Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
To był fragment z niedawnego dokumentu
o założeniu pierwszego w kraju banku społecznego.
Banku Dave’a.
Dave jest z nami w studiu. Prosto z Burnley.
- Miło cię gościć. - Dzięki za zaproszenie.
Kiedy wpadłeś na pomysł założenia Banku Dave’a?
Podczas kryzysu finansowego.
Prowadziłem dochodowy interes, sprzedając busy i minibusy,
ale moi klienci i przyjaciele przeżywali ciężki czas.
Wierzyłem w tych ludzi, więc pożyczałem im własne pieniądze.
Potem stawali na nogi i spłacali dług.
Niektórzy prosili, żebym zainwestował część ich zysków.
Do tego potrzebowałem banku.
Nazwałeś go swoim imieniem.
No cóż, na moją obronę powiem, że nazwa „Bank Dave’a”
to pomysł mojej żony Nicky.
Przez cały czas mnie wspierała. Jest genialna.
Jak wypadłem?
Naprawdę muszę łechtać twoje ego?
Tak.
- Było świetnie. - Dziękuję.
Wracamy do domu?
Możemy już zmykać z Londynu,
ale mamy dziś audycję radiową w Manchesterze.
- Sława jest bardzo wyczerpująca. - Dajże spokój.
Kto chce pomówić z Dave’em? Na linii jest Mavis z Salfordu.
O co chcesz zapytać, Mavis?
- Dziękuję za połączenie. - Nie ma sprawy.
Panie Fishwick.
Mów mi Dave! Zabrzmiało, jakbym zrobił coś złego.
Jasne. Cześć, Dave.
Mam pytanie. Gdybym pożyczyła u ciebie 200 funtów,
ile musiałabym oddać za rok?
Stosujemy różne stawki zależnie od zamożności klientów.
Średnio to niecałe osiem procent.
Jeśli dobrze liczę, po roku musiałabyś oddać 216 funtów.
A odsetki za zwłokę?
Dopóki masz dobry powód, nie naliczamy ich.
To świetnie.
Chciałam, żebyś wiedział.
Nieco ponad rok temu pożyczyłam 200 funtów
w formie chwilówki od jednego z parabanków, QuickDough.
Reklamowali się w telewizji i na koszulkach piłkarzy.
Uznałam, że są uczciwi.
Pożyczyłaś 200 funtów. Ile musisz teraz oddać?
Dokładnie 1480 funtów i 34 pensy.
Żartujesz?
Chciałabym.
Jestem na emeryturze. Nie stać mnie na spłatę.
Czyli mówisz, że zastosowali…
oprocentowanie na poziomie 6000%?
Plus odsetki za zwłokę.
Przykro mi. To istny kryminał.
Masz rację. Pomyślałam, że powinieneś coś zrobić.
Ja?
Jestem zwykłym Dave’em z Burnley.
Robię, co mogę.
Pożyczyłem 40 milionów, stworzyłem miejsca pracy…
Czterdzieści milionów?
Oni udzielili pożyczek na półtora miliarda.
To wiele tysięcy bezbronnych ludzi,
których wykorzystano w całym kraju.
Mówisz, że pomagasz zwykłym ludziom.
A co z nami? Potrzebujemy pomocy.
Dziękujemy za telefon.
Nasz czas antenowy dobiegł końca.
Dzięki, Dave.
To ja dziękuję za zaproszenie.
NA PODSTAWIE PRAWDZIWYCH WYDARZEŃ
BANK DAVE’A: WALKA Z CHWILÓWKAMI
Wszyscy razem!
Dziękuję.
Świetnie, Dave!
Dzięki!
- Niezły występ. - Dzięki, Jeff.
- Mam pytanko. - Tak?
Miałeś kiedyś do czynienia z tymi całymi parabankami?
Typu QuickDough czy Snapcash Advance?
- Właśnie. - Zapomnij.
Wiesz, jaki te dranie mają procent?
Na pewno dużo wyższy niż w Banku Dave’a.
Próbuję lepiej rozgryźć ten temat. Ktoś mógłby mi pomóc?
Pewnie.
Oliver jest wolontariuszem w Poradni obywatelskiej.
Jest księgowym. Ma styczność z niewypłacalnymi osobami.
- Oliver? - Tak.
- Dzięki. - Spoko.
- Oliver? - Tak.
Cześć, jestem Dave.
Cześć.
Jesteś z Banku Dave’a?
Winny zarzutu.
Kolejna osoba to Zoe. Gdzie jesteś?
- Miło było. - To ty?
Wiem od Jeffa, że pracujesz w Poradni obywatelskiej.
Tak.
Czy ludzie mają problemy z chwilówkami?
Owszem. Setki osób w samym Burnley.
To jest jak zaraza.
Na pewno znasz Raya.
Jego małżeństwo się rozpadło,
gdy wziął dwie chwilówki bez wiedzy małżonki.
Poważnie?
A to Billy i Ted Healdowie.
Bracia wzięli pożyczkę od Snapcash Advance,
żeby wypłacić wynagrodzenia.
- Ich sklep splajtował? - Tak.
To ma miejsce wszędzie.
Tysiące ludzi w całym kraju pogrążają się w biedzie.
Nie mogę tego pojąć.
Czemu tym firmom uchodzi to na sucho?
Nasz pomysłowy rząd wprowadził przepisy „przyjazne biznesowi”,
co można rozumieć jako pomoc dla zamożnych koleżków.
Mama Zoe musiała sprzedać samochód.
Wciąż jest w tyle ze spłatą zadłużenia.
Wiem…
Wiem, że chcę coś z tym zrobić.
Tylko nie wiem co.
No cóż…
Taka osoba jak ty
ma dużą szansę coś zmienić.
Jeśli będę mógł jakoś pomóc…
Jedno słowo i jestem.
Dzięki, stary.
BURNLEY, WIELKA BRYTANIA
Znów czegoś szukasz?
Już znalazłem. Artykuł o parabankach.
Herbatki?
Z chęcią.
Pamiętasz tę dziewczynę z karaoke?
Genialna. Niespotykany głos.
Muszę wziąć parę lekcji, zanim znów tam wrócę.
DŁUŻNICY WPADAJĄ W ROZPACZ, A PARABANKI ZBIJAJĄ FORTUNĘ
NOWY JORK
Halo, tu Jessica.
Jessica Morea? Czołowa publicystka finansowa?
Mówi Dave Fishwick.
Znamy się?
Nie, jestem Dave z Banku Dave’a.
Z czego?
Założyłem Bank Dave’a.
Jest coś takiego?
Tak, to bank.
Poważna sprawa.
Dobrze. Czym mogę służyć?
Przeczytałem twoje artykuły o parabankach.
Są fantastyczne.
Dziękuję.
Chcę zamknąć wszystkie te firmy…
Już są pozamykane.
W większości.
Naprawdę?
Nie w Wielkiej Brytanii.
Jest coraz gorzej, więc chcę ich powstrzymać.
Dobra.
Jak chcesz to zrobić?
Nie mam pojęcia. Dlatego dzwonię do ciebie.
Chyba musiałbyś wywierać presję na władze,
ale to może być bardzo czasochłonne.
Nie mamy czasu.
Tysiące zwykłych ludzi cierpi.
Nie mogę czekać, aż władze ruszą tyłki.
Musimy działać od razu.
Zgadzam się.
Rozumiem cię, ale nie wiem, co zrobić.
Ja też nie.
Gdybym opłacił twój lot i nocleg, czy zjawiłabyś się u nas?
Czyli gdzie?
W Burnley.
Burnley? Nigdy nie słyszałam.
Nie? To w Lancashire.
Anglia.
To kawał drogi.
Dziękuję za propozycję, ale rzadko podróżuję.
Głównie z mieszkania do biura, choć też nie przepadam.
Absolutnie.
Przemyślisz to chociaż?
Przydałaby mi się twoja pomoc i spostrzeżenia.
Może nawet zbierzesz dobry materiał na artykuł.
Mogłabym.
Ale nie piszę się na to. Przykro mi. Życzę powodzenia.
Pa!
Nie sądzę, żeby te kryptowaluty się przyjęły.
Uwierz, za kilka lat to będzie hit.
Tak też napisałaś.
Ale nie kupuję tego.
A pozostałe propozycje…
Algorytmy szybkiego handlu, zabezpieczenia luzowania ilościowego.
Bardzo intelektualne teksty.
Potrzebujemy historii, z którymi czytelnicy mogą się utożsamić.
Nie przepadam za pracą z innymi ludźmi.
Jesteś dobrą publicystką.
Świetna seria artykułów o parabankach.
Wracaj do domu i stwórz coś podobnego. Coś nowego.
A potem pomówimy o kolejnej umowie dla ciebie.
Dobrze.
Może historia o ofiarach chwilówek?
- Są takie? - Tak.
W innych krajach. W Anglii są tysiące.
Zawsze szukasz historii o wymiarze międzynarodowym.
Tak.
Mogę to wyjątkowo zaakceptować.
Świetnie.
Ale podobno nie przepadasz za pracą z ludźmi.
Dostosuję się.
Jessica?
Nie zgadniesz. Przylatuję.
Serio?
Wspaniale!
Rezerwuję lot i zaraz przesyłam ci bilet.
W Anglii wskocz do pociągu. Odbiorę cię z dworca.
B-U-R-N-L-E-Y.
Czyli centrum cholernego wszechświata.
Świetnie. Do zobaczenia.
- Cudownie! - Pa.
- Jessica?! - Cześć!
Poznałem cię po nagłówku. Jestem Dave. To moja żona Nicky.
- Jak podróż? - Dobrze, dziękuję.
Musisz być styrana.
Nie jest źle.
- Pozwól, że pomogę. - Dzięki.
Hotel już czeka, ale najpierw, jeśli nie masz nic przeciwko,
chcę ci pokazać Burnley.
- Dobra. - Ty szczęściaro.
Bardzo mi przykro.
Pomożemy ci przez to przejść.
Dobrze. Weź głęboki oddech.
Wszystko się ułoży.
Musiałbym przejrzeć dokumenty.
Mogę wpaść i je odebrać, jeśli chcesz.
Albo zapraszam do biura, porozmawiamy przy kubku herbaty.
Świetnie.
Do jutra.
Pa.
Sto lat temu było tu 99 tysięcy warsztatów tkackich
zasilanych przez 11 kopalń węgla działających na okrągło
w miejscu obecnego centrum.
- Zamknięto wszystkie poza jednym. - Podobnie duże fabryki.
Michelin zawinął się ostatni, 20 lat temu.
Teraz są strefy przemysłowe, parki biznesowe,
ale nie ma pracy dla niewykwalifikowanych.
Gdzie jest twój bank?
Zbyt mały, by go dostrzec.
Ale widać obiekty, w które zainwestowaliśmy.
To nowe centrum sportowe.
Tam jest bezpłatna przychodnia.
Na tamtej ulicy sześć sklepów, a na kolejnej jeszcze siedem.
- Już osiem. - Tak.
Imponujące.
Kropla w morzu w szerszej perspektywie.
Robimy, co możemy.
Potrzebujesz odpoczynku. Podrzucimy cię do hotelu.
Zaczynamy z samego rana, pasuje?
Jasne.
Gdzie to jest?
Boże!
Cholera!
Jasna cholera!
Psiamać.
Cholera.
O Boże!
- Co to było? - Wszystko okej?
Nie! Prawie mnie rozjechałeś!
- Nie patrzyłaś… - Ja? To ty prowadzisz!
No tak.
Wezwać karetkę?
Nie ma potrzeby. Ale prawie mnie zabiłeś.
Racja.
Coś nie tak?
Raczej na pewno mam atak paniki.
Może schowaj głowę między kolana albo coś w tym stylu?
Weź głęboki oddech.
Już lepiej?
Tak.
Dziękuję.
Nic mi nie jest.
Może poczekaj chwilę, zanim wsiądziesz do auta.
A potem postaraj się nikogo nie zabić.
Jasne.
Miłego dnia.
Tak. Miłego.
Przepraszam.
- Cześć, Dave. - Jak się masz?
Dobrze, ale prawie zginęłam pod kołami.
Jedziemy do lekarza?
Znów mi przypominasz, że macie darmową opiekę zdrowotną?
Skoro na pewno nic ci nie jest…
Zazdrosna, ale w jednym kawałku.
Gotowy na ABC chwilówek?
- Dawaj. - Okej.
Dziesięć milionów ludzi rocznie zaciąga chwilówki w Wielkiej Brytanii.
Pomocy udziela około 250 instytucji.
Największe to QuickDough i Snapcash Advance.
One zdominowały 75-85% rynku.
Ale są to tylko spółki córki większych firm.
Nadzorują je amerykańskie przedsiębiorstwa z New Jersey,
ale tam są zbanowane, więc założyły interes tutaj,
gdzie jest łatwy łup i liberalne przepisy.
- New Jersey? - Tak.
Czyli mówimy o cholernym Tonym Soprano.
O nie. To zabrzmiało wyjątkowo. Ale to nie telewizja.
Nie ma nic wyjątkowego w Carlu Mancinim.
W kim?
Mancini jest właścicielem Centrum finansowego Colleridge.
Był podejrzanym w dziewięciu sprawach karnych.
W tym morderstwo i wymuszenia.
Nigdy go nie skazano.
Próbowały lokalne organy ścigania i FBI.
Ma plecy w elitach.
Stara się więc przestrzegać prawa,
tutaj i w Stanach.
Oliver!
O kurka!
Jak się masz?
Nie mogę zostać.
Nienawidzi mnie. Prawie ją potrąciłem.
To byłeś ty?
Co powiedziała?
Nic. Chodź.
Jessica, Oliver. Oliver, Jessica.
- To twoje imię? - Tak.
- Miło mi. - Ponownie.
Jessica opowiadała mi o grubych rybach od chwilówek.
To banda przestępców, która nabija sobie kabzę.
Chcę to zakończyć.
Wykorzystują nasze luki prawne
do niszczenia całych społeczności.
Grożą, nasyłają komorników.
Zmieniają życie ludzi w piekło.
Zwykli lichwiarze. To nielegalne.
Trzeba to udowodnić w sądzie.
Musimy zebrać dowody od osób, które wzięły chwilówki.
W pojedynkę nie zwrócą uwagi ludzi na stołkach.
Ale wspólnie…
są siłą, z którą należy się liczyć.
Wiem, że mama Zoe miała problemy,
możemy z nią porozmawiać.
Poradnia odbierała dużo telefonów w sprawie chwilówek.
Zorientuję się, czy ktoś będzie chciał porozmawiać.
Świetnie.
Możecie współpracować?
- Tak. - Czemu nie?
Czad!
Rozkręćmy tę imprezę!
Świetnie. Będę w ciągu godziny.
Nie, to zajmie tylko kilka minut.
Cześć.
Chcę zawrzeć rozejm.
Tak. Dziękuję.
Przepraszam za…
- Dziękuję. - Jasne.
Nie przypuszczałam, że trafia tu tyle ofiar parabanków.
Właśnie jadę na spotkanie z dwiema osobami.
Naprawdę? Mogę pojechać z tobą?
Oczywiście.
Chcesz prowadzić?
Możemy wziąć taksówkę.
Kilka ulic dalej jest postój.
Żart. Wbijam ci szpileczkę. Chodźmy.
Jasne.
To ten.
Masz dzieci albo żonę?
Wolałbym nie mówić o moim życiu osobistym.
Ja też nie mówiłabym o moim, gdybym je miała.
Uwielbiam tę część Burnley. Mają tu piękne domy.
Naprawdę kochacie swoje miasto.
Cześć.
Mamo!
Chcielibyśmy usłyszeć co nieco
o chwilówce, którą zaciągnęłaś.
Osiemnaście miesięcy temu
Ray - mój mąż, a tata Zoe,
zostawił mnie.
Zostałam ze stertą rachunków, które…
zapomniał opłacić.
Gaz, prąd
i cała reszta.
Gdy byłam już w trakcie regulowania zaległości…
miałam wypadek drogowy.
Nawet nie z mojej winy.
Wtedy odkryłam, że Ray nie opłacił też ubezpieczenia auta…
Dzięki.
Dziękuję.
Więc doszedł do tego
rachunek od mechanika na 500 funtów.
Powinnaś była mi powiedzieć, mamo.
Nie zrobiłam tego.
Poszłam do QuickDough.
Pożyczyłam 600 funtów.
Chciałam to spłacić w miesiąc, ale…
Zaczęły przychodzić ostateczne wezwania do zapłaty…
Już dobrze.
Znajdziemy jakiś sposób.
Jestem dłużna blisko 3000 funtów.
Czy kiedykolwiek damy radę to spłacić?
Co kilka dni dostajemy listy z groźbami.
W drzwiach zjawiają się postawni faceci.
To się powtarza w okolicy.
Biorą, co tylko mogą.
Posłuchajcie.
Postaramy się to zmienić.
Zbieramy jak najwięcej ludzi, którzy będą zeznawać.
- W sądzie? - Tak.
- Obędzie się bez naszych nazwisk? - To byłoby trudne.
Dość już mam kłopotów.
Nie mogę tego pogarszać.
Rozumiem.
BANK DAVE’A
- Dzień dobry, Mary. - Dzień dobry.
Cześć, Dave.
- Cześć, Rachel. - Jak się masz?
Dobrze. A ty?
Zgaduję, że przyszłaś w sprawie pożyczki.
Zbieramy ludzi, którzy będą zeznawać w sądzie.
Czy byłabyś zainteresowana? Chcemy usłyszeć twoją historię.
Przykro mi, nie mogę.
Panowie, czy to naprawdę koniecz…
Jestem Oliver, rozmawialiśmy przez telefon.
Przykro nam, że przez to przechodzisz.
Chętnie bym pomógł.
Ale musimy to zostawić za sobą i żyć dalej.
Zadzwoń, gdybyś zmienił zdanie.
Jasne.
To nie był najbardziej udany dzień.
Ludzie boją się mówić.
Nie chcą dodatkowych kłopotów.
To zrozumiałe. Co z tym zrobimy?
Pomyślałem…
Pomyśleliśmy, że możesz dobrze wykorzystać swoją sławę.
Jak?
Dziś znów gościmy Dave’a Fishwicka.
Dzień dobry. Miło cię widzieć. Jak się ma twój bank?
Świetnie. Jest klawo. Ale mam nowy pomysł w głowie.
- Parabanki. - O tak.
Te firmy żerują na osobach bezbronnych i zdesperowanych.
Niszczą całe społeczności.
- Nie podlegają regulacjom? - Można tak pomyśleć.
Wielkie banki roztrwoniły nasze miliardy,
a rząd obiecał zapanować nad sytuacją.
Ale pozostawił lukę prawną,
która pozwala tym firmom stosować oprocentowanie powyżej 5000%.
- To kryminał. - Co możemy z tym zrobić?
Cóż…
Podam ich do sądu.
Udowodnię, że są lichwiarzami.
Ich miejsce jest w więzieniu, a nie w milionowych rezydencjach.
Ale muszę…
Przepraszam, która kamera?
Jedynka.
Chciałbym, żeby zgłosili się do mnie ludzie.
Tacy, których wykorzystano,
którzy przez tych drani popadli w skrajne ubóstwo.
Uruchomiłem w tym celu bezpłatną linię telefoniczną.
- Umieścimy numer na stronie. - Super.
- Dziękujemy za te działania. - Dzięki.
Panie Mancini.
Obejrzałem to nagranie.
- Nie rozumiem, w czym problem. - Poważnie?
Nie!
- Co to za klaun? - Dave Fishwick.
Prowadzi bank społeczny w Burnley.
Udziela pożyczek lokalnym firmom.
- Zyski idą na cele charytatywne. - Czyli komunista?
Odnoszący sukcesy lokalny biznesmen.
Świetnie. Możemy go przekupić.
To chyba się nie uda.
Ale mam pomysł, jak go spławić.
Nie potrzebuję szczegółów. Podaj tylko kwotę.
Dwieście pięćdziesiąt tysięcy. Plus drugie tyle opłat.
Proszę cię.
Funtów, nie dolarów.
Płacisz tyle za tydzień reklam.
Nie lekceważyłabym jego możliwości.
Milionowe straty przez złą prasę, a może nawet zamknięcie całej firmy.
W porządku. Kasa będzie na jutro.
Ale nie chcę oberwać rykoszetem.
Oczywiście.
Obrzuć go takim gównem, żeby się nie odkleiło.
Tak zrobię.
Ile trwa założenie zagranicznej spółki fasadowej?
Zarejestrowanie to kilka dni, ale konto bankowe wymaga tygodni.
Chyba że to Colleridge i QuickDough.
Kancelaria Thornton, Arbuthnot, Welsh ma szereg spółek fasadowych
w różnych jurysdykcjach.
Może jedna z nich się nada?
Doskonale.
Hejka!
- Dzień dobry! - Cześć, Dave.
Serwus! Jak idzie?
Telefony wciąż się urywają.
Mnóstwo osób w tym kraju potraktowano naprawdę źle.
Nadal brakuje nam obciążającego dowodu,
którego użylibyśmy w sądzie.
Przepraszam, że przeszkadzam, ale musisz to zobaczyć.
Co to?
Zamykają nas.
Co my niby zrobiliśmy?
Oskarżają nas o pranie brudnych pieniędzy.
My i pranie pieniędzy?
Podają szczegóły?
Wpływy z działalności przestępczej miały trafić do naszego banku.
Musimy dokładnie przeczesać wszystkie transakcje przychodzące.
Trochę to potrwa.
Mamy wybór?
Muszą za tym stać wielkie banki.
Nie.
Oni zmarnowali swój strzał.
To te parabanki, a przynajmniej jeden z nich.
Chcą mnie oczernić.
Dave, możemy jakoś pomóc?
Firmy pożyczkowe chcą mnie wyeliminować z gry
i grają nieczysto.
Musimy zdemaskować ich intencje.
Wasza praca jest teraz ważniejsza niż kiedykolwiek.
Będę miał ręce pełne roboty, ale postaram się pomóc.
A tymczasem…
do dzieła.
Dobrze wydane pieniądze?
Bez wątpienia.
Jeśli chcą podważyć nakaz, muszą się z nami sądzić.
Nie jestem przekonany.
To kolejna szansa do publicznego ataku.
- Powinniśmy pójść na ugodę. - Serio?
Możemy go zniszczyć.
Co jest, kurwa?
Jak to będzie wyglądać?
Ludzie go lubią.
Jeśli powstrzymamy jego ataki,
a on wycofa się z wypowiedzi o rynku chwilówek,
wyjdziemy z tego z twarzą.
Może nawet użyjemy jego sprostowań
jako wyrazu poparcia dla branży.
- Trafimy na wyżyny moralne. - To dla ciebie nowość.
Ha, ha.
Działajmy.
Jasne.
Dave, to nie koniec.
Przegraliśmy bitwę, ale możemy wygrać wojnę.
Ktoś jeszcze ma frazesy na poprawę humoru?
Wybacz, kochanie.
Dobry wieczór państwu!
Mamy poniedziałek, a to oznacza tylko jedno.
Wieczór karaoke!
W zeszłym tygodniu zaśpiewał nam piosenkę kowbojską.
Zobaczmy, co dziś przygotował.
Dave Fishwick!
Dave!
Nie, dzięki. Nie dziś.
- No, kochanie. - Nie.
- Kto następny na liście? - Halo!
Mogę zastąpić Dave’a?
Oczywiście. Chodź, kochanieńka.
Jest pewna siebie.
Co chcesz zaśpiewać?
- Masz This Land is Your Land? - Sprawdzę.
- Cześć, Burnley! - Hejka!
Cześć!
Jestem z Ameryki. Wybaczcie.
Ale chyba i tak lepiej niż z Londynu?
Tak!
To amerykański protest song, dość trafny utwór.
Zwłaszcza tutaj.
To twoje miejsce
To moje miejsce
Od Kalifornii
Po Nowy Jork
Od lasów Redwood
Po ciepły Golfsztrom
To miejsce istnieje dla nas
Gdy wędrowałam
Tym krętym szlakiem
Ujrzałam w górze
Gwieździsty bezkres
Ujrzałam w dole
Doliny złote
To miejsce istnieje dla nas
Wspaniale!
Dave?
Panie Fishwick. Margot Stockton.
Moja firma wydała nakaz zaprzestania działalności.
- Czego chcesz? - Przynoszę dobre wieści.
Mój klient jest gotów wycofać nakaz.
Dobrze.
Co w zamian?
Odwołujesz kampanię przeciwko nam
i wycofujesz wypowiedzi o naszej branży.
Ma rozsiewać kłamstwo?
Nazwałabym to inną wersją prawdy.
Oglądałam dokument o tobie.
Poruszający.
W tym mieście jest wiele osób,
które mocno polegają na tej instytucji.
Chyba nie chciałbyś ich zawieść?
Zawieść? Rany!
Wystarczy, że wygramy w sądzie.
Bardzo wątpliwe.
Być może.
Ale o co toczy się gra?
Wygrywacie, zamykacie nas, krzywdzicie wiele osób,
ukazujecie prawdziwą twarz szumowin, co jest na rękę politykom,
którzy już teraz chcą was zamknąć.
Albo nie wygrywacie.
Tracicie miliony, a niektórzy z was trafiają za kratki,
gdzie jest wasze miejsce.
Dobrze. Skoro tego chcecie…
Tak.
Właśnie tego.
Widzimy się w sądzie.
Nie mogę się doczekać.
Rany.
Nicky Fishwick.
Dzwoniłaś?
Zmarnowałam czas i pieniądze,
odwiedzając Fishwicka w jego podłym małym banku.
- Nie współpracuje. - To zniszcz go w sądzie.
Żaden problem.
Pan Fishwick już jest martwy. Teraz tylko musi się pochować.
To mi się podoba.
Informuj mnie.
Chyba coś znalazłem.
Co?
Depozyty złożone tuż po występie w telewizji.
To cztery firmy z Burnley działające pod jednym adresem.
Co w tym złego?
To spółki córki zagranicznych firm.
Ile osób w okolicy ma zagraniczne rachunki?
Jak mogliśmy to przeoczyć?
Wpłaty były poniżej 10 000 funtów, a same firmy nie wydawały się podejrzane.
Ale najlepsze jest to,
że Carlo Mancini figuruje jako dyrektor jednej z tych firm.
Do jasnej choinki.
Mamy to.
Dowód koronny.
Skłonimy sąd do odrzucenia sprawy.
Dziękujemy, że zechciałaś porozmawiać.
Chcemy tylko zadać kilka pytań.
Opowiesz nam o chwilówce, którą zaciągnęłaś?
Nie ja. Mój najstarszy syn Stacy.
To on wziął te pożyczki.
Pożyczki?
- Było ich kilka? - Wiem o trzech.
W różnych firmach. Łącznie około 600 funtów.
Teraz już tysiące.
Jaki ma plan na spłatę zadłużenia?
Nie ma.
Jest bezrobotny.
Dorabia dorywczo, ale pieniądze dostaje pod stołem.
Ma tylko gotówkę. A wpłaty przyjmują jedynie internetowo.
Jak przyznali mu pierwszą pożyczkę?
Skłamał w formularzu, a oni nie raczyli tego zweryfikować.
Nikt rozsądny nie udzieliłby Stacy’emu pożyczki.
Ja też nie, mimo że jestem mamą.
Stacy to nie jest zły chłopak.
Ma dysleksję, więc w szkole szorował po dnie.
Nauczyciele zepchnęli go na życiowy margines, zanim miał 16 lat.
Nie ma tu pracy dla ludzi bez umiejętności.
Żyje w sieci i pewnie trafi do więzienia.
Może tam mu będzie najlepiej.
Może znajdzie przyjaciół.
Zrobię wam herbaty.
Chętnie.
- Dziękuję. - Proszę.
Dzięki, Sally.
Byłem żonaty.
Rok temu się rozwiedliśmy.
Ostatnio pytałaś o moje życie.
Tak.
Pam, moja była, miała mnie za nudziarza.
A przynajmniej moje życie było nudne.
Zajmuję się cudzymi kontami.
Wysłuchuję problemów innych w Poradni obywatelskiej.
Nie myliła się.
Ale to, co tu robimy,
daje mi poczucie, że dzięki mnie może się coś zmienić.
Masz rację.
Byłam w związku z policjantem z New Jersey.
Spotykaliśmy się z przerwami przez trzy, cztery lata.
Ale postanowiliśmy to zakończyć,
bo chciał wieść normalne, stabilne życie domowe.
Cokolwiek to znaczy.
Zawsze byłam zajęta pisaniem. Nigdzie nie wychodziłam.
I nie cierpiałam jego przyjaciół.
Nie, żebym miała własnych, ale nie byliśmy sobie przeznaczeni.
Tak miało być.
Musimy lecieć.
Jasne.
- Dave, masz chwilę? - Wejdź.
Wszystko w porządku?
Jestem dumny z tego miejsca.
To najlepsze, co w życiu zrobiłem.
A teraz ta ich banda
chce nas rozbić w pył, żeby się wzbogacić.
Wybaczcie, że przeszkadzam.
Mamy nietypowy pomysł.
Wiecie, że napotykamy problemy, bo ofiary chwilówek są przestraszone.
Ale w Leeds jest facet, który wziął pożyczki
i nie mógł ich spłacić gotówką,
bo nie ma tam żadnych biur.
Wszystko jest w sieci.
To nielegalne.
To też pokazuje, czym są te przedsiębiorstwa
i jak bardzo utrudniają
fizyczną spłatę pożyczek.
Opowiadaj.
Mamy pomysł, żebyś wykupił kilka długów
i spróbował je spłacić.
Sfilmujemy cię.
Jaki to ma sens?
Jeśli chcesz ocalić to wszystko,
musisz przekonać opinię publiczną.
Możemy pokazać, jak działają te firmy,
kręcąc krótkie filmiki i wrzucając je do Internetu.
Jeśli to się napędzi, będziesz miał milionowe poparcie.
- Brzmi kosztownie. - Nic takiego.
Znam chłopaka, który robi filmy promocyjne dla naszej poradni.
Może to nie Hollywood, ale jest dobry.
Zamkniemy się w kilku tysiącach.
Tak musisz się bronić.
Nie w sądzie, ale na ulicach.
A najlepsze, że…
Mamy już tytuł dla tych filmików.
Dave Fishwick - pogromca chwilówek.
Pogromca chwilówek?
Zróbmy to!
Dobra.
Dwie sekundki, Dave.
Jest dobrze. Zacznij, gdy będziesz gotowy.
Dziś odwiedzimy Mary i Teda Boothroydów.
Ted przed zwolnieniem był sprzątaczem.
Mary pracuje na pół etatu jako nauczycielka.
W zeszłym roku pożyczyli 300 funtów od QuickDough.
Tylko 300 funtów.
Dziś są im winni 1900 funtów.
Sprawdźmy, czy możemy im pomóc.
Odkąd wzięliśmy pożyczkę, stale oszczędzamy.
Ale zadłużenie nie maleje.
- Ile udało się zaoszczędzić? - Blisko 600.
- Ale to nawet nie połowa długu. - Jasne.
W Banku Dave’a musielibyście oddać 340 funtów.
Dajcie mi tę kwotę, a ja wezmę wasz dług na siebie.
Z odpowiedzialnością za spłatę.
Mamy przy sobie umowy prawne.
Niesamowite, Dave.
Ale czy to twój bank nie ma problemów z prawem?
Dobre wieści szybko się rozchodzą.
Wkrótce rozwiążemy te problemy.
Ale nie musicie się tym martwić,
bo przejmę pożyczkę jako osoba prywatna.
Zgoda?
Zaczynamy.
- Hej. - Cześć.
- Znasz Dave’a i Jessicę. - Tak.
Nie zwracaj uwagi…
- Jak się masz? - W porządku.
Nie powiedziałam o tym mamie.
Zbyt wiele razy się zawiodła.
Tak, ale…
Nie dzisiaj.
Dobrze.
Zapraszam.
Mam tu dokumenty.
Wystarczy podpisać.
To…
Ogromny ciężar spada z naszych barków.
Cieszę się.
Mamo.
Podpisz.
Brak mi słów.
Nie wiem, jak dziękować.
Po prostu uściskaj.
Chodź, kochana.
Zaraz sam się rozkleję.
Wszystko gra?
Chodźmy.
Skarbie, jesteśmy tutaj!
- Cześć. - Witaj, Nicky.
Cześć! Jak poszło?
Nagraliśmy dobry materiał.
Super.
Ale pytam o sprawy prywatne.
Dobrze, dzięki.
Proszę.
Słuchajcie, na co natrafiłam.
Nasz poseł Andrew Stephenson przyjmuje w piątek petentów w Burnley.
Politycy mieli się nie przydać.
Poparł cię, gdy zakładałeś bank.
Pomoc Fishwickowi w jego nowej misji
dałaby mu niezły rozgłos.
Zwłaszcza, że masz ekipę filmową.
A mówią, że poleciałem na jej urodę.
Toast za wspaniały dzień.
I za jeszcze lepszy dzień, gdy spróbujemy spłacać długi.
- Zdrówko. - Na zdrowie.
Na zdrowie.
LONDYN
To siedziba główna?
Najwyraźniej.
Witam, szefie.
Falafela, frytki i chwilówkę.
Żarcik.
Szukam biura firmy SnapCash Advance.
Na tyłach.
Dzięki, stary.
I co?
Nie ma nikogo.
Pusto.
Nic.
Dave, tutaj jest cały plik nieotwartej poczty.
- Nagraj to. - Robi się.
W porządku.
Jedziemy dalej.
To wygląda bardziej obiecująco.
Dzień dobry.
Pan Jenkins?
- Nie wolno tu filmować. - Bo co?
Bo mamy tu zasady.
Opuść kamerę.
Chciałbym spłacić pożyczkę z QuickDough.
- Tym się tu nie zajmujemy. - Nie?
Jesteście firmą pożyczkową.
Pożyczyliście w tym kraju ćwierć miliarda funtów.
Zgadza się.
To biznes internetowy.
Jak wielu ludzi nie znam się na komputerach.
Możemy zrobić wyjątek?
Nie.
Proszę zabrać pieniądze. Nic nie mogę z nimi zrobić.
Czy nie promowaliście sloganu: „Pomagamy ludziom stanąć na nogi”?
To proszę mi pomóc spłacić pożyczkę.
- Musicie stąd wyjść. - Wyrzucasz nas za próbę spłaty długu?
- A pani to kto? - Dziennikarka.
Proszę wezwać ochronę.
Natychmiast.
- Proszę wyjść. - Po co te nerwy?
- Wyluzuj. - Gorące przyjęcie.
- Spoko. - Miło się robi interesy.
- Nie chcecie pieniędzy? - Na razie.
- Dziękuję. - Pa, pa.
Podnieś kamerę.
Gotowe.
To brytyjska siedziba firmy QuickDough.
Zarabiają blisko milion funtów dziennie
dzięki odsetkom od najbardziej biednych i bezbronnych.
Mają krzykliwe reklamy…
- Jak idzie, Ben? - Już prawie kończę.
- Dobrze. - Pożyczysz długopis?
- Wielkie plakaty. - Proszę.
Ich nazwy zdobią koszulki…
Chcecie obejrzeć?
Tak.
Pokaż.
- Wybacz. - Sorki.
Włączyć?
- Tak. - Jasne.
To brytyjska siedziba firmy QuickDough.
Zarabiają blisko milion funtów dziennie
dzięki odsetkom od najbardziej biednych i bezbronnych.
Mają krzykliwe reklamy w telewizji i wielkie plakaty.
Ich nazwy zdobią koszulki piłkarskie.
Nie ma jednak nikogo, z kim można by porozmawiać,
ani miejsca, gdzie można by spłacić pożyczkę.
Siedzą w wielkich willach w Ameryce i liczą wasze pieniądze.
A nasz rząd nie potrafi ich powstrzymać.
Nie przejmują się. Ale ja tak.
Ja… My…
Próbujemy coś z tym zrobić.
Mocny materiał.
To legalne lichwiarstwo.
A wy nic z tym nie robicie.
Staramy się.
Powstała nawet ponadpartyjna komisja.
Ale dla koalicji rządowej to nie jest priorytet.
Jasne.
A w międzyczasie parabanki próbują zamknąć Bank Dave’a.
I może im się udać.
To byłaby tragedia.
Nie musisz mi mówić.
Panie Stephenson, szczerze wierzymy,
że Bank Dave’a jest wrabiany przez tych ludzi.
A jeśli Dave zdoła udowodnić w sądzie,
że zarzuty są zupełnie bezpodstawne?
Natychmiast złożę zawiadomienie do prokuratury.
Poproszę ministerstwo o wydanie nakazu ekstradycji.
Trzymam za słowo.
Nie zawiedź mnie, Andrew.
Masz moje pełne wsparcie.
Panie Mancini.
Widziałaś filmik Fishwicka w Internecie?
Tak.
Obejrzały go setki tysięcy ludzi.
Którzy nie mają nic lepszego do roboty i nic do gadania.
Każe im się kontaktować z posłami.
Angielscy politycy są pozbawieni kręgosłupa.
Ugną się pod presją.
To nie Ameryka, panie Mancini.
Jeśli politycy zdecydowaliby się zaangażować,
powstanie komisja śledcza, a to zajmie im lata.
Ale przegra pan,
jeśli jedynym tam głosem będzie Dave Fishwick i jemu podobni.
Dlatego stworzyłam alternatywną narrację.
Co takiego?
Wykorzystuję Rosjan.
Rosjan?
Co ty pierdolisz?
Zatrudniłam farmę trolli
do publikacji setki tysięcy wiadomości na Twitterze i Facebooku.
Jakich wiadomości?
Dużo gróźb.
Podobno paskudnych.
Najważniejsze, że przedstawiamy to jako spisek.
Oni próbują podważyć branżę.
Powstrzymują zwykłych ludzi od zaciągania pożyczek.
A twoi politycy w to uwierzą?
Skądże.
Ale skoro będą mieć dwie opcje do wyboru,
wybiorą tę, gdzie jest więcej pieniędzy.
Dobrze.
Chyba trzymasz rękę na pulsie.
Owszem.
Ale to zadziała wtedy, gdy zniszczysz Fishwicka.
Musisz wygrać tę sprawę.
Wygram.
- Cześć. - Cześć.
Jak idzie?
Jak tam twój artykuł?
Dobrze. Ale na dziś już skończyłam.
Tak.
Ja też.
Masz ochotę na drinka?
Tak.
Chętnie.
Świetnie.
Znam tu jedno miejsce.
Intymne. Ale nie za bardzo.
Wyślę ci namiary.
To do zobaczenia.
No to pa.
Co to?
Szukam filmu, o którym mówili Hugh i Alexandra.
„Nie zniesiesz prawdy”.
Ludzie honoru.
Jack Nicholson.
Tom Cruise.
- Genialny. - Tylko ja go nie widziałem.
Nie mogłem go znaleźć, ale trafiłem na to.
Świetne.
Chyba nie myślisz o tym, co mi się wydaje?
Skąd mam wiedzieć?
Nie mów, że chcesz udawać Toma Cruise’a w sądzie.
Taka luźna myśl.
Dave, to poważna sprawa. Potrzebny ci prawnik.
Pewnie masz rację.
Byłbyś bardziej jak Joe Pesci.
- Kto? - Mój kuzyn Vinny.
Oglądaliśmy razem.
„Mój zegar biologiczny tyka”.
- „Tyka”. - Tak.
Już pamiętam.
- Dostała za to Oscara. - Tak. Zasłużyła.
Zdaje się, że Joe Pesci wygrał tę sprawę.
Dave.
Nie daj się ponieść durnym pomysłom.
Zbyt ciężko na to pracowałeś, żeby ryzykować.
Jak się sprawy mają?
Jestem bardzo zadowolona, jak to wszystko się układa.
Opowiedziane przez ofiary historie są bardzo mocne.
Udowodnię mojej przełożonej,
że poza tekstami intelektualnymi umiem pisać historie z życia wzięte.
Jasne.
To wszystko brzmi bardzo obiecująco dla twojej kariery.
Co masz na myśli?
Mnie nie interesuje handlowanie ludzkim cierpieniem.
Jeśli nic nie zmienimy, to będzie cios dla całej społeczności.
Chwila.
Gramy do jednej bramki.
Mnie też zależy.
To było nie na miejscu. Przepraszam.
W porządku.
Nie twoja wina, że wydaję się zawsze pochłonięty problemami innych.
Cóż…
Przepraszam, że zanudzam opowieściami o sobie.
Rzecz w tym, że nie mam nic innego, co mogłoby być moją obsesją.
Ale lubię z tobą pracować.
- Naprawdę. - Tak.
- Tworzymy zgrany zespół. - To prawda.
- Gdy pracujemy razem. - Tak.
- Zawodowo. - Zrozumiałam.
Podoba ci się Burnley?
Bardzo.
Wszyscy są niezwykle mili.
W ten weekend dzieje się coś, czego nie możesz przegapić.
Kontynuuj.
Mam dla ciebie trzy słowa.
Klub piłkarski Burnley.
KASA BILETOWA
Do boju, Burnley!
- Jesteśmy! - Tak.
Jess, proszę.
Szalik inicjacyjny.
- Tam będzie zimno. - Dziękuję.
Musisz wiedzieć, że to nie randka.
Wiadomo. To ładny szalik… Przecież wiem.
- Co tu się dzieje? - Cześć!
W porządku.
To sala sądowa.
To prasa, a to prawnicy oskarżyciela.
I sędzina.
Gotowy?
- Na co? - Na próbę generalną.
- Nie wygłupiaj się. - Poćwiczmy.
Obiecałeś, że to zrobisz, jeśli postanowisz wystąpić bez prawnika.
To poważna sprawa.
Gotowy?
- Sędziną musi być żyrafa? - Co w tym złego?
Nie ufam im. Są za wysokie. Wolę jamnika.
One twardo stąpają po ziemi.
Użyj swojej cholernej wyobraźni.
Gotowy? Tak dobrze?
Jest trochę surowy.
- Nie wierzę. - Sąd rozpoczyna rozprawę!
Uszanowanie, Wysoki Sądzie.
Ręce z kieszeni. Stań prosto.
Dobrze. Pozytywna energia.
Nazywam się Dave Fishwick, sprzedaję minibusy.
A wcześniej busy. Dowolny kolor, byle biały.
Chryste, Dave. Całe Burnley słyszało ten tekst.
Milion razy.
Coś innego. Coś poruszającego.
Przejdę do rzeczy.
Dwa lata temu założyłem Bank Dave’a, pierwszy brytyjski bank społeczny.
Za lokalne pieniądze, by pomagać lokalnym mieszkańcom.
Witaj na Turf Moor!
Zasadniczo zawodnicy rozpoczynają grę w kole środkowym.
Wychodzą na boisko!
Do boju, Burnley!
Dawaj!
Do boju, Burnley!
Ostatnim razem to instytucje finansowe próbowały mnie uciszyć.
Chwytali się każdego możliwego sposobu,
co ukazaliśmy w serialu dokumentalnym o moim życiu…
Zaczekaj.
Nie możesz tego przywoływać. Nie wszyscy oglądali serial.
Co za pudło!
Nie wiem, co się dzieje, ale dobrze się bawię.
Gramy bez naszej najlepszej dziewiątki,
ale wywalczyliśmy rzut rożny, a stałe fragmenty to nasza broń.
Jasne.
Dalej, Burnley!
Brawo!
- Gol! - Tak!
Wystąpiłem w telewizji
i powiedziałem na antenie, że chcę zamknąć parabanki.
Teraz parabanki chcą zamknąć mnie.
A ta banda odwala za nich czarną robotę.
Oni nie będą siedzieć cicho. Czy ma pan jakiś dowód?
Owszem, Wysoki Sądzie. Mogę udowodnić, że wszystko ukartowano!
Świetnie, poradzisz sobie.
Po prostu żaden z ciebie Paul Newman czy Tom Cruise.
Nie, jestem Joe Pesci.
Dave, nie jesteś nim ani prawnikiem.
Jesteś zwykłym facetem przeciwstawiającym się korupcji
w obronie zwykłych ludzi,
którzy nie mają prawników ani siły przebicia.
Świetnie sobie poradzisz.
Na co się gapisz?
Powiązaliśmy wpłaty z Mancinim, ale to nie wystarczy.
Musimy mieć niepodważalny dowód, że zostaliśmy wrobieni.
Nie rozumiem, skąd wiedzą, że to brudna forsa.
Przynajmniej jedną ze spółek fasadowych oskarżono w USA
na podstawie ustawy RICO.
- Co takiego? - Wymuszenia.
- Kiedy to było? - Tuż przed wpłatą.
Powinniśmy byli to wyłapać,
ale nasze wyszukiwarki nie obejmują Stanów…
Muszę odebrać. Przepraszam.
Trzeba szukać dalej.
Obyśmy znaleźli coś konkretnego.
- Tak? - Dave, dzwoni sir Charles Denbeigh.
Odbiorę w biurze.
Jak tam nasz artykuł?
Już prawie skończyłam.
Świetnie.
Bo mam dobre wieści.
Cztery lata temu nasz naczelny otrzymał 100 altcoinów.
Wówczas kosztowały centa za sztukę.
Wczoraj zamierzał je sprzedać
i odkrył, że są warte ponad pół miliona dolarów.
Na pewno się ucieszył.
Wściekł się.
Wezwał mnie, żebym wyjaśniła,
jak nam umknęła największa historia w dziejach kapitalizmu.
Dlatego złożyłam mu twoją propozycję.
No i?
Był zachwycony.
Chce, żebyś wróciła na półroczny kontrakt z podwyżką.
Nie skończyłam tutaj.
Mówiłaś inaczej.
Wspomniałam, że chce całego cyklu?
Poza tym artykuły mają trafić do sekcji wiadomości.
Zaczyna się twoja sława.
Halo?
Pan Fishwick?
Wszyscy mówią do mnie Dave.
Czym mogę służyć, sir Charlesie?
Zupełnie odwrotnie.
Poinformowano mnie o waszych problemach prawnych
i być może będę w stanie pomóc.
Możemy się spotkać?
Jadę na baby shower do Skipton, ale dotarłbym przed 18.
Zapraszam do banku.
Świetnie.
Coś się stało?
Wracam do Nowego Jorku.
Ale kiedy?
Wieczorem.
Gazeta zaproponowała mi dłuższy kontrakt.
- Gratuluję. - Dzięki.
Ale…
Nie skończyliśmy.
Wiem.
Przepraszam.
Wiesz, że nie mogę…
Takich propozycji się nie odrzuca.
Jess, próbujemy tu coś zmienić.
Masz pojęcie, ile osób ucierpi,
jeśli zamkną Bank Dave’a?
A obecnie wszystko na to wskazuje.
Chyba że znajdziemy coś, co pomoże Dave’owi w procesie.
- Rozumiem. - Nie sądzę.
Naprawdę. Ale jestem publicystką.
Ty jesteś aktywistą. Ogarniasz to dużo lepiej ode mnie.
Proszę cię.
Jesteśmy drużyną…
Potrzebuję cię.
Oliverze.
Dobra.
W porządku. Jasne.
Chodzi tylko o ciebie.
- Wcale nie. - Nieważne.
Pomyliłem się co do ciebie.
- Miłego lotu. - Oliverze!
Balon pękł i wysypał się różowo-niebieski proszek. Bliźniaki.
David.
Dave.
Charlie.
Rozgość się.
Więc tak to wygląda.
Słynny Bank Dave’a.
Widzę, że ograniczasz koszty. Rozsądnie.
Muszę cię przeprosić za moje nieczyste zagrywki,
gdy próbowałem was zamknąć.
Były nieskuteczne.
Owszem.
Wyszedłem na durnia, a ty przeżywałeś chwile sławy.
Nie wspomnę o wspólnym występie z Def Leppard.
Zazdrościłem.
Byłem ich fanem w czasach studenckich.
Chcesz pomóc. Dlaczego?
Mogłeś zauważyć, że duże popularne banki
zamykają wiele swoich oddziałów, bo to przestaje być opłacalne.
Wciąż tylko udajemy, że dbamy o klientów detalicznych,
mimo że nie jesteśmy w stanie poświęcić im dostatecznej uwagi.
W odróżnieniu od Banku Dave’a.
Chcę zobaczyć więcej takich banków w naszym kraju.
Postaram się je wspierać.
Na określonych warunkach.
Dobrze wiedzieć.
Ale oryginalny Bank Dave’a ma duże problemy.
Tak. Śledzę sprawę.
Widziałem też twoje filmiki.
Masz całkowitą rację w sprawie parabanków.
Wykorzystują swoich klientów i system.
To się musi skończyć.
Chcę jak najszybciej zobaczyć ich koniec.
Wygląda na to, że w końcu się zgadzamy.
Chcesz czy nie, oboje pracujemy w branży bankowej.
A oni psują nasz wizerunek. To dla nas trudne.
- Zwłaszcza, że… - Wszyscy nienawidzą bankierów.
Właśnie.
Lobbowaliśmy u przyjaciół w parlamencie,
ale oni zawsze utrzymują,
że mają ważniejsze sprawy.
Aczkolwiek…
gdybyśmy ujawnili te firmy w przestrzeni publicznej,
na przykład w sądzie,
politycy musieliby zwrócić na nie uwagę.
Posłuchaj…
Wiem, że mnie wrobiono, tylko…
nie dowiodę tego.
Mogę w tym pomóc.
Zadzwoń do niego.
Pracował dla QuickDough.
Dla nich?
- Dlaczego miałby mi pomóc? - Jest prawnikiem.
Pracuje dla tego, kto mu płaci.
Obecnie jestem to ja.
Jeśli potrzebujesz dowodów, zadzwoń do mojego biura.
Powodzenia w sądzie.
- To, co zawsze. - Jasne.
- Cześć, Dave. - Cześć!
Wszystko okej?
Tak.
Wszystko dobrze się układa.
Jak nasze nagrania?
Mamy już ponad dwa miliony wyświetleń.
- Dwa miliony? Serio? - Tak.
Jeszcze 998 milionów i przebijesz Gangnam Style.
Jasny gwint!
Gdzie Jessica?
Musiała wrócić do Nowego Jorku. Wyskoczyło jej coś pilnego w pracy.
Wielka szkoda.
A ty…
- Martwisz się tym? - Nie.
To dobrze.
Jak nastawienie przed jutrem?
Pewny siebie?
Niektórzy uznają mnie za idiotę, bo wystąpię sam w sądzie.
Masz ogromne wsparcie.
Ludzie zaczynają dostrzegać, co robisz, co my wszyscy robimy.
Popiera cię cała społeczność.
Nie walczą tylko o ciebie. Walczą o samych siebie.
Wielki dzień w Burnley dla Dave’a Fishwicka,
którego niedawno gościliśmy w studiu.
Walczy w sądzie o dalszą działalność Banku Dave’a
po oskarżeniach o pranie brudnych pieniędzy.
Uważa, że został wrobiony przez te same firmy pożyczkowe,
które próbował zamknąć.
Według Dave’a to lichwiarze, którzy muszą za to odpowiedzieć.
Ma olbrzymie poparcie lokalnej społeczności, w tym moje.
Dziękuję za przybycie.
Dawaj, Dave!
- Witajcie! - Cześć!
Chcę tylko podziękować.
Za przybycie i wspieranie Banku Dave’a.
Ta banda, te firmy pożyczkowe, chcą nas zamknąć.
Dlaczego?
Bo robimy pewne rzeczy inaczej.
Tak!
- Bo robimy je lepiej. - Tak!
Bo stawiamy ludzi i społeczności ponad zyski.
- Tak jest! - To im się nie podoba.
Wiem, że czasy są ciężkie.
I pewnie nieprędko się to zmieni.
Więc teraz, bardziej niż kiedykolwiek,
musimy działać razem.
Tak!
- Dbać o siebie nawzajem. - Tak!
- Wspierać się. - Tak jest!
Bo na nich na pewno nie możemy liczyć.
Zgadza się!
Życzcie mi powodzenia.
Urządzimy im piekło!
Dave Fishwick sam się wystylizował
na współczesnego Robin Hooda.
Wszystko zawdzięczający sobie milioner, który jest zbawcą społeczności
i przyjacielem zwykłego robotnika.
Przynajmniej tak prezentuje się w telewizji.
Wiemy, że media lubią upiększać i przesadzać
dla zapewnienia rozrywki.
Ale tutaj, w tym sądzie,
nie dysponujemy swobodą poetycką.
Tutaj potrzebujemy prawdy, całej prawdy
i tylko prawdy.
Ma się za Toma Cruise’a.
A prawda jest taka,
że Pan Fishwick finansował swój biznes brudnymi pieniędzmi.
Pochodziły one z przestępstw i nielegalnych działań,
które niszczą te same społeczności, które tak miał wspierać.
Każdy bank, nawet Bank Dave’a,
musi teraz ustalać pochodzenie wszystkich depozytów.
Takie są zasady. I dotyczą wszystkich w równym stopniu.
Dziś zwracamy się do sądu o egzekwowanie tych zasad.
Panie Fishwick.
Dziękuję, Wysoki Sądzie.
Powiem krótko.
To była ustawka.
Oni reprezentują bandę przestępców.
I to oni powinni zaprzestać działalności.
Muszą skończyć tam, gdzie ich miejsce.
Za kratami.
Panie Fishwick, naraża się pan na zarzut zniesławienia.
Nie, jeśli mówię prawdę.
Prawdę, całą prawdę i tylko prawdę.
Jeśli zniesiesz prawdę.
Oby miał pan dowody.
Mam.
Chcę wezwać pierwszego świadka,
pana Milesa Thorntona
z londyńskiej kancelarii Thornton, Arbuthnot, Welsh.
Od stycznia 2011 roku do października 2012 roku
byłem zatrudniony przez Centrum finansowe Colleridge,
amerykańską korporację, która posiada między innymi QuickDough.
Co pan robił dla tej amerykańskiej korporacji?
Ustanowiłem szereg firm fasadowych w różnych jurysdykcjach podatkowych.
Otworzyłem też ich konta bankowe w różnych miejscach,
także w dużych i popularnych bankach brytyjskich.
Oni nie odkryli, że pieniądze są brudne?
W tamtym czasie żadna z firm nie była oskarżona.
Ale teraz już są,
co oznacza, że mamy dostęp do ich dokumentacji finansowej.
Wiem, że to obszerna lektura,
ale jeden wpis może być szczególnie interesujący.
Wygląda na to, że dwa lata temu
jedna z tych spółek dokonała zapłaty za usługi prawne
na konto waszej kancelarii.
Wysoki Sądzie, nie znamy tego materiału.
Możemy wnieść o odroczenie?
Możecie dostać pół godziny, ale po przerwie musicie to wyjaśnić.
Wysoki Sądzie, w świetle nowych dowodów
wnosimy o wycofanie pozwu.
Cisza!
Obawiam się, że to nie takie proste.
Wszystko to oczyszcza z zarzutów pana Fishwicka i Bank Dave’a,
ale to jednocześnie dowód na kryminalny spisek.
Przekażę akta Koronnej Służbie Prokuratorskiej,
aby postawiła zarzuty waszym klientom,
jak również wam.
Sprawa umorzona.
Andrew.
Gratulacje, Dave.
Wytarłeś podłogę tymi draniami.
To dopiero połowa sukcesu.
Musimy dokończyć robotę.
Trzeba dopaść grube ryby, bo zaczną od nowa.
Rozumiem.
Będę naciskał ministerstwo, żeby doszło do ekstradycji.
Jeśli ci się uda, może nawet oddam na ciebie głos.
Odezwę się. Na razie.
Dzięki.
- Jak się masz? - W porządku.
Chciałem tylko przeprosić, że nie oddzwaniałem.
To był…
To był szalony czas.
Ale…
Dobra wiadomość jest taka…
że właśnie umorzono sprawę.
- Dave wygrał. - Co?!
Przepraszam.
O rany. Szkoda, że mnie tam nie było.
Tak.
Też żałuję.
Zadzwonię, jak wrócę do domu.
Jess…
Cieszę się, że przyjechałaś do Burnley.
Ja też.
Gratulacje.
- Wielkie dzięki. - Dziękujemy.
Podobno mówią o tym w Ameryce.
- Kto ci to napisał? - Rick Purdy.
- Nie. - Jest z Def Leppard.
Tournée po Stanach.
Już nie mogę się doczekać podróży do Stanów.
- Co? - No tak.
Jeśli Andrew dobrze się spisze,
chcesz, żeby nakaz ekstradycji wręczył Manciniemu amerykański prawnik?
Chodź.
Nie ma odwołania?
To system prawny z Trzeciego Świata?
I co z twoją rosyjską kampanią?
QuickDough jest toksyczny.
Zróbmy rebranding i wróćmy.
- Nie mieszaj w to swojego nazwiska. - Załapałem.
Pamiętaj, że wisisz mi pół bańki.
Co za ciul.
Cześć. Co słychać?
Mamy prawie pięć milionów wyświetleń.
To obiecujące.
Ale jest też wiele szalonych teorii spiskowych,
które krążą po sieci,
a Dave’owi i mnie regularnie w social mediach grożą śmiercią.
Musicie uważać.
To tylko opłacane trolle. Zalewają media bzdurami.
Piszą bez sensu.
Ale Dave uważa, że takie teorie
mogą być pretekstem dla polityków do przeciągania sprawy.
Byłoby fatalnie.
Chciałam też wiedzieć, co u ciebie, ale mów.
Dave chce zmusić ich do działania, obciążając Manciniego odpowiedzialnością.
Zamierza osobiście wręczyć mu nakaz ekstradycji.
Dave tu przyjedzie?
Tak.
Razem z Nicky i…
ze mną.
To wspaniale!
Też się cieszę.
Przepraszam.
Dave chce, żebyś ustaliła, gdzie będzie Mancini.
Mój przyjaciel pracuje w policji w New Jersey.
Od lat ścigają Manciniego.
Świetnie. Będziemy w piątek.
Dobrze.
Mam was odebrać z lotniska?
Niepotrzebny kłopot. Złapiemy taksówkę i przyjedziemy.
W porządku.
To się dzieje naprawdę? Nie mogę się doczekać.
Tak.
Mam to samo.
Wejść!
- Jess. - Cześć.
Chodź tu.
Jak się masz?
No wiesz.
Dobrze wyglądasz.
Nigdy nie umiałaś kłamać.
Miałem do ciebie zadzwonić
po przeczytaniu twojego artykułu o ofiarach parabanków.
- Należy się Pulitzer. - Nie ma szans, ale dzięki.
Byłem też bardzo zaskoczony,
bo mówiłaś, że opuszczasz mieszkanie,
ale nie, że opuszczasz kraj.
Wszystko dla dobrego artykułu.
Poszerzenie horyzontów okazało się zaskakująco przyjemne.
Cieszę się twoim szczęściem.
Potrzebuję pomocy.
Dave Fishwick, który sprzeciwia się parabankom…
- Tak? - Ma nakaz ekstradycji Manciniego.
- Chrzanisz. - Serio.
- Pięknie. - Tak.
Niech szuja żłopie nawarzone piwo.
A zastosuje się do nakazu?
Nie ma szans. Nieistotne.
Budował imperium przestępcze przez ostatnie pięć lat.
Próbował uczynić z tego legalny interes.
A po drodze skorumpował sporo osób.
Finansistów, polityków, prawników.
Choć wszyscy są sprzedajni i pozbawieni skrupułów,
będą dawać drapaka,
żeby nie być kojarzonymi z tak jawnym przestępstwem.
Bez nich znów się stanie zwykłym szefem kryminalistów.
Łatwy cel dla federalnych.
- I dla mnie. - Rozumiem. Ale jest sprawa.
Dave chce osobiście wręczyć mu nakaz ekstradycji.
Musimy ustalić, gdzie jest Mancini.
No cóż…
Tak.
Z ogromną przyjemnością ci pomogę.
- Proszę. - Dzięki.
Nie ma za co.
Dzieńdoberek!
Jestem Dave.
Jess.
Tam jest!
- Cześć. - Jak leci?
- Miło cię widzieć. - Was też.
To twoja szefowa? Serwus!
Dave Fishwick. Miło poznać. Jak się macie?
Jak leci?
Jaki widok!
- Cześć. - Cześć.
Wielkie Jabłko!
Zobacz!
Jak podróż?
Dobrze.
- Musicie być styrani. - Złapałaś żargon. Brawo!
Chcemy od razu działać.
Dobrze, bo z pomocą przyszła nam policja z New Jersey.
To dom Manciniego.
Na zamkniętym osiedlu w Wayne w New Jersey.
Tutaj pracuje.
Żeby doszło do doręczenia, należy fizycznie przekazać akta prawne.
Nie możemy zrobić tego w tych miejscach,
bo według detektywa Adamsa
ochrona nie pozwoli nam zbliżyć się do niego.
Ale zaczekajcie.
Co niedzielę on i jego kolesie jedzą lunch we włoskiej restauracji w Paterson.
To wieloletni rytuał. Tam go dorwiemy.
Świetnie. Jak wejdziemy?
Zaklepałam stolik na półtorej godziny,
żebyście obadali miejsce.
Wyskoczmy na dobry makaron.
Pomogę…
Dzięki.
PATERSON, NEW JERSEY
Dziękujemy.
Paterson jest trochę jak Burnley.
Było jednym z bogatszych miast Ameryki.
Produkowano jedwab, piwo i rewolwery colt.
Teraz jest najbiedniejsze i chyba najbardziej niebezpieczne.
W odróżnieniu od Burnley
tutaj nikogo to nie obchodzi,
więc jest coraz gorzej.
- Smakowało? - Tak, dziękujemy.
Wyśmienite jedzenie.
Przekażę kuchni.
Jest tak dobrze, że chyba wrócimy też jutro.
Jestem za. Uwielbiam włoską kuchnię.
Mogę dokonać rezerwacji?
Nie jest to konieczne, ale i tak zanotuję.
Na którą?
- Może na 13. - Super.
- Jutro potwierdzę. - Jasne.
Jak tylko wręczę mu nakaz,
zgarniamy rzeczy z hotelu i…
lecimy na stadion.
- Niby po co? - Def Leppard grają.
- Nie mogę się doczekać. - Co?
- Znamy ich managera. - Nie.
Może jakiś deser?
- Chcesz coś? - Skosztuję lodów.
STADION METLIFE
Mój przyjaciel napisał, że będzie tu za pięć minut.
Dave.
Dobra.
Spotkamy się w hotelu.
- Nie zostawię cię. - Dam sobie radę.
Jesteś pewny?
Nic mi nie będzie.
POLICJA
- Reszty nie trzeba. Dziękuję. - Jak miło! Dziękuję panu.
Dave?
Detektyw Adams. Jak się masz?
Dobrze.
Wieloletni przyjaciel Jessiki. Znam sprawę.
Uznałem, że przyda się wsparcie.
Doceniam.
- Mogłeś wysłać prawnika. - Wiem.
Walczę z gościem od miesięcy
i pierwszy raz widzę go na żywo.
Chcę tylko spojrzeć mu w oczy,
gdy się dowie, że gra skończona.
Tak wielu ludzi wykorzystał.
Tak wielu ludzi uczynił bezradnymi.
Chcę, żeby poczuł to samo.
Ja też.
Kilka razy byłem blisko…
Świadkowie nie chcieli zeznawać.
Dlaczego?
Używa tych samych sztuczek co Pablo Escobar.
Plata o plomo.
Nie znam francuskiego.
Możesz przyjąć srebro albo ołów.
Jasne.
Składał im ofertę nie do odrzucenia.
Tak.
Nie lekceważ tego gościa.
Jest bardzo niebezpieczny. Przyparłeś go do muru.
Zrób to i natychmiast wyjedź.
Mam czterech ludzi z bronią. Nikt nie powinien cię śledzić.
My…
Mamy bilety do Londynu późnym wieczorem, ale…
Chcieliśmy najpierw skoczyć na koncert na stadionie.
Odpuśćcie sobie.
Jasne.
Gotowy?
Bardziej nie będę.
Dobra.
Nie możecie tu wejść.
Detektywie.
Mogę w czymś pomóc?
Nie, dzięki.
Ale mój angielski przyjaciel chciałby pomówić.
Witam, panie Mancini.
Nazywam się Dave Fishwick.
Jestem z Burnley.
A ty…
oficjalnie odebrałeś nakaz.
Nie podda się bez walki.
- Mam nogi jak z waty. - Złapałbym wcześniejszy samolot.
Nie widzę nic podejrzanego.
Nie sądzę, żeby nas śledzili.
Brak biletów na wcześniejsze loty.
Jasna cholera.
Na litość boską.
Nie.
Ja pójdę.
W porządku. Bez paniki.
Jezusie.
- Jak się trzymasz? - Chciałbym już uciec.
To moja żona Nicky.
Znasz Jess. To Oliver.
- Miło poznać. - Witam.
Cześć, Jessica.
A ty kto?
Oliver.
Detektyw Adams.
W porządku.
Co się dzieje?
Mam złe wieści.
Mancini wysłał w teren pół tuzina ludzi.
Zakładamy, że cię szukają.
Żartujesz.
Na szczęście jeszcze cię nie dopadli.
Nie uda się wylecieć wcześniej.
Nie radzę czekać w hotelu.
Może po prostu idźcie na ten koncert?
Ciężko im będzie śledzić was w tak wielkim tłumie.
Dotarcie tam jest ryzykowne, ale mogę wam w tym pomóc.
- Dziękujemy. - Poważnie?
Zrobisz to dla nas?
Lubię was.
- Pasuje? - Tak.
Pakujcie toboły.
Wielkie dzięki za pomoc.
Warto było zobaczyć jego wyraz twarzy po wręczeniu nakazu.
- Dobrze wyszło, co? - Tak.
Powinniście być tu bezpieczni.
Moi ludzie są na zewnątrz.
Będą mieć oko na żołnierzy Manciniego.
Miłego koncertu.
Dzięki, stary.
Spoko.
- Dziękujemy. - Dzięki.
Mike!
Dave, dotarliście!
Cieszę się.
Graliśmy na Turf Moor jakieś wieki temu.
Czuję to samo.
Oto przepustki.
VIP.
Chłopaki chcą was zobaczyć po bisach.
Chodźcie do garderoby.
Śmiało.
Niebieska jest miękka, ale wolę tę rockandrollową.
Tylko woda i sok pomarańczowy.
Jak wyglądam?
Dobrze.
Fajna czapka?
Dave?
Co jest?
Ludzie Manciniego są na zewnątrz.
Jak to?
Namierzyli twój telefon?
Potwierdzałem rezerwację w restauracji.
Wciąż tam jest.
Nie przemieszcza się.
Niedługo wyjdzie.
To prawdziwi gangsterzy?
Owszem. FBI i policja z New Jersey mają na nich takie grube akta.
I mogą robić interesy w Wielkiej Brytanii?
Oby już niedługo.
Dobra. Wracacie do domu z nami.
Że co?
Poważnie. Ochrania nas cała gwardia.
- Mamy prywatny odrzutowiec. - Świetny pomysł.
Nie.
To wspaniałomyślne, ale te bandziory nie żartują.
Jeśli ujrzą nas razem, nie będziecie bezpieczni.
Nie ujrzą cię.
Jak to?
Tutaj?
Zostawisz telefon.
- Jest wyłączony. - Wciąż mogą go namierzać.
Widziałem to w CSI.
Otworzymy cię, gdy będziemy w powietrzu.
No dobra.
Nie wiem. Trochę się obawiam.
Racja. Ja też.
Co byś powiedział, gdybym poleciała z tobą?
Co? Do Burnley?
Tak. Tęsknię za Burnley.
I za tobą.
Myślę, że to dobry pomysł.
- W porządku? - Spokojnie. Będzie dobrze.
Dave, ktoś powinien nakręcić film o twoim życiu.
Zdurniałeś?
Kto normalny chciałby oglądać film o mnie?
Myślicie, że kłamię, ale nie. Sam tak pomyślałem.
Mówię poważnie!
Co było dalej? Jak się tu dostałeś?
Mówimy o legendach rocka.
Oczywiście mają prywatne odrzutowce.
Byłem w ładowni razem z resztą sprzętu.
Po dziesięciu minutach…
Wykitował?
Nie. On tak śpi.
Spałem jak dziecko.
Ta historia ma jeszcze szczęśliwsze zakończenie.
Zeszłej nocy firma QuickDough przeszła w stan upadłości.
Znikają z rynku!
A Carlo Mancini został oskarżony przez FBI.
Mam nadzieję, że w najbliższych miesiącach i latach
resztę czeka to samo.
Andrew, nasz poseł,
wywiera presję na rząd o wprowadzenie nowych przepisów,
żeby nikt już nigdy nie wykorzystywał najbardziej bezbronnych.
Dziś będziemy świętować!
Ale najpierw chciałbym zaprosić na scenę kilka osób,
które wniosły w to swój wkład.
Przede wszystkim moja żona Nicky. Chodź do mnie.
Bez niej nic bym nie zdziałał. Nic!
Następnie Oliver i Jessica.
Oklaski dla tych dwojga.
Byli mózgiem całej operacji.
Niewiele osób może powiedzieć, że zespół rockowy uratował im życie,
ale w moim przypadku to prawda.
Przy poprzednim spotkaniu
grali przed tłumem 85 tysięcy wrzeszczących fanów.
A dzisiaj…
- Zagrają dla was. - Co?
Panie i panowie, proszę o burzę oklasków.
Powitajmy na scenie moich przyjaciół - Def Leppard!
To oni mnie ocalili!
Cholerni Def Leppard!
Zróbcie hałas!
W porządku.
Jesteśmy gotowi?
Gotowi?
Tak!
- Wszyscy razem! - Śmiało!
W 2014 roku film dokumentalny Dave’a wyemitowano w brytyjskiej telewizji.
Pół roku później rząd Wielkiej Brytanii wreszcie uregulował branżę chwilówek.
Odtąd 50 największych parabanków zbankrutowało lub zamknęło oddziały.
Bank Dave’a wciąż prężnie działa w samym sercu Burnley.
BANK DAVE’A: WALKA Z CHWILÓWKAMI
Napisy: Maciej Dworzyński