รู้หรือว่าฉันเป็นใคร
ที่รักจ๋า ฉันเป็นคนของเธอ
เธอรู้อยู่แล้ว
ถ้าจะทําก็ทําให้ถูกต้อง
- ทํากับฉันสิ - เถอะน่า ที่รัก
- ถ้าจะทําก็ทําให้ถูกต้อง - ใช่แล้ว พาฉันไปที่บ้านสิ
- ถ้าจะทําก็ทําให้ถูกต้อง - อย่าทิ้งฉันไว้ตรงนี้
- ให้ฉันทําเอง - ข้อมูลชั้นเลิศ
เธอรู้ซึ้งถึงแรงบันดาลใจ
แค่ต้องกระตุ้นนิดเดียว
(ด้วยความระลึกถึงจอร์จ ไมเคิลอย่างสุดหัวใจ 1963 - 2016)
คําบรรยายโดย เพียงพัชร์ น้ําทิพย์