‪(NETFLIX และ SKYDANCE ขอเสนอ)
‪ถ้าผมบอกคุณว่า...
‪ผมรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อคุณตายล่ะ
‪คุณจะกลายเป็นผี...
‪(เด็กถูกทิ้ง)
‪ติดอยู่ในเมืองแห่งเงามืด
‪โลกแห่งเสียงกระซิบ
‪ไม่มีใครมองเห็น ยกเว้นผีด้วยกัน
‪กำพร้า
‪ไม่สามารถกลับไปหาคนที่คุณรักได้
‪(มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด)
‪(สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าลักกี้บี)
‪แต่ความเหงา...
‪มาพร้อมอิสรภาพ
‪ไปไหนก็ได้ที่คุณอยากไป
‪ทำอะไรก็ได้ที่คุณอยากทำ
‪ผีมีอำนาจอย่างหนึ่งเหนือสิ่งอื่นใด...
‪คือการหลอกคน
‪หลอกหลอนพวกเขา...
‪ในสิ่งที่พวกเขาทำไว้
‪(เผด็จการสังหาร 100 ศพ)
‪345-แทงโก้-แทงโก้
‪แทงโก้-แทงโก้ เครื่องยนต์ของเราขัดข้อง
‪บ้าเอ๊ย
‪เมย์เดย์
‪ดิ่งลงแล้ว
‪นี่คือวันที่ผมตายเมื่อสามปีก่อน
‪เท่าที่คนอื่นรู้อะนะ
‪ไม่มีคำสรรเสริญ ไม่มีการเฝ้าศพ
‪ผมกลายเป็นผี
‪แต่จริงๆ แล้วเรื่องไม่ได้เริ่มต้นตรงนี้ ไม่ใช่เลย
‪(อดีต)
‪นั่นคือเมื่อสี่เดือนที่แล้ว กับภารกิจแรกของทีมผม
‪และนั่นคือความวายป่วงที่งดงามมาก
‪แม่งไม่ได้เรื่อง
‪หนึ่ง ห้าเรียกหนึ่ง
‪ให้ตายสิ เกลียดเลขพวกนี้ชะมัด
‪- เพื่อความปลอดภัยของคุณเองนะ ‪- ขึ้นรถ
‪เธอเลือดออก
‪- ฉันรู้ ‪- ขับรถไปเหอะ!
‪ฉันจะเป่าไอ้พวกเวรตะไลนี่
‪พวกมันยิงเรา
‪ไปๆ
‪- เราต้องไปโรงพยาบาล ‪- ในนี้เริ่มเครียดแล้วใช่ไหม
‪(ฟลอเรนซ์ ประเทศอิตาลี)
‪ไอ้พวกนั้นมาจากไหน
‪- นายบอกว่าคุ้มกันประตูอยู่ ‪- ฉันคุ้มกันประตูอยู่
‪- เธอถูกยิงจากหน้าต่างนะ ‪- อ่อนหัดสุดๆ
‪- อ่อนหัดงั้นเหรอ ‪- เออ!
‪ฉันรู้ เธอถูกยิงจากหน้าต่าง ‪พระเจ้า แผลโหดมาก
‪- ทนายอะไรมีคนคุ้มกันเยอะขนาดนี้ ‪- เธอตายแน่
‪ฉันไม่รู้ ทนายที่มีเพื่อนใหญ่โตมั้ง
‪- อาจเป็นเพื่อนมาเฟียก็ได้ ‪- มาเฟียเหรอ
‪ประเด็นคือเราได้สิ่งนี้มา สำคัญแค่นี้แหละ
‪- นั่นอะไร ‪- มันคือความปั่นป่วน
‪มันจะเจ็บนะ
‪ฉันจะแทงลงไปลึกมาก ‪และจะหากระสุนให้เจอ
‪ไม่ๆ อย่าๆ ‪อย่าเอาไอ้นั่นแยงเข้าไปในแผลเธอนะ
‪เข้าไปแล้ว รู้สึกไหม
‪- เวรเอ๊ย ‪- พระเจ้า เข้าไปแล้ว
‪อี๋ชะมัด
‪- ฉันจะอ้วก ‪- มีคนตามมา
‪หยุดเล่นปืนและให้ฉันทำงานซะทีเถอะ
‪เงียบซะ อยากตายหรือไง
‪ฉันว่าพวกเขาตามทันนะ นายอยาก...
‪เออ เอาละนะ เกาะแน่นๆ
‪โอเค
‪แคบหน่อยนะ
‪- ระวัง! ‪- เร็วเข้า ไปเลย
‪พวกนายไปทำอะไรในนั้นมา ‪ทำไมถึงมีเลือดท่วมตัว
‪หัว คอ และหน้ามันมีเส้นเลือดเยอะน่ะ ‪เลือดก็เลยเยอะ
‪(สิบเจ็ดนาทีก่อนหน้านั้น)
‪บอกฉันทีว่านายไม่ได้ฆ่ามาเฟียในอิตาลี
‪ไสหัวไป
‪ไม่
‪ผมพยายามจะช่วยคุณอยู่
‪อะไรก็ตามที่นอกเหนือจากคำว่า "ตกลง" ‪มันจะทำให้หน้าคุณแย่มากนะ
‪ลูกความคุณเป็นอาชญากรสงคราม ‪หน้าโง่กากๆ คนหนึ่ง
‪คุณจะปกป้องเขาทำไม
‪ลูกความผมไม่เคยสั่งให้โจมตีด้วยแก๊สนะ
‪ใช่ แต่เขาสั่งให้นายพลสี่คนที่ทำงานให้เขา ‪สั่งโจมตีด้วยแก๊ส
‪โทรหาเขาสิ
‪ทำให้เขาบ้าไปเลย
‪คุณคิดว่าไง
‪สิทธิประโยชน์ของลูกความ
‪คุณจะเป็นโจรสลัดตาเดียวซะแล้ว
‪- รถฉันจะเปื้อนเลือดหมดแล้ว ‪- หุบปากเหอะ
‪มีรถบีเอ็มตามเรามา
‪ฉันขอขอบใจนายสักแป๊บได้ไหม
‪ชีวิตนี้ฉันไม่อยากทำอย่างอื่นมากไปกว่านี้แล้ว
‪ฉันไม่สนว่ะ
‪ไป!
‪โอ๊ย แม่ชี แหงละ
‪พวกเธอจะอภัยให้ฉัน
‪พ่องตาย!
‪ระวัง...
‪(คนขับรถ)
‪ฉันมีสิทธิ์ผ่านทางจริงๆ นะ
‪ถ้านายชนอีกคนเดียว ฉันจะลงไปเดิน
‪- ได้ยินไหม ‪- เป็นคนนั่งแต่สั่งจังวุ้ย
‪เลือกสีเขียวสะท้อนแสงได้ดีมาก
‪- เด่นไปไหม ‪- กลมกลืนกับสถาปัตยกรรมอิตาลีสุดๆ
‪- นายไม่ชอบสีนี้เหรอ ‪- เด็กโว้ยเด็ก
‪เด็ก
‪ไม่นะ ลูกหมา!
‪บ้าเอ๊ย!
‪(มหาเศรษฐี)
‪เธอไม่เป็นไร
‪เขามีปืน
‪- หลบไป ‪- อะไร
‪- พระเจ้า ‪- จัดการมันสิ!
‪เอาเลย!
‪(ซีไอเอ สายลับ)
‪เธอโอเคไหม
‪- เธอเสียเลือดเยอะมาก ‪- แค่นี้ไม่เยอะหรอก
‪มันซึมลงไปในเบาะฉันแล้ว
‪ฉันตัดสินเองว่าอะไรเยอะ เห็นไหม ‪เลือด สีแดง
‪ช่วยห้ามเลือดได้ไหม ‪หรือเรียกว่าวิธีห่าอะไรก็เอาเหอะ
‪ฉันได้ยินเสียงมันสูบฉีดออกมาแล้วเนี่ย
‪เลือดพุ่งแล้ว
‪- พุ่งจริงๆ นะ เลือดเธอพุ่ง ‪- เลือดเยอะมาก
‪บอกฉันทีว่าเลือดไม่เข้าปากเธอ
‪(หมอ)
‪คงเป็นแบบนี้ถ้าคิดจะปล้นทั้งประเทศ ‪ใช่ไหม หนึ่ง
‪ใช่ เราน่าจะทำภารกิจอุ่นเครื่องก่อน
‪นั่นแหละปัญหาของฉัน เครื่องฉันเพิ่งอุ่นเลยเนี่ย
‪บ้าเอ๊ย!
‪โอ้!
‪ทำไมทุกคนถึงขี่เวสป้าวะ
‪โห
‪แม่เจ้า ฉันรักอิตาลี
‪เริ่มรู้สึกได้แล้ว
‪ฉันโคตรเมารถเลย
‪หนึ่งเรียกสี่
‪สี่พูด ว่ามาเลย
‪เราต้องการนาย
‪นายต้องการฉันอยู่แล้วละ
‪ฉันอยู่ที่นี่แล้ว
‪เตือนความจำฉันที "ที่นี่" แม่งที่ไหนวะ
‪ก็ "ที่นี่" ไง ที่นี่เนี่ย
‪เฉพาะเจาะจงหน่อย
‪ที่นี่ไง ตรงนี้เลยละ
‪บนยอดของดูโอโม แบบที่เคยคุยกันไง
‪มองขึ้นมาสิ
‪นายจะไปไหนน่ะ
‪ฉิบหายแล้ว
‪กำลังลงไป
‪ฉันเห็นนายแล้ว
‪เร่งเครื่อง ชนให้หยุด
‪อยู่บนหัวนายพอดีเป๊ะ
‪(สกายวอล์คเกอร์)
‪มาทางทิศเหนือ ลงมาบนถนน... ถนน...
‪"ถนน" ในอิตาลีเยอะชะมัดเลยเว้ย
‪ผิดทางแล้ว
‪กลับมา ฉันคิดออกแล้ว
‪เลี้ยวตรงหัวมุม
‪อย่างนั้นแหละ ตรงมาเรื่อยๆ
‪หก นายเห็นไหม นั่นแหละที่เรียกว่า "ฝีมือ"
‪ใครจะรู้ว่าเส้นประสาทตายาวขนาดนี้
‪แปลกใจนะที่รูตูดของมันไม่ติดมาด้วย
‪แบบนี้ไม่ได้เรื่อง จอดตรงนั้นที
‪ไม่ อะไรวะเนี่ย พวก
‪- ไม่นะ ‪- โอเค อย่า...
‪อย่าเหยียบมันเชียวนะ ไอ้เวรนี่
‪- เข้าใจแล้วๆ ‪- ฉันจริงจังนะโว้ย
‪- ถ้านายเหยียบมัน ภารกิจจบเห่ทันที ‪- เก็บขึ้นมา
‪- พวก เร็วเข้า ‪- ได้แล้ว
‪- แม่เจ้า เช็ดโด้! ‪- ได้แล้ว
‪- โยนทิ้งเลย ‪- มองถนนสิวะ
‪เครียดชะมัดยาด
‪- นั่นตาใคร ‪- ตาของทนาย
‪- นายควักมันออกมาเหรอ หรือว่า... ‪- เปล่าโว้ย ฉันไม่ได้ควักมันออกมา
‪สองควัก
‪โอเค เอาละนะ
‪โอเค การรับส่งข้อมูลทั้งหมดของโรวัค
‪มันจะพาเราตรงไปหาสี่นายพล
‪- ฉันเวียนหัวแล้วว่ะ ‪- นายไม่ใช่คนที่ถือมันนะ
‪หานายพลเจอไหม ฉันไปได้หรือยัง
‪ตำรวจ
‪- ตำรวจ ‪- บ้าเอ๊ย ห้ามขยับเด็ดขาด
‪มีตำรวจจ้องพวกเราอยู่
‪ไปเลย พวก ไปเลย
‪นายต้องหนี ฮ.ตำรวจนั่นให้ได้
‪(รู้สึกเหมือนชาวอิตาลี)
‪ห้องน้ำอยู่ไหน
‪(มือปืน)
‪คืองี้ ทุกอย่างมัน... พวกเรางานเข้าหนักมาก
‪ฉันบอกทางไปห้องน้ำให้นายได้นะ
‪ช่างเหอะ สี่ เราต้องการอูเบอร์
‪จัดไว้ให้แล้วละ ป๋า
‪ไปเลย!
‪ฉันจะแทรกซึมออกจากพื้นที่อีกที
‪พอทางสะดวกปุ๊บ หนี ฮ.ให้ได้ นายทำได้ไหม
‪- หนี ฮ.ได้ไหม ‪- "ฉันหนี ฮ.ได้ไหม" งั้นเหรอ
‪ไปเลย ไป
‪- เข้! ‪- ขับไปเหอะน่า!
‪นายขับไปเหอะ
‪ก้มลง
‪- แขนเธอเจ็บรึเปล่า ‪- อะไร นายอยากยิงงั้นเหรอ
‪งั้นเธอใช้มันยิงโต้ตอบได้ไหมล่ะ
‪- นายเห็นนั่นไหม ‪- เห็น
‪อย่ามาบอกว่าฉันมีหน้าที่อะไร
‪- จำอุฟฟีซีได้ไหม ‪- ไม่นะ
‪พิพิธภัณฑ์ติดกับที่ที่เราดื่มมอคคาชิโน่ไง
‪ฉันจำมอคคาชิโนได้ ‪ฉันหมายถึง "ไม่นะ ซวยแล้ว"
‪อัดมันเลย
‪ขอโทษที่ตะโกนเสียงดังนะ
‪ขอเปิดเพลงนะ
‪แจ่ม
‪ระวังคนด้วย
‪โอเค ประตูหน้าอยู่ไหนเนี่ย
‪ปืน!
‪สอง!
‪เวรเอ๊ย
‪ดีใจจังที่มีเธอในทีม
‪ฉันก็ดีใจ
‪นายบอกว่าต้องจัดอะไรก็จัดไปใช่ไหม ‪ฉันจะจัดละนะ
‪- พวกเราได้เป็นข่าวแหงๆ ‪- ชัวร์ป้าบ เกาะแน่นๆ นะ
‪เวรเอ๊ย
‪ไม่!
‪ไม่นะ นั่นมันอะพอลโลกับแดฟนี
‪นายเห็น ฮ.บ้างไหม ฉันไม่เห็นสักลำเลยว่ะ
‪สาม หนี ฮ.ได้แล้ว
‪อย่าชนเดวิดนะ ไม่นะ อย่าชนเดวิด
‪ใช่เดวิดเดียวกับที่แหนมตุ้มจิ๋วเล็ก...
‪เออ เป๊ะเลย
‪อยากลงไปเทียบขนาดไหม หรือจะไปกันต่อดี
‪- ไม่ละ ‪- เออ งั้นก็ไป
‪ไป!
‪ฉิบหายแล้ว ‪ซับเออร์เบินสีดำสองคันกำลังวิ่งไปหานาย
‪หก หลอกพวกมันนะ ฉันกำลังไปหานาย
‪ไปๆ
‪พวกมันคิดว่าเราจะ "ไปๆ"
‪นายมีซูเปอร์ฮีโร่อยู่ในทีมว่ะ
‪กระสุนฉันหมดแล้ว
‪ฉันฟังไม่ออก
‪ทุกอย่างกำลังจะบ้าหลุดโลก
‪ตอนนี้เนี่ยนะ ฉันผ่าตัดอยู่นะ
‪- ฉันก็พยายามจะหนีรถเป็นพันคัน ‪- เธอจะตาย รู้ไหม
‪คนโดนยิงที่ท้องมีชีวิตอยู่ได้ตั้งหลายวัน
‪เธอจะไม่เป็นไรหรอก
‪อย่า พูดภาษานั้นไม่ได้เหมือนกัน
‪ข้างบน
‪- โอ้ๆ! ‪- โอ้
‪เจอแล้ว
‪ได้แล้วๆ
‪รู้สึกดีขึ้นเยอะเลย
‪เอาออกมาได้แล้ว ที่รัก
‪เออ ขับรถมันต้องแบบนี้! ขับรถมันต้องแบบนี้!
‪อะไรวะเนี่ย
‪ฉันมองไม่เห็น
‪เฮ้ย
‪ฉิบหายแล้ว!
‪โอเค
‪เอาละ
‪ไป!
‪ไหน...
‪ดื่มให้เด็กที่ฉันชอบ
‪นายร้องไห้เหรอ
‪เราไม่รู้ชื่อเขาด้วยซ้ำ
‪เราไม่รู้ชื่อใครทั้งนั้นแหละ
‪เขาชื่ออะไรเหรอ
‪ไม่สำคัญหรอก
‪เขาเป็นคนดี
‪นึกว่าฉันจัดการความเสี่ยงได้ซะอีก โทษทีนะ
‪เขามีครอบครัวไหม
‪ฉันว่าเธอกำลังมองอยู่
‪เราทุกคนนี่แหละ
‪เราไม่ใช่ครอบครัวสักหน่อย
‪ไม่ใช่คลีฟเวอร์ส
‪อะไรนะ
‪คลีฟเวอร์ส
‪วอร์ด จูนไง
‪- อะไร ไม่รู้จัก ‪- เรื่องลีฟอิตทูบีเวอร์ไง
‪- ลีฟอิตทูบีเวอร์เหรอ ‪- เจอร์รี มาเธอรส์ไง
‪- ไม่รู้จัก ‪- โทนี่ ดาว
‪- ไม่รู้จัก ‪- บาร์บาร่า บิลลิงสลีย์ ฮิวจ์ โบมอนต์
‪- ไม่เคยได้ยินเลย ‪- ไม่เหรอ ไม่มีใครดูนิกแอตไนต์เหรอ
‪คนฝรั่งเศสไม่ดูอะไรแบบนั้นหรอก
‪พวกมิลเลเนียล คนฝรั่งเศส จับหัวที
‪หมายความว่าไงเนี่ย
‪หมายความว่าเราต้องตามหาเจ็ด
‪ศูนย์กลาง เรียกศูนย์ช่วยเหลือฐานทัพ
‪ศูนย์ช่วยเหลือฐานทัพ นี่ศูนย์กลาง ‪เครือข่ายเป็นของคุณ
‪(อัฟกานิสถาน - จังหวัดเฮลมานด์)
‪โป๊ะเชะ
‪(สะวันนาห์ รัฐจอร์เจีย)
‪เฮ้ย โอ้!
‪โอ้ เฮ้ยๆ
‪มีรถตู้ออกมา... สหประชาชาติ
‪ไอเอสอาร์ใกล้จะหาพิกัดเจอแล้ว
‪เหยี่ยวดำ ดูรถตู้สีขาวอยู่ใช่ไหม
‪เขาดูกระวนกระวาย มีบางอย่างไม่ปกติ
‪เขามุ่งหน้าไปหาคนของผมและผมไม่ชอบเลย
‪ผมบอกว่าเขามุ่งหน้าไปหาคนของผม
‪คนของผม...
‪(รูปหมู่กองทหาร)
‪ดูเหมือนว่าตัวหนังสือจะกลับหลัง
‪ผมบอกว่าตัวยูเอ็นมันกลับหลัง ‪ขอการอนุญาตยิงด้วย
‪นายอาจไม่ได้ยิน ‪เราเป็นแค่ผู้สังเกตการณ์นะ พวก
‪- ท่านผู้การ ท่านต้อง... ‪- เว้นแต่ว่านายอยาก...
‪ทนขึ้นศาลทหาร ฉันขอแนะนำให้นาย ‪ลากเก้าอี้มานั่งดูเฉยๆ
‪รถตู้!
‪อาร์พีจี!
‪ถึงคุณผู้ชายและคุณผู้หญิง
‪คุณอาจไม่รู้จักผม
‪แต่จอห์นนี่เป็นพี่น้องเดลต้าคนหนึ่งของผม ‪เป็นเพื่อน
‪ยินดีต้อนรับกลับบ้าน เบลน
‪เราตามหานักปฏิบัติการพิเศษ ‪แบบนายมาสักพักแล้ว
‪นายเป็นใคร
‪ฉันคือคนที่จะยอมให้นายเหนี่ยวไก
‪ว่าไงนะ
‪ฉันได้ยินที่นายขอ
‪ได้ยินได้ไงก็ช่างเถอะ
‪เป็นฉันจะยอมให้นายเหนี่ยวไกครั้งนั้น
‪ขอเข้าไปได้ไหม
‪ขอบใจ
‪ไม่มีใครช่วยโลกได้หรอก
‪แต่เราทำให้มันห่วยแตกน้อยลงหน่อยได้
‪รู้ไหม
‪และฉันคือคนที่ช่วยนายทำแบบนั้นได้
‪อยากรู้ไหมว่ามันจะเป็นยังไง
‪ถ้านายสามารถทำงาน ‪ที่นายถูกส่งมาทำบนโลกนี้ได้
‪นายสามารถฆ่าคนที่เลวจริงๆ ได้
‪ไม่ใช่คนที่รัฐบาลบอกว่าเลว
‪เพราะอ้างอิงจากนโยบายหรือการเมือง ‪และระบบราชการ
‪หรือความสัมพันธ์ทางการค้าอะไรพวกนั้น
‪ไม่ ฉันกำลังพูดถึง ‪ไอ้พวกสารเลวระดับโลกพันธุ์แท้
‪ฉันช่วยนายตามล่าคนพวกนั้นได้
‪และฉันจะไม่มีวันห้ามนายไม่ให้เหนี่ยวไกเลย
‪นายจะว่ายังไง
‪(มารี)
‪ไง ไอ้หนู
‪- เฮ้ย หมอนั่นทำอะไรน่ะ ‪- อย่านะ
‪เฮ้ย!
‪มีคนตกเรือ!
‪(ปัจจุบัน)
‪เบลนเป็นนักปฏิบัติการตั้งแต่เกิด
‪เป็นทหารรุ่นที่สี่
‪อันที่จริง ครอบครัวของเขา ‪สู้เพื่อเรามาตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สอง
‪เช่นเดียวกับบรรพบุรุษของเขา ‪เบลนเชื่อในสิ่งที่ถูกและผิด
‪แยกแยะมันได้ ‪และจัดการอะไรสักอย่างกับมัน
‪เขาเคยเล่าให้ผมฟัง
‪ตอนเด็กๆ เขาได้ฟังเรื่องของปู่เขา
‪นักบินชาวทัสคีกี เสียชีวิตในหน้าที่เมื่อปี 1944
‪เขาอยากให้พวกเราที่นี่
‪วางรูปถ่ายนี้ไว้ด้วยกัน
‪ที่หลุมศพของฮีโร่ของเขา
‪และเขารักประเทศของเขาอย่างแน่นอน ‪ราวกับกัปตันอเมริกา
‪และพวกเราไม่รู้เลยว่าเราจะมีปฏิกิริยายังไง
‪ถ้าเราตกอยู่ในสถานะเดียวกับเขา
‪ความกลัว เสียงอึกทึก
‪แต่ถ้าผมเป็นเบลน
‪ผมคงยิงไอ้เวรนั่น ผมคงเป่ากบาลมันไปแล้ว
‪ถ้าเป็นผมนะ
‪ผมคงเป็นคนสุดท้ายที่ยืนอยู่ในสนามรบ
‪และผมไม่เคยเป็นทหารหรอกนะ ‪แต่ผมเป็นเหมือนผู้พิทักษ์
‪ถ้าคุณขวางทางคนของผมเหรอ...
‪พวก นั่งลงเถอะ
‪นั่งลงเถอะ
‪นายน่าจะเห็นตอนเขาดูหนังเรื่องโคโค่
‪น้ำตาท่วมบ้านเลย
‪มันเป็นหนังที่จี๊ดใจนะ
‪เขาครวญครางหนักมากนะนั่น
‪แม่เจ้า ทนดูไม่ได้ว่ะ เอาละ
‪ฉันว่าเราดูมามากพอแล้ว
‪จากนี้ไป นายจะมีชื่อว่าเจ็ด
‪ฉันคือหนึ่ง
‪แปลว่าเรามีกันเจ็ดคน
‪เปล่า หกคน
‪(ทะเลทรายแคลิฟอร์เนีย)
‪เราทุกคนใช้กลยุทธ์นี้ในการผ่านแต่ละวันไป
‪เราเอากล่องมาใบหนึ่ง
‪และใส่ความชั่วร้ายทั้งหมดในโลก ‪ลงไปในกล่องใบนั้น
‪ความผิดทั้งหลายที่มนุษย์ทำกับคนอื่น
‪จากนั้นก็ปิดกล่อง และทำเป็นว่าไม่มีมันอยู่
‪มีแค่พวกเราบางคน ‪ที่ใช้เวลาอยู่ในกล่องมากเกินไป
‪เราสูญเสียความสามารถในการเสแสร้ง
‪เรารู้ว่ามีเรื่องที่ยังไม่ได้สะสาง ‪บนโลกห่วยๆ ใบนี้มากเกินไป
‪(เอาความห่วยแตกออกไป)
‪หน้าที่ของเราในฐานะผีคือทำงานสกปรก ‪ที่คนทำไม่ได้หรือไม่ทำ
‪และเราทำจากที่นี่
‪นี่คือบ้านผีสิงของเรา
‪มันเหมือนถ้ำค้างคาวมาก ‪เว้นแต่ว่าไม่มีอะไรเหมือนถ้ำค้างคาวเลย
‪เจ็ด นายตายแล้ว
‪นายจะถูกจำกัดอยู่ในเมืองที่ไม่เคยไปมาก่อน
‪คนที่นายไม่เคยพบ
‪แน่นอนว่ายกเว้นเพื่อนผีของนาย
‪ไม่มีคนไหนที่นายรู้จักชื่อ ‪รู้แค่หมายเลขเท่านั้น เพื่อความปลอดภัย
‪และทุกคนจะได้ไม่สนิทกันเกินไปด้วย
‪เดินมาตรงนี้
‪นี่คือกระดานที่เข้าเป้าของเรา
‪ผู้ชายเก้าคนนี้ทำเรื่องชั่วๆ ‪ไว้ในกล่องมากเกินไปแล้ว
‪ตอนนี้พวกมันเลยตอบสนองเรา
‪เป้าหมายที่หนึ่ง ไอ้เวรนี่
‪ภารกิจแรก
‪เผด็จการแห่งเทอร์กิสถาน โรวัค อาลิมอฟ
‪เมื่อนายตาย ‪นายจะเลิกทำเรืองไร้สาระได้
‪ไม่ต้องต่อแถวแผนกยานยนต์ ‪ไม่ต้องซื้อของคริสต์มาส..
‪ไม่ต้องมีแฟนดอกส้ม
‪พวกเขาควรทำอีเมลตอบกลับว่า ‪"ไม่อยู่ออฟฟิศ" ให้คนตายนะ
‪"ขออภัย ตอนนี้ฉันไม่อยู่บนโลก
‪ฉันตายห่าไปแล้ว"
‪ไม่ต้องเสียภาษีอีก ไม่มีประวัติอาชญากรรม
‪ไม่ต้องถูกหมาต๋าจับ ‪แค่เพราะแก้ผ้าหรือทำเรื่องทั่วๆ ไป...
‪แก้ผ้า เมาหยำเป เรื่องธรรมดาๆ น่ะ
‪ข้อดีสุดของการเป็นคนตายคืออะไรรู้ไหม
‪ไม่ต้องต่อแถวตรวจคนเข้าเมือง
‪อย่ามองฉันแบบนั้น ฉันเป็นอเมริกันย่ะ
‪ฉันสิผิดกฎหมาย
‪พวกนายนี่คิดลบกันจริงๆ
‪แล้วความดันโลหิตสูงล่ะ
‪ช่างเอ็งสิ ความดันโลหิตสูง ‪ฉันจะกินทุกอย่างที่ฉันอยากกิน
‪ขอบคุณมาก
‪นายรู้ใช่ไหมว่าจริงๆ แล้วนายยังมีชีวิตอยู่
‪ช่างเอ็งเหมือนกัน ไอ้เทคโนโลยี
‪สิ่งที่พวกเขาไม่รู้คือผมทำแม่เหล็กมาตลอด
‪ตั้งแต่โครงงานวิทยาศาสตร์ตอน ม.หนึ่ง
‪ซึ่งผมดันเก่งสุดๆ ซะด้วย
‪ไม่นานผมก็หาวิธีทำให้ของชิ้นใหญ่พวกนี้...
‪ไร้สาระชะมัด
‪เป็นแบบนี้ได้
‪ผมคิดค้นนีโอดิเมียม แม่เหล็กจิ๋ว
‪เท่ากับโทรศัพท์สั่นได้ ‪โทรศัพท์มือถือสิบล้านเครื่อง
‪รถพรีอุส เทสล่า ทั้งหมดใช้ความฉลาดของผม
‪และสักวันหนึ่ง นี่จะทำให้ฉันรวยสุดๆ
‪พวกนายคิดผิดกันหมดเลย รู้ไหม
‪สิ่งที่ดีที่สุดของการเป็นคนตาย...
‪คืออิสรภาพ
‪ยังไงเราทุกคนก็ต้องตายอยู่แล้ว
‪ก็ตายมันตอนยังมีชีวิตซะเลยสิ ว่าไหม
‪ตอนนายเป็นหนุ่ม นายบังคับตัวเอง ‪ให้อยู่กับการตัดสินใจแย่ๆพวกนี้
‪ทั้งการแต่งงาน ผ่อนบ้าน อะไรทั้งหลายแหล่
‪แต่พอนายตาย
‪ทุกอย่างหายหมดเกลี้ยง
‪แว้บ หายเกลี้ยง
‪จากจุดนั้นแหละ ‪ทุกอย่างที่สำคัญคือสิ่งที่นายเลือกเอง
‪ประเด็นคือเราควรทำให้เจ็ด ‪เข้าใจสถานการณ์ด้วย
‪ช่วยส่งนั่นให้ฉันทีได้ไหม
‪ลุยเลย เอาละ ‪สาธิตเล็กน้อยนะ ไม่ใช้เทคโนโลยี
‪นี่คือวิธีการยึดอำนาจ ‪ในสามขั้นตอนที่ไม่ง่ายเท่าไหร่นัก
‪เอาละ เรามีประเทศแล้ว เทอร์กิสถานนะ
‪นี่คือประชาชน เป็นคนน่ารัก ‪ใช้ชีวิตปกติ ทำเรื่องของพวกเขาไป
‪แล้วก็มีนายพลสี่คน ไอ้ชั่วสี่คน ชั่วสุดๆ
‪แต่มีคนที่ชั่วกว่า
‪นั่นก็คือไอ้เผด็จการหัวขวด
‪อยู่บนยอดสูงสุดเลย
‪อย่าลืมน้องชายมันด้วย
‪น้องชายผู้รักประชาธิปไตย
‪หมอนี่คือกุญแจสำคัญ
‪ดังนั้นเราจะโจมตีนายพลสี่คน ‪พวกมันจะพาเราไปหาน้องชาย
‪นายฆ่านายพลตัวพ่อได้ ‪เท่ากับนายทำลายยุคของเผด็จการได้
‪ขั้นที่สองที่เราจะทำคือเราจะปล่อยตัวน้องชาย
‪ขั้นสุดท้ายที่เราจะทำคือเราจะบอกลา
‪ไอ้เผด็จการหัวขวด ‪และสวัสดีน้องชายผู้รักประชาธิปไตย
‪ทุกอย่างจะเกิดขึ้นภายในสี่เดือน
‪ในวันแห่งความตาย
‪แค่นั้นเองเหรอ
‪ถ้างั้นก็ง่ายมาก
‪มันคือถ้วยไง
‪สรุปว่าเราจะตายกันหมดใช่ไหม
‪ฉันไม่
‪เธอจะไม่ตาย เราทุกคนจะตาย
‪- อย่างเจ็บปวด ‪- พวกนายนี่ฮานะ
‪แล้วนายบอกอะไรฉันเกี่ยวกับ ‪ไอ้โรวัคในเทอร์กิสถานนั่นได้อีก
‪ที่ชายแดนเทอร์กิสถาน
‪คนจำนวนมหาศาลกำลังหนีการปกครองของโรวัค
‪กองทัพพุ่งเป้าไปที่งานช่วยเหลือ
‪กองทัพของโรวัค ‪พุ่งเป้าไปที่โรงพยาบาลลับเหล่านี้
‪ในขณะที่ชาวโลกจับตาดูอยู่
‪(ชายแดนเทอร์กิสถาน)
‪คนหนึ่งล้านคนถูกขับไล่จากที่อยู่ ‪ตั้งแต่เกิดความขัดแย้ง
‪แค่ในค่ายนี้ก็มี 80,000 กว่าคนแล้ว ‪เกือบครึ่งหนึ่งเป็นเด็ก
‪- เศร้าจริงๆ ‪- ใช่
‪ถ้าคุณมีเวลา ผมอยากพาไปดู ‪โรงพยาบาลที่เราเพิ่งสร้าง
‪เราจะไม่ไปโรงพยาบาล
‪ผมไม่ค่อยได้กินยาป้องกันมาลาเรีย แต่...
‪ซีกโลกนี้ไม่มีปัญหามาลาเรียครับ
‪เรื่องนั้นผมตัดสินเอง
‪แต่เราจะทำแบบนี้ ผมจะ...
‪- คุณชื่ออะไรนะครับ ‪- โอลิเวอร์
‪โอลิเวอร์ โอลิเวอร์จะถ่ายรูปเรา แบบนั้น
‪จากนั้นผมจะถ่ายรูปกับเด็กๆ นิดหน่อย
‪หวังว่าคงไม่ป่วยเกินไป ไม่หดหู่เกินไป
‪พวกแขนขาขาดไม่เอา
‪จากนั้นผมจะแบกถังน้ำไปรอบๆ
‪จากนั้นผมจะเขียนเช็กก้อนโตให้มูลนิธิของคุณ
‪- คุณชื่ออะไรแล้วนะครับ ‪- ไมค์ครับ
‪ครับ โอเค ขอบคุณ ไมค์
‪ระวังนะ
‪- ให้ผมช่วยนะ ‪- มันสมดุลอยู่
‪ถ้าฉันทิ้งถังหนึ่ง ฉันคงเดินวนเป็นวงกลมแน่ๆ
‪เศรษฐีนั่นมาทำอะไรที่นี่
‪ไม่รู้สิ หาโอกาสถ่ายรูปมั้ง ลงโซเชียลมั้ง
‪ทำเป็นใส่ใจมั้ง
‪ฉันน่าจะเป็นนักฟุตบอล ได้เป็นมืออาชีพแน่
‪- ไปจากที่นี่เถอะ ‪- เราโอเค
‪- พวกมันจะโจมตีเรา ‪- เกิดอะไรขึ้น
‪ไปกับเรา ต้องไปเอาหน้ากาก
‪- ไปเอาหน้ากาก ‪- แก๊ส!
‪ไปเอาหน้ากาก
‪แก๊ส!
‪- เปิดกล่องเลย ‪- ส่งต่อๆ ไป
‪ใส่นั่นซะ ใส่นี่
‪(พิพิธภัณฑ์ลูฟว์ อาบูดาบี)
‪เราอยู่ในลูฟว์ ในสถานที่ที่งดงามที่สุดในโลก
‪ปิดทิ้งซะ
‪แต่ท่านครับ...
‪- นายไปเจอมาจากไหน ‪- โซเชียลมีเดียครับ
‪เต็มไปหมดเลย
‪สื่อต่างๆ และรัฐบาลต่างประเทศ ‪ถูกประณามไปทั่วโลก
‪เขาเป็นอาชญากรสงคราม ‪ที่ไม่มีใครกล้าให้รับผิดชอบ
‪การกระทำป่าเถื่อนที่สุดของเขา ‪เกี่ยวข้องกับการใช้อาวุธเคมีต้องห้าม
‪ตื่นตูมกันจริงๆ
‪ไม่มีการนองเลือดสักหน่อย
‪นายคิดว่าใครถ่าย
‪ทำให้ฉันทึ่งหน่อยสิ
‪ท่านถ่ายเอง ให้คนถ่ายและปล่อยข่าว
‪เพื่อสื่อถึงความแน่วแน่ สร้างความหวาดกลัว
‪ทำให้ศัตรูของฉันเห็นว่ามีอะไร ‪รอพวกมันและคนที่พวกมันรักอยู่
‪นี่แค่เริ่มต้นนะ
‪(ปารีส ประเทศฝรั่งเศส - หกเดือนต่อมา)
‪ท่านถูกกระตุ้นด้วยความคิดสกปรก
‪ซึ่งไม่เคยฝันถึงสิ่งใดเลยนอกจากการฆ่า
‪เอาเป็นว่าข้าไม่ได้ฆ่าพวกเขาแล้วกัน
‪แต่พวกเขาตายแล้ว ‪และถูกฆ่าอย่างโหดเหี้ยมโดยฝีมือท่าน
‪เหตุใดเจ้าจึงถ่มน้ำลายใส่ข้า
‪หากข้าถ่มยาพิษใส่ท่านได้ ข้าก็จะทำ
‪ยาพิษไม่เคยมาจากที่งดงามเช่นนั้นหรอก
‪ยาพิษไม่เคยหยดลงบนตัวคางคกอัปลักษณ์
‪ตาที่งดงามของเจ้า สาวงามเอย ‪ทำให้ตาของข้าติดเชื้อ
‪ข้าอยากให้ตาของข้าฆ่าคนได้ ‪ข้าจะได้ฆ่าท่านเสีย
‪มาร์ตินี
‪คน ไม่เขย่านะ คน
‪คุณคิดว่าไง
‪ผมขอเนโกรนี
‪รินมาเลย
‪ว่าไงนะ
‪เรื่อง... ละครน่ะ
‪มันมีคำพูดเชยๆ อยู่ว่า ‪"จริงๆ แล้วศิลปะเลียนแบบจากชีวิตหรือเปล่า"
‪เพราะเรามีทรราชคนนั้นที่เดินอยู่บนเวที...
‪บาชา
‪และในองก์แรก
‪ความโหดเหี้ยมของเขาไม่ได้รับการลงโทษเลย
‪แต่ในองก์ที่ห้า...
‪ในองก์ที่ห้า... ความยุติธรรม
‪ยุติธรรมเสมอ
‪คุณเห็นทรราช
‪แต่ผมเห็นชายผู้นำระเบียบ ‪มาให้แก่โลกอันยุ่งเหยิง
‪ขจัดความโสโครกของมัน ขัดมันจนเงาวับ
‪ในศิลปะ ความหวังอันแรงกล้าของเราเป็นจริง
‪ฮีโร่ชนะเสมอ
‪มันไร้สาระ
‪ในชีวิตจริง เป็นคนละเรื่องกันเลย
‪ไม่หรอก ผมเห็นด้วยกับเชกสเปียร์ ‪องก์ที่ห้ากำลังจะเกิดขึ้น
‪แด่เชกสเปียร์
‪แด่บิล
‪ฉันว่าคุณสองคนกำลังเฉลยตอนจบอยู่นะ
‪เปล่า
‪เราไม่ได้เฉลย
‪ผมยังไม่ทราบชื่อคุณเลย
‪- โรวัค ‪- ไม่ ผมพูดกับเธอน่ะ
‪เถิบไปหน่อยไหม เป้าคุณชนผมแล้ว
‪ใช่
‪ไอ้จ้อนเขาไม่อยู่ในตัวผมแล้ว เราปลอดภัยแล้ว
‪คุณชื่ออะไรครับ
‪อาเรียน่า
‪อาเรียน่า พี่เบิ้มยังจ้องผมอยู่เลยใช่ไหม
‪- ใช่ค่ะ ‪- เดี๋ยวเขาต้องเล่นงานผมแน่
‪- ดีค่ะ ‪- ใช่
‪เราต้องทำอะไรพลาดไปแน่ๆ
‪ทำไมคะ
‪เพราะช็อกโกแลตยังอยู่ตรงนั้นทั้งคืนเลย
‪- เหมือนมันถูกติดกาวไว้ ‪- บ้าจริงๆ
‪ผมเริ่มแก่แล้ว
‪คุณเชื่อที่ผู้ชายคนนั้นพูดไหม
‪คนชั่วจะไม่ถูกลงโทษ
‪ผมเชื่อว่าเขาเชื่ออย่างนั้น
‪แล้วคุณล่ะ
‪ผมแค่รู้สึกว่าโลกทั้งใบมัน...
‪ไร้ที่สิ้นสุด ชั่วช้า...
‪วนเวียนอยู่อย่างนั้น
‪แต่เขาจะโดนลงโทษแน่นอน
‪เมื่อคืนสนุกดีนะ
‪คุณจะหายวับไปจากชีวิตฉันไหม
‪ผมดูเหมือนผีหายตัวได้เหรอ
‪เปล่า แต่สิ่งที่คุณพูด ฟังดูเหมือนคุณอยากเป็น
‪สิ่งที่ผมพูด
‪แต่ทำไมคุณถึงคิดว่าฉันจะอยากเจอคุณอีกล่ะ
‪คุณไม่ได้น่าจดจำขนาดนั้น
‪อีกอย่าง ฉันกำลังจะย้ายไปนิวยอร์ก
‪ผมอยู่ที่นั่นแหละ
‪คนโง่
‪นี่คุณสะกดรอยตามฉันเหรอ
‪ก็อาจจะนิดหน่อย
‪และตอนนี้พวกคุณก็รู้ทุกอย่างแล้วนะ
‪(ปัจจุบัน)
‪(ทะเลทรายแคลิฟอร์เนีย)
‪วันนี้ที่โรงเรียนมีเรื่องอะไรไหม
‪แองเจลา วาเลนไทน์บอกว่า ‪เธอจะป่วยในชั้นเรียน
‪เกิดอะไรขึ้น
‪เธอป่วยจริง
‪- นายรู้อะไรเกี่ยวกับหนึ่งบ้าง ‪- เขารักเจ้าหมาวอลลี่
‪เขาบ้าซีรีส์เรื่องบีเวอร์นี่มาก ‪ฉันว่าเขาเป็นเด็กกำพร้านะ
‪มาพนันกันได้นะถ้านายอยากจะลงเงิน
‪ทีมพวกนายน่าสนใจดีนะ
‪ทำกันมากี่ภารกิจแล้ว
‪- รวมที่ฟลอเรนซ์ไหม ‪- รวม
‪- หนึ่ง ‪- หนึ่งอะไร
‪จริงๆ แล้วไม่... ‪มันมีภารกิจย่อยด้วย
‪ฉะนั้นต้องเป็นหนึ่งกับหนึ่งส่วนสี่ ในซิซิลี
‪แต่ที่ฟลอเรนซ์ สถานการณ์เลวร้ายมาก
‪ถ้าฉันไม่ได้อยู่ที่นั่น ‪พวกเราอาจตายมากกว่าหนึ่งคน
‪- พูดได้แค่นี้แหละ ‪- ล้อเล่นรึเปล่าเนี่ย
‪ฉันไม่ล้อเล่นหรอก
‪รู้ใช่ไหมว่าฉันเพิ่งฝังตัวเองไป ‪ต่อหน้าครอบครัวและเพื่อน
‪รู้สิ หนึ่งบอกฉันแล้ว
‪พิธีศพทางทหารอย่างใหญ่โต
‪มียิงปืน มีธง
‪เจ๋งมากนะ ตอนงานศพฉันมีคนไปแค่ห้าคน
‪และสองคนกลับก่อนเสร็จพิธี
‪มันโหดนะที่ต้องเห็นแม่ร้องไห้ที่หลุมศพเรา
‪ใช่
‪แต่ภารกิจนี้ ฉันรู้สึกดี
‪ฉันรู้สึกดีกับภารกิจนี้มาก
‪(มูรัต ‪น้องชาย)
‪ทำไมถึงหาผู้ชายคนนี้ไม่เจอ
‪ฉันก็ไม่รู้ ปกติหนึ่งหาเจอทุกคนนะ ‪แต่เขาหาหมอนี่ไม่เจอเลย
‪เขาบอกว่าพวกไอ้กัน ‪จับตัวหมอนี่ไปสองสามปีก่อน
‪- ไอ้กันเหรอ ‪- ฉันไม่รู้
‪เตรียมทีมให้พร้อม เป้าหมาย...
‪คามิล ผมเข้าใจว่าคุณไม่ชอบ
‪แต่บางครั้งคุณก็ต้องเอาคนชั่วขึ้นบัลลังก์
‪ทำหน้าที่ของคุณไปเถอะ
‪(อุซเบกิสถานตะวันตก ปี 2017)
‪ห้ามใครแตะต้อง เขาเป็นของฉัน
‪กระทรวงต่างประเทศของคุณ ‪รับประกันกับผมแล้วนะ...
‪- ฉันมาจากหน่วยงานอื่น ‪- ให้ตายสิ ซีไอเอ
‪ฉันมาส่งคุณไปหาพี่ชายคุณ
‪คุณไม่รู้จักพี่ชายผมหรอก โรวัคคือปีศาจชัดๆ
‪เขาฝ่าฝืนทุกหลักการที่ประเทศคุณยกย่อง
‪ฉันอ้อนวอนหัวหน้าฉันแล้ว ‪ว่าอย่าทำแบบนี้ มูรัต ฉันอ้อนวอนแล้ว
‪เขาบอกว่าไอ้กันจับมูรัตสองสามปีก่อน ‪และส่งตัวเขาให้พี่ชาย
‪ไอ้โล้นนั่นน่ะ แต่นายชอบหนึ่งใช่ไหม
‪เพราะเขาโคตรงี่เง่า ‪แต่ก็เป็นคนงี่เง่าที่น่ารักนะ
‪- ไม่ ‪- แต่เขาชอบนายนะ
‪นี่คือส่วนที่สนุก
‪คุณรู้จักมหาเศรษฐีกี่คนเหรอ
‪คุณเคยได้ยินชื่ออีลอน มัสก์ บิล เกตส์ ‪ซึ่งมัน... ช่างเหอะ
‪โอเค แน่นอนว่าคุณไม่เคยได้ยินชื่อผม
‪ผมชอบแบบนั้นแหละ ผมเป็นนักประดิษฐ์ที่เก่ง
‪สร้างเทคโนโลยี การติดตาม ‪และซ่อนร่องรอยทางดิจิทัลให้คนมากมาย
‪บางอย่างผมก็ขายให้ซีไอเอด้วย
‪ที่ที่ผมได้รู้จักกับคนที่น่าสนใจ ได้ผจญภัยนิดหน่อย
‪แต่ผมเก็บกวาดบ้าน และค่อยๆ เกิดไอเดียอื่น
‪ใช้เงินของผมเพื่อช่วยคน ‪ที่อยู่ในสถานการณ์เลวร้าย
‪แต่ผมรู้ว่าเงินพันล้านของผมไม่พอหรอก
‪รัฐบาลไม่ช่วยคนที่ขัดสน
‪ผมเลยบอกว่า "ช่างรัฐบาลแม่ง ‪ผมจะจัดการเอง"
‪แล้วเราก็มาถึงจุดนี้ ดวงตาดวงเล็กๆ ‪พาเรามาหานายพลหัวขวดพวกนั้น
‪และแผนการเริ่มแล้ว
‪เอาละ นายพล คุณจะบินไปเวกัส
‪ผมมีภารกิจสำคัญมากให้คุณทำ
‪คุณจะไปพบวิคเตอร์ พ่อค้าอาวุธ
‪เมาซะ
‪เราจะไปเวกัสกัน ที่รัก
‪วิคเตอร์ เวกัส อุปราช
‪นายพลแกริออฟ ชื่อเรียกยากแท้ ‪งั้นเราจะเรียกให้ง่ายกัน
‪ไอ้คนอ้วน เขาเป็นผู้ดูแลน้องชายของโรวัค
‪ลาสเวกัสมีซอฟต์แวร์จดจำใบหน้าคน ‪มากกว่าที่ไหนในโลก
‪ฉันรู้แล้วว่าฉันจะเป็นอะไร
‪จงเลือกการปลอมตัวของนายอย่างชาญฉลาด
‪ฉันโตแล้ว ฉันจัดการเรื่องของฉันเองได้
‪ฉันว่าน้ำเสียงต้องไม่ใช่แบบนั้นนะ
‪อย่าจัดการเอง ทิ้งมันลงส้วมซะ ‪อย่างที่ผู้ใหญ่เขาทำกัน
‪ต้องแยบยล กลมกลืน หายสาบสูญ
‪เย่
‪(ลาสเวกัส)
‪โอเค ทีนี้ปลอดภัยแล้ว
‪คุณหมายถึงสีแดงหรือสีน้ำเงิน
‪- น่าจะเป็นเฟอร์รารี ‪- คุณไม่เคยเห็นแก๊สคุณภาพแบบนี้หรอก
‪มันเป็นของกองทัพสหรัฐฯ ซารินแก๊สทดลอง ‪สำหรับทดสอบยาถอนพิษ
‪อะไรก็ตามที่เหลืออยู่ ‪พวกเขาฝังมันในทะเลทราย
‪ผมจัดหาให้ได้นะ
‪แต่คุณต้องรับของที่นี่
‪และอย่าใช้คนกลาง
‪ฆ่าทุกคนเลยไหม
‪รักเลย
‪โชคดีอะไรอย่างนี้
‪- ของขวัญจากวิคเตอร์ค่ะ ‪- ผมรักวิคเตอร์
‪มาแล้ว
‪ขอต้อนรับสู่ปาร์ตี้
‪บ้าเอ๊ย
‪แกคือนายพลคนสุดท้ายที่ยังมีชีวิตอยู่...
‪สายเกินไปแล้ว
‪ข้อตกลงสิ้นสุดแล้ว
‪ซารินแก๊สสองตัน
‪- นายซ่อนน้องชายโรวัคไว้ที่ไหน ‪- อะไรนะ
‪นายมีเวลาสามวินาที บอกมาให้ชัด
‪ไม่ อย่าคิดๆ พูด!
‪สาม สอง...
‪เพนต์เฮาส์ของตึกหนีไห่ทาวเวอร์สในฮ่องกง
‪หนึ่ง
‪อาจแย่กว่านี้ก็ได้
‪เขาอาจจะเสร็จได้นะ
‪ดีมาก ฉันบอกให้ปลอมตัว ‪ไม่ใช่บอร์กกับแม็กเอนโรเมาโคเคน
‪ฉันเกลียดเมืองนี้ เกลียดจริงๆ
‪ไม่นะ นั่นนาฟราติโลวาต่างหาก ‪เธอเป็นนักเทนนิสหญิง
‪ชุดนายก็ปัญญาอ่อนเหมือนกันแหละ ‪ไอ้มอเตอร์ไซค์หัวขวด
‪ผมขอโทษจริงๆ นะ สาวๆ
‪แต่สิ่งที่เกิดขึ้นในเวกัส...
‪คุณรู้ประโยคที่เหลือเนอะ
‪เราทำไม่ได้นะ
‪เราควรไปไหนสักที่
‪ระวังปืนด้วย
‪โอ้ พระเจ้า
‪- เราทำแบบนี้ไม่ได้ ‪- อะไรนะ
‪ห้ามจูบ
‪ไม่มีปัญหา
‪หยุดจูบได้แล้ว
‪อะไร ผมไม่ได้จูบซะหน่อย
‪- มานี่ ‪- เอาจมูกออก
‪ดีขึ้นเยอะเลย
‪จะรีบไปไหนเหรอ
‪หนึ่งสัญญาว่าจะคืนวิญญาณให้ฉัน
‪ฉันแค่ต้องคุยกับใครสักคน
‪นายกลัวนี่นา
‪โคตรขี้ขลาดเลย
‪ได้วางแผนกูเดตาหรือยัง
‪ไม่ ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันแปลว่าอะไร
‪แหม ก็รัฐประหารไง ‪ภาษาฝรั่งเศสน่ะ คุณนโปเลียน
‪ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศสน่ะ
‪โอเค
‪นายจะทำลายสถานที่ไม่ได้
‪จนกว่านายจะมีคนสร้างมันกลับขึ้นมาได้
‪คนคนนั้นคือมูรัต น้องชายของโรวัค
‪ถูกขังอยู่ในฮ่องกง
‪คืองี้ กองทัพจบเห่แล้ว ‪เพราะเราฆ่านายพลไปแล้ว
‪พวกมันจะต้องหาผู้นำคนใหม่
‪และเราจะส่งให้พวกมันคนนึง
‪"รัฐประหาร" ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแปลว่าอะไร ‪คำโง่ๆ
‪(เนวาดา - เซนต์แมรี่ส์โฮม)
‪ดอกไม้ที่ฉันชอบ
‪ผมรู้ครับ แม่ เป็นยังไงบ้างครับ
‪คืองี้ครับ แม่
‪มันมีประเทศ อุซเบกิส... ไม่สิ เทอร์...
‪เทอร์กิส... เทอร์กิกัส...
‪บ้าเอ๊ย! เทอร์กิกัสซาซานมั้ง
‪แม่ ผมรู้แค่มันลงท้ายด้วย "สถาน" น่ะ
‪- อยู่ในเอเชีย ‪- โอ้ ติดกับแคนซัส
‪ประมาณนั้น ใช่ครับ แม่ ติดกับแคนซัส
‪แต่นั่นแหละ ผู้บริหารประเทศนั้นตาย และ...
‪เขาทิ้งลูกชายไว้สองคน
‪คนหนึ่งดี คนหนึ่งเลว
‪และคนที่เลวดันได้เป็นใหญ่
‪มองหาพระแสงอะไรวะ พยาบาลแรทเช็ด
‪จะไปนั่งเล่นกับแม่ชีอะไรก็ไปเหอะไป
‪เออ เดินไป
‪เดินไป
‪เดี๋ยวปั๊ดเหนี่ยวต่อหน้าแม่ฉันเลย
‪ขอโทษครับ แม่
‪นั่นแหละครับ ลูกชายสองคนทะเลาะกัน ‪และคนที่เลวได้เป็นใหญ่
‪เขาเลยขังคนที่ดีไว้ และ...
‪แม่ไม่เคยชอบดิเอโก้เลย
‪ใช่ ผมก็เหมือนกันครับ แม่ ‪ผมไม่ได้อยากทำงานให้เขาเลย
‪แต่ตอนนี้ผมทำงานให้คนอื่นแล้วนะ แม่ ‪เราทำสิ่งที่ดี
‪เรากำลังแก้ไขสิ่งที่เกิดขึ้นในแคนซัส
‪สิ่งที่ดีลบล้างสิ่งที่เลวได้ใช่ไหม แม่
‪แม่รักลูกนะ แอนเดรส
‪ไม่ใช่ครับ
‪ไม่ใช่แล้ว แม่ แอนเดรสอยู่ในโบโกตา ‪นี่ผมเอง ฮาวี่
‪- ฮาวี่ ‪- ฮาวี่เหรอ
‪ฉันจะไม่พูดกับฮาวี่อีกต่อไป ‪เพราะเขาเป็นฆาตกร
‪แม่ ผมฆ่าแต่คนเลวนะ แม่
‪เฮ้ยๆ
‪ได้โปรด นายไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้
‪ต้องทำว่ะ มันงานฉัน
‪พ่อคะ
‪หนูนอนไม่หลับ
‪พ่อคะ
‪เขาไม่อยู่จ้ะ
‪แม่หนูอยู่ไหนล่ะ
‪หนูไม่มีแม่ค่ะ
‪ฮาวี่รักแม่นะ
‪ทำตัวเป็นบรูซ เวย์นไปได้
‪แฮ่!
‪กฎข้อเดียว
‪นายไม่รู้หรอกว่าการมีใครสักคนมันเป็นยังไง
‪เธอจำชื่อฉันไม่ได้ด้วยซ้ำ
‪แปลว่าเธอไม่รู้ว่านายจะไม่มาอีก
‪ฟังนะ นายโชคดีที่ฉันไม่อยากทาสีภายในรถคันนี้
‪ด้วยสมองของนาย
‪ใครเลี้ยงนายมาวะเนี่ย มาเฟียเหรอ
‪ไม่ใช่เรื่องของนาย สาม
‪เราเสียสละทุกอย่างเพื่อเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องนี้
‪ให้เกียรติมันด้วย เคารพมัน ‪มันคือสิ่งเดียวที่เรามี
‪(เทอร์กิสถาน)
‪ปกติผมไม่เข้าร่วมพิธีการอะไร แต่วันนี้
‪สิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นกับหัวหน้าของคุณในอเมริกา
‪ทำลายการรับใช้ที่ภักดีต่อครอบครัวผมกว่า 60 ปี
‪คนดีๆ พวกนั้นหาตัวแทนได้ไม่ง่าย
‪ผู้พันซาก้า นีอาโซ อับดูลิม ดาฮีม
‪คุณคือคนต่อไปนะ คุณสุภาพบุรุษ
‪ประสบการณ์ของพวกคุณรวมกัน ‪ก็ใกล้เคียงกับรุ่นพี่ของพวกคุณ
‪แต่หากต้องหาคนมาแทนที่นายพลของผมจริงๆ
‪ผมต้องการคนแบบคุณ
‪แบบคุณ
‪แต่ไม่ใช่คุณ
‪ผมไม่รู้ว่าใครฆ่านายพลของผม
‪แต่ผมคงเป็นไอ้งั่ง ‪ถ้าไว้ใจคนที่จะได้ผลประโยชน์มากที่สุด
‪ดังนั้น คนที่ได้รับตำแหน่งต่อไป ยินดีด้วย
‪(ทะเลทรายแคลิฟอร์เนีย)
‪เอาละ เราจะย่องผ่านจุดต่างๆ เหล่านี้ไปที่นี่ ‪โดยไม่มีใครสังเกต
‪มีทางลับสู่ฮ่องกงของเราอยู่
‪เฮ้ย หนึ่ง
‪นายเคยคิดจะเรียกฉันว่าหกบ้างไหม
‪- ไม่ ‪- โอเค
‪- ฟังนะ ฉันรู้ว่าเราไม่มีสิทธิ์ถาม... ‪- งั้นก็อย่าถาม
‪แต่หนึ่งเป็นใครเหรอ
‪- เขาเป็นใคร ‪- คนรวยที่โมโห ฉันรู้แค่นั้น
‪- ใช่ แต่นายเจอเขาได้ยังไง ‪- เราไม่ได้เจอ
‪เขาเจอเรา ในแบบที่ประหลาดสุดๆ
‪- ใช่เลย ‪- ใช่
‪ประหลาดมาก มาได้จังหวะแบบแปลกมาก
‪(ยูเครน - เคียฟ)
‪ของถูก ของปลอม
‪บ้าเอ๊ย เราจะไม่กลับจนกว่าจะเจอคันดาฮารี
‪ไปกันเถอะ
‪ไอ้ฉิบหาย
‪เวรเอ๊ย
‪โอ้
‪จับมือฉันสิ
‪เกาะไว้นะ
‪ฉันรวยแล้ว
‪นายต้องการอะไร นายต้องการห่าอะไร
‪เฮ้ย ใจเย็น
‪นายเป็นใคร เป็นตำรวจหรือไงวะ
‪นายกลัวเหรอ
‪ไม่เคยกลัว
‪มีอำนาจอยู่ในนั้น
‪ยิ่งมีอำนาจมากในการหาสาเหตุ
‪บางอย่างที่สำคัญมากจนนายกลัวว่าจะเสียมันไป
‪กลัวว่านายจะตายด้วยวิธีอื่น
‪โดยไม่ได้อะไรขึ้นมา...
‪- แทนที่จะได้สิ่งที่นายสู้เพื่อมัน ‪- นายพลาดแล้วที่ทำแบบนี้
‪ฉันเป็นโจร
‪ฉันปล้นมาทั้งชีวิต... ฉันทำเงินให้นายได้
‪- นายกลัวเหรอ ‪- ฉันมีฝีมือนะ
‪- ฉันอาจมีประโยชน์กับนาย ฉันช่วยนายได้ ‪- นายกำลังจะตายแล้ว
‪- ฉันช่วยนายได้นะ ‪- จะตายเดี๋ยวนี้แล้ว
‪- ถ้านายจะฆ่าก็ฆ่าเลยสิวะ ‪- นายตายแล้ว
‪ฆ่าเลยสิวะ
‪- โอ้พระเจ้า ‪- ไอ้สารเลว ใครวะทำแบบนั้น
‪- นายน่าจะเห็นหน้าตัวเอง ‪- ไอ้สารเลว
‪ไม่ตลกนะเว้ย
‪ตลกจะตาย
‪ไม่คิดเลยว่าจะเจอครอบครัว ‪ที่เละเป็ดยิ่งกว่าครอบครัวฉัน
‪ไม่นะ อย่าพูดแบบนั้น ‪เขาเกลียดคำว่า "ครอบครัว" ไม่รู้สิ
‪เขาคงไม่เคยมีครอบครัวน่ะ
‪และถ้านายถูกทิ้งไว้ในภารกิจ...
‪เขาจะไม่กลับไปหานายนะ
‪อะไรนะ
‪พวกเราเดลต้าไม่ทำงานกันแบบนั้น
‪ทุกอย่างต้องเปลี่ยนแล้ว ฉันพูดจริงๆ นะ
‪เอฟเอ็มเอส ฮ่องกง ติดเครื่องยนต์
‪ฟังนะ ฉันรู้ว่าเราไม่ควรถาม ‪แต่ฉันเป็นคนขี้เผือกว่ะ
‪ฉะนั้น ฟังนะ
‪นายจะสู้ศึกเป็นล้านศึกก็ได้
‪ทำไมต้องศึกนี้ และทำไมต้องเทอร์กิสถาน
‪ใครๆ ก็พูดถึงการช่วยเหลือ ‪แต่การได้ลงมือทำจริงมันดีนะ
‪(ฮ่องกง)
‪(เพนต์เฮาส์ของตึกหนีไห่ทาวเวอร์ส)
‪วิวสวยมากจริงๆ น้องชาย
‪ส่วนตัวแล้วฉันชอบให้มีทองมากกว่านี้นะ
‪สีดำ
‪- ฉันตัวคนเดียว ‪- คืบคลานเข้าไปหานาย มัน... มืดมนน่ะ
‪นายรู้จักสุลต่านอัลเหม็ดที่หนึ่งไหม
‪ไอ้สวะนั่น
‪เมื่อปี 1603 สุลต่านอาเหม็ดที่หนึ่ง ‪ให้ของขวัญน้องสาวเขา
‪ปีกอาคารสุดวิเศษในพระราชวังโทพคาปึ
‪กรงทองน่ะเหรอ
‪ใช่ ฉันก็เรียนประวัติศาสตร์มาเหมือนกัน
‪นายชอบสุลต่านคนก่อนๆ อาเหม็ดมากกว่าไหมล่ะ
‪คนที่แขวนคอน้องชายของพวกเขา ‪ด้วยผ้าปูที่นอนผ้าไหมผืนเดียวกันน่ะ
‪นายมีห้องสมุดเป็นของตัวเอง ห้องดูหนัง
‪ใช่ เป็นคุกที่สนุกดี
‪และนี่ นี่อะไร
‪งานศิลป์
‪งานศิลป์อุบาทว์น่ะสิ
‪และการที่พี่ชายสุดที่รักมาเยี่ยมเป็นครั้งคราว
‪นับว่าใจดีมากหลังจากนายพยายามยึด ‪สิ่งที่เป็นของฉันโดยชอบธรรมไป
‪บัลลังก์ไม่ใช่ของนายหรือของฉัน
‪- มันเป็นของประชาชน ‪- ประชาชนเหรอ
‪ใช่แล้ว พี่ชาย ประชาชน
‪อย่างกับพวกเขาเป็นร่างอันศักดิ์สิทธิ์
‪ไม่ใช่ม็อบรุนแรง โง่เขลา ไร้การศึกษา ‪ที่ต้องการการควบคุมโหดๆ งั้นแหละ
‪เขามีปัญหาในการควบคุมอารมณ์นะ
‪นายมาทำอะไรอยู่ที่นี่
‪การโจมตีทางเคมีที่น่าละอายใจของนายเนี่ย
‪นายกำลังทำให้คนชื่นชอบฉันมากกว่านายอยู่นะ
‪ทางเดียวที่นายจะไปจากที่นี่ได้
‪ก็คือไอ้เจ้าดากิ๊กคนนี้ ‪จับนายโยนออกไปนอกหน้าต่างนั่น
‪ได้ก็ดีสิ
‪นายพลของฉัน จตุรอาชาเพิ่งถูกฆ่าตาย
‪นายรู้อะไรบ้างไหม
‪รู้หรือเปล่า
‪การโจมตีนายพลของฉัน มีแต่จะทำให้ฉัน
‪เพิ่มการโจมตีทางเคมีถี่ขึ้น
‪อาจจะใช้เวลาหลายปี ‪แต่พวกเขาจะต้องทำร้ายนาย
‪เพราะสิ่งดีงามทั้งหลาย ‪ที่นายทำเพื่อคนเหล่านี้แน่นอน
‪ใคร สหรัฐฯ เหรอ พวกเขาสร้างฉันมา
‪รัสเซียเหรอ พวกเขาให้อาวุธฉัน
‪ดากิ๊ก ถามจริงนะ
‪นายซื้อเสื้อตัวนี้เองเหรอ
‪นายทำให้ฉันขายหน้านะ
‪(ผู้ชาย) ‪(ตำนาน)
‪ขอโทษครับ ผมรสนิยมไม่ดี
‪ดากิ๊กทำตามคำสั่งอย่างเคร่งครัด
‪ถ้าเกิดอันตรายอะไรขึ้นกับฉัน ‪จะเกิดอันตรายแบบเดียวกันขึ้นกับนาย
‪เฉพาะเจาะจงและทันที
‪ฉันจะกลับไปเทอร์กิสถาน...
‪สู่การเดินทางที่ปลอดภัยของฉัน
‪(ทะเลทรายมองโกเลีย)
‪นี่ ทีม เราอยู่ต่ำกว่าเรดาร์นะ
‪ฉะนั้น คาดเข็มขัดด้วยเพราะมันจะสะเทือนหน่อย
‪รู้ไหม ฉันมักจะมองดูสจ๊วต ‪เพื่อดูว่าฉันควรจะกลัวไหม
‪พนักงานต้อนรับบนเครื่องบินย่ะ
‪นายมองฉันได้นะ
‪โอ๊ย ที่รัก ต่อให้เธอตื่นเต้นแค่ไหน
‪หน้าเธอก็คงไร้อารมณ์ชวนขนลุกเหมือนเดิม
‪นี่ไม่ได้ว่านะ
‪รู้ไหม พวก ว่าอะไรที่แย่
‪ถ้าเครื่องเราตกจริงๆ จะไม่มีใครรู้หรือสนใจ
‪เราจะไม่มีผลต่ออะไรเลย
‪เหมือนเราไม่เคยมีตัวตน
‪ฉันได้ยินนายนะ และถ้านายกำลังจะขี้แตก
‪ห้องน้ำอยู่ด้านหลังนะ
‪โลกนี้ถูกห่อไว้ด้วยระเบียบราชการ
‪และผมฟันมันไม่ขาด ‪แม้จะใช้ดาบมูลค่าพันล้านเหรียญก็ตาม
‪เราจึงทิ้งทุกอย่าง
‪ทุกคน เพื่อกลายเป็นคนไร้ตัวตน
‪มันเกิดขึ้นนานแค่ไหนแล้วเนี่ย
‪อะไร
‪ฉันก็สงสัยอยู่เหมือนกัน ฟลอเรนซ์เหรอ
‪ไม่ใช่ เวกัส
‪- เวกัส ‪- เวกัสแหงๆ
‪นี่พวกนายรู้เรื่องของเราเหรอ
‪- รู้ตอนนี้แหละ ตาบื้อ ‪- แจ่ม
‪คงไม่ผิดกฎหรอกใช่ไหม
‪ก็แล้วแต่ แล้วพวกนายอึ๊บกันหรือทำรักกันล่ะ
‪ต่างกันตรงไหน
‪เราอึ๊บกัน
‪อ้อ ดี
‪นี่ ฮันนี่แบดเจอร์ตัวนี้คือใครเหรอ
‪- ผมเรย์มอนด์ ‪- หวัดดี เรย์มอนด์
‪สมาชิกใหม่ของทีมเหรอ
‪แค่มานั่งเล่นน่ะ
‪นางคือบริทนีย์ต่างหาก
‪เราไม่ควรคุยปัญหาภูมิศาสตร์การเมือง ‪ที่อ่อนไหวของเรา
‪เวลาที่เราไม่มีเรย์มอนด์นะ ‪เพื่อความปลอดภัยที่แน่นหนาน่ะ
‪แน่นหนามาก
‪โดยเฉพาะเธอ
‪ฮ่องกง รื้อถอนเพนต์เฮาส์
‪เราจะช่วยน้องชายของโรวัค ‪หนีจากคุกชั้น 90 ของเขา
‪มันคือการฉกและคว้าง่ายๆ ‪ลบคำว่าง่ายออกไป เพราะมันไม่ง่ายหรอก
‪- และลบคำว่าฉกออกไป... ‪- ฉกเหรอ
‪- ฉก ‪- ฉก
‪- ฉกอะไร ‪- ลบคำว่าฉกและคว้าออกไป
‪- เพราะมันมีความหมายเหมือนกัน ‪- ฉกเหรอ
‪ฉก หยุดพูดได้แล้ว
‪นี่ของฉัน
‪ใช่ ไม่มีอะไรง่าย
‪ตึกถัดไปที่สูงกว่า เราใช้สกายเครน
‪อันหนึ่งเป็นรังของมือสไนเปอร์สำหรับฉันเอง
‪อีกอันเป็นสะพาน เชื่อมตึกกับตึก
‪เครนเสียการควบคุม อันตรายมาก
‪- โปรดหลีกเลี่ยงดาดฟ้า ‪- หมายความว่าไง ออกจากดาดฟ้า
‪- เพราะฉันจะเล่นงานนาย ‪- คุณไม่เล่นงานผมหรอก
‪ไอ้หัวครก
‪- อะไรนะ ‪- อย่าพูดแบบนี้กับฉันนะ
‪- เล่นงานนายให้แต๋วแตกเลย ‪- ไม่
‪ไม่เหรอ บาย
‪เรามีเวลา 15 นาทีก่อนที่ตำรวจฮ่องกงจะมาถึง
‪- กลัวเหรอ ‪- เปล่า
‪- โชคดีนะ ‪- การพูดว่าโชคดีแปลว่าโชคร้ายนะ
‪- งั้นถอนคำพูด ‪- ถอนคำพูดยิ่งโชคร้ายเข้าไปอีก
‪- ไปเหอะไป ‪- โอเค
‪โชคดีนะ
‪อยากให้ฉันตายหรือไง
‪ไอ้เวร
‪ได้เวลาแล้ว
‪เฟอร์รารีมาถึงแล้ว
‪เส้นทางน่าพอใจ หนึ่ง
‪บนนี้น่ากลัวนิดหน่อย แต่...
‪ไม่หรอก สนุกจะตาย
‪อย่าป๊อดน่า เจ็ด
‪ฉันมีปืนนะโว้ย ไอ้คนเก่ง
‪จำเอาไว้ด้วย
‪ช้าลงหน่อย หนึ่ง ช้าลงหน่อย
‪ผู้สังเกตการณ์พร้อมแล้ว
‪เจอเป้าหมายอยู่บนเตียงแล้ว นอนเกาไข่อยู่
‪อ่านหนังสือจีนอะไรสักอย่าง
‪ลุยเลย พวก
‪นกอินทรีมาแล้ว
‪ฉันชอบประโยคเด็ดจากหนังนั่นจริงๆ
‪หวัดดี หนุ่มๆ
‪รู้ไหม การหัวเราะคือชีวิต
‪ล้อเล่นนะ ฉันขโมยประโยคนั้นมา ‪จากร้านหมอฟันเก่าของฉัน
‪พร้อมแก๊สหัวเราะเป็นกระบุง
‪เฮ้ย
‪ตราเหรอ เราไม่ต้องใช้ตราเน่าๆ หรอกโว้ย
‪หนึ่ง แก๊สหัวเราะได้ผล
‪ซวยแล้ว
‪มีคนแจ้ง 911
‪- ตำรวจได้รับแจ้งแล้ว ‪- ตำรวจเหรอ
‪เรามีเวลา 13 นาที
‪ซิปไลน์ ปลอดภัย
‪พร้อมแล้ว
‪หนึ่ง
‪มีการเคลื่อนไหวว่ะ พวก
‪ที่ไหน
‪ศัตรูสี่คน ดาดฟ้า
‪ฉันตลกตรงไหนไม่ทราบ
‪ฉันตลกเหรอ
‪นายว่าฉันตลกแค่ไหนล่ะ
‪ฉันทำให้นายขำเหรอ
‪ฉันต้องใช้นิ้วนาย มานี่
‪สองและสาม อยู่ในลิฟต์
‪เอาละ นายเจอเป้าหมายแล้ว
‪ซ้ายมือของนาย ระดับสายตา
‪ใต้น้ำ 30 วินาที
‪สถานการณ์เขาไม่ดีว่ะ พวก
‪นิ่งไว้นะ สี่
‪เขาอยู่ข้างบนนาย
‪หกสิบวินาที
‪หนึ่ง เขาจะจมน้ำแล้ว
‪มีผู้ชายอยู่ข้างบนสี่คน ให้ฉันเก็บเลยไหม
‪ไม่ จะอันตรายต่อภารกิจ
‪ให้ฉันเก็บพวกเขาเถอะ หนึ่ง นี่มันงานฉัน
‪เขาอยู่ในน้ำ 120 วิแล้ว
‪เขาจะจมแล้ว
‪สี่ ขยับไปทางขวา
‪กระสุนกำลังไป
‪ไม่ต้องขอบใจหรอก
‪และจากนี้ไป เชิญพวกนายเรียกฉันว่าคุณเจ็ดได้
‪หน้ากากเซ็กซี่ชะมัด
‪สไตล์ลูกสาวดาร์ธ เวเดอร์อะไรงี้
‪หลังจากนี้เราไปกุ๊กกิ๊กกันหน่อยไหม
‪หยุดเลย
‪มุ้งมิ้ง ฟรุ้งฟริ้ง ดุ๊งดิ๊ง
‪เยอะไปแล้วนะ พวก
‪อ้อ ดูนี่สิ
‪ฉันไปหาหมอฟันมา
‪โอ้ พระเจ้า
‪ที่ปิดหน้ากากของนายหายไปอันหนึ่ง
‪นายเมาแก๊สหัวเราะอยู่ เจ้าโง่เอ๊ย
‪เอาปืนมา
‪ฉันไม่เอาปืนให้เธอหรอก
‪เดี๋ยวก็เป็นอันตรายหรอก
‪ฉันคือความอันตราย
‪เลิกพูดประโยคหนังได้แล้ว
‪ไม่ใช่แค่คืนนี้นะ ตลอดไปเลย
‪นี่ประโยคจากซีรีส์ ไม่ใช่จากหนังซะหน่อย
‪อยู่ข้างหลังฉันไว้แล้วกัน
‪ได้ครับ คุณเวเดอร์
‪- พวกนายใกล้เสร็จรึยัง ‪- โอเค เรามีปัญหาแล้ว
‪สามโดนแก๊สหัวเราะเข้าไป ‪และเขางี่เง่ากว่าปกติ
‪ฮาสุดตั้งแต่เคยเจอมาเลย
‪บนนั้นเป็นไงบ้าง
‪สนุกหรือยัง
‪เคยมีใครถามอะไรนายโง่ๆ แบบนี้ ‪เวลาอยู่บนตึก 90 ชั้นไหม
‪ไม่ต้องปีนด้วยความโมโหก็ได้
‪เพื่อน นายกำลังทำฉันเสียจังหวะนะ รู้ตัวไหม
‪แค่เอาลำโพงแรงสูงไปวางก็พอ
‪ฉันเจอเป้าหมายทั้งกลุ่มอยู่ในครัว
‪นี่ นายเคยเข้าโรงหนังอเมริกันบ้างไหม
‪ในช่วงปี 1983 ถึง 2015 น่ะ
‪ไม่ ฉันโหลดฟรีมาดูทางโทรศัพท์
‪ทำงี้พี่ไม่ปลื้ม เอาละ
‪เตรียมเหนี่ยวไกได้
‪จะยิงจนเจ็บนิ้วเลยละ
‪ปิดเพลงซะ
‪ห้ามปาร์ตี้ที่นี่ ห้ามปาร์ตี้
‪ลุยเลย
‪เดี๋ยวนี้
‪ฉันเห็นคนตาย
‪ช่วยด้วย
‪สาม
‪ออกไป
‪ทำอะไรของเธอน่ะ
‪ไปเลยไป ไปๆๆ
‪เจอพวกมันข้างบนแล้ว
‪ไป
‪แกเป็นใคร ถอยไปนะ
‪- ไปกันเถอะ ‪- หนึ่ง สี่ได้ตัวเป้าหมายแล้ว
‪ออกตัวได้ดีเสมอ
‪- ก้มไว้ ‪- นายเป็นทหารอเมริกันใช่ไหม
‪สอง สาม ขึ้นข้างบนได้ ทางสะดวก
‪สี่ ไปเลย
‪ได้เป้าหมายแล้ว กำลังออกไป
‪ไปกัน
‪แม่เจ้า ดูนี่สิ
‪- อยู่ข้างฉันไว้ ไอ้โง่ ‪- จ้ะๆ
‪- อย่าขยับ ‪- ฉันจัดการเอง
‪เร็วเข้า
‪ไปๆ
‪กลับมานี่
‪หนึ่งวิ
‪- ด้ามปืนฝังมุข ‪- ฉิบหายแล้ว
‪ของดีเชียวนะ
‪นี่เหมือนพาลูกมาดวลปืนด้วยเลย
‪โอ้!
‪อยู่นั่นเอง เร็วเข้า ออกมาจ๊ะเอ๋เลย ไอ้เวร
‪ไม่นะ หยุด
‪โอ๊ย
‪นั่นใครวะ
‪ใครก็ได้พูดกับฉันที
‪- บอกฉันทีว่าฉันไม่ได้ฆ่าสาม ‪- อะไร...
‪หน้ากากโคตรดีเลย
‪นายจะเก็บปืนคนร้ายมาหาพระแสงอะไรวะ พวก
‪- นายยิงฉัน พวก ‪-สุดยอดจริงๆ
‪- นายยิงฉัน ‪- เพราะนายมันโง่ไง
‪- ใครเขาส่องดูรูกระสุนกัน ‪- ตอนนี้ฉันโมโหทุกคนมาก
‪แปลกตรงไหน ฉันชอบที่เธอโมโหนะ
‪ข้อมูลผิด คนเยอะเกินไป
‪บ้าเอ๊ย ฉันโมโหแล้วนะ
‪ฉันเพิ่งโดนคนของตัวเองยิงนะ มีคนมาอีก
‪เกิดอะไรขึ้น พวกนายเหลืออีกหนึ่งนาที
‪ควรมีคนทำงานอยู่แค่เจ็ดคน
‪พวกมันมาจากไหนกัน
‪ไป
‪มีเป้าหมายเพิ่มอีกห้าคน
‪ขึ้นมาบนนี้กับคนของนายทั้งหมด
‪ระวังสไนเปอร์
‪สองอยู่ที่บาร์ สามอยู่ที่มุมห้อง
‪โอเค เราจะทำเหมือนหนังเรื่องนั้น ‪สองสิงห์ชาติไอ้เสือ โอเคนะ
‪พวกเขาตายตอนหนังจบ
‪- ตายเหรอ ‪- เออ
‪เฮ้ย เฉิน เกิดอะไรขึ้น
‪สอง สาม ยิงสกัดอยู่ที่บันได
‪สิบห้านาที
‪คนครึ่งประเทศจีนอยู่ที่ล็อบบี้
‪สูงชะมัด
‪ไม่มีเวลาแล้ว ‪พวกนายทำบ้าอะไรกันอยู่ข้างบนน่ะ
‪เร็วเข้า
‪เราติดอยู่ที่บันได
‪เราลงไปได้ไหม
‪ไม่ได้ ที่นี่ตำรวจเพียบ อย่าลงมา
‪พวกมันล้อมเราอยู่
‪มีทางออกเดียวคือข้างบน
‪สองกำลังขึ้นไป
‪พวก ฉันมีไอเดียแย่ๆ แล้ว
‪หมายความว่าไง ไอเดียแย่ๆ เนี่ย ‪นายควรมีไอเดียดีๆ สิ
‪เป็นไอเดียที่แย่สุดๆ ของสุดๆ เลยละ
‪หนึ่ง จำได้ไหมที่ฉันบอกว่าบางอย่างจะแย่
‪ยิงคนไปเหอะ นายเป็นมือสไนเปอร์นะ ให้ตายสิ
‪ตอนนี้มันเละเป็ดแล้ว ‪ฉะนั้นดูฉันทำงานนะ ฉันจะด้นสด
‪นายอาจจะอยากเกาะอะไรไว้สักหน่อยนะ
‪- หมายความว่าไง เกาะอะไรไว้ ‪- สระน้ำ
‪ไม่นะ ไม่ ถอยไป
‪หาอะไรเกาะไว้
‪โดด!
‪เกาะไว้
‪นายทำให้ทุกคนจมน้ำ
‪จมแม่งทั้งทีมเลย
‪- เป็นไอเดียที่โง่ที่สุด ‪- โคตรบ้าเลย
‪- เขาเกือบฆ่าพวกเรา เร็วเข้า ‪- ฉันไม่ชอบเจ็ดเลย
‪- หลังจากนี้เราต้องคุยกันยาวนะ ‪- เออ แล้วเราจะคุยกัน
‪เฮ้ยๆ โอเค
‪โอ้
‪อยากบอกทุกคนไหม ‪ว่านายไปหัดทำแบบนั้นมาจากไหน
‪- ไป ‪- เฮลิคอปเตอร์กำลังมาช่วยพวกเรารึเปล่า
‪- ใช่ เร็วๆ นี้แหละ ‪- เพราะ...
‪ไม่นะ ไม่เอานะ พวก อะไร เดี๋ยว
‪ให้ตายสิ ฉันกลัวความสูง หัวใจฉันจะวายนะ
‪เหรอ อย่าปิดหน้าสิวะ
‪ทำไมเนี่ย
‪- ฉันจะทำให้เขาสลบ ‪- หยุดๆ
‪- นายจะช่วย... ‪- เร็วเข้า
‪มันจะจบเร็วๆ นี้แล้ว
‪- อย่าทำแบบนี้ ‪- เฮ้ย
‪- ลงไป ‪- หยุดนะ
‪- บ้าเอ๊ย ‪- ทำบ้าอะไรกันเนี่ย
‪ฉันนึกว่าพวกนายมาช่วยฉันซะอีก
‪- เขาเป็นคนดี ‪- ใช่
‪นายเป็นบ้าอะไรวะ ไอ้เบื๊อก
‪- ฉันพยายามน็อกเขา ‪- ไม่ ประเด็นทั้งหมดของภารกิจน่ะ
‪- นายต้องใช้สมองด้วย ‪- เขาไม่ยอมไป
‪ไม่ ไปได้แล้ว ไป
‪- ไป ‪- ช่างเหอะ ฉันจะไปแล้ว
‪ลาก่อน ไอ้ตูด
‪ไม่นะ
‪ไม่
‪- อย่าเข้ามานะ ‪- มานี่
‪ปล่อยฉันนะ
‪- นายแม่ง... กลับมา! ‪- เฮ้ย!
‪มานี่
‪คราวนี้อะไรอีก
‪- นายเป็นโรคกลัวน้ำเหรอ ‪- เปล่า
‪นายเป็นโรคกลัวน้ำเหรอ
‪- อะไรนะ ‪- อะไร
‪- นายเป็นบ้าอะไรวะเนี่ย ‪- ก็เขาจะหนี
‪แล้วทำไมนายถึงคิดว่าเขาจะหนีนายไป
‪นายควรขอบใจฉันนะ ฉันกอบกู้ภารกิจไว้
‪อะไรนะ ปล่อยเขาซะ
‪- ปล่อยเขา ‪- ปล่อยฉัน
‪ไม่รู้ทำไมฉันต้องกอบกู้ภารกิจไว้ด้วย บ้าเอ๊ย
‪อาจมีน้ำแข็งอยู่ในรถ ช่างเหอะ
‪ไอ้บ้านั่นโคตรโรคจิต ผมขอโทษจริงๆ
‪- เพื่อนนายแม่งชั่วมาก ‪- นี่
‪มาเถอะ มันจะดีขึ้นแล้ว
‪ไม่ต้องช่วย
‪ไม่ต้องช่วย อยู่ตรงนั้นแหละ ‪เจมส์ บอนด์ ขอบใจ
‪กระสุนสามนัด
‪เร็วเข้า สี่ เราจะไปกันแล้ว
‪ไปเถอะ
‪ฉันข้ามไปไม่ได้
‪พวกมันตัดซิปไลน์ทิ้ง
‪เสียใจด้วยว่ะ
‪ก็แค่โชคร้ายน่ะ
‪เร็วเข้า ไป
‪เออ
‪โชคร้าย
‪เร็วเข้า
‪ตำรวจเพียบ
‪เร็วเข้า
‪โอ้ ฉันมาแล้ว
‪อะไรทำให้ประธานาธิบดีของพวกนายเปลี่ยนใจ
‪ไม่ใช่เขาหรอก ‪หมอนั่นสะกดเทอร์กิสถานไม่เป็นด้วยซ้ำ
‪นี่ไม่ควรจะเป็นสิ่งที่ฉันคิดว่ามันเป็นนะ
‪- อะไรล่ะ ‪- รัฐประหารไง
‪แลกตัวพี่ชายฉันกับฉัน
‪- นั่นอะไร ‪- สามผลาญงบกับเฟอร์รารีไปหมดแล้ว
‪- โทษที ผมผิดเอง ‪- งี่เง่า
‪- น่ารักดีออก ‪- คืนนี้จะไม่ดีนักหรอก
‪ฉันขับรถแบบหกไม่ได้ ‪ฉะนั้นหลีกเลี่ยงความรุนแรงไร้สาระไว้นะ
‪โอ้!
‪บ้าเอ๊ย!
‪นั่นคนเลวรึเปล่า
‪เวรเอ๊ย
‪ควรไหม
‪อยู่นิ่งๆ อันตรายมาก
‪- ควรนะ ‪- ไม่ๆ
‪นี่ คุณตำรวจ
‪- ผมถูกลักพาตัว ‪- ฉันจะฆ่าเขา
‪- และฉันจะให้นายฆ่า ‪- พวกมันลักพาตัวผม
‪คุณตำรวจ จะไปไหนน่ะ
‪ไอ้ฉิบหาย
‪แม่งเอ๊ย
‪โยนระเบิดขึ้นไปบนนั้นเลย
‪โอ้!
‪บ้าเอ๊ย ฉันข้ามมาได้แล้ว
‪ฝั่งตะวันตกเฉียงใต้
‪พวกนายอยู่ไหน
‪ไม่!
‪- จอดรถ ‪- ไม่ ห้ามจอดรถ
‪- เราจะทิ้งเขาไว้ ‪- อะไรนะ
‪- ไม่ ‪- เขาต้องพึ่งตัวเอง
‪- จอดรถนะ ‪- ห้ามจอดรถ
‪- จอดรถโว้ย ‪- เฮ้ย ห้ามจอดเด็ดขาด
‪เขาขึ้นนกก่อน
‪ฉันจะไม่ทำแบบนี้อีก ฉันจะไม่ทิ้งเขาไว้
‪เรามีกันแค่นี้นะ
‪- ลงจากรถ ‪- เขาอยู่บนตาข่ายนั่น
‪พวก ขอพื้นที่หน่อย
‪ตายซะ!
‪เร็วเข้า เจ็ด
‪เร็วเข้าสิ
‪ฉันจะฆ่าแก
‪ไม่
‪เร็วเข้า เจ็ด
‪สวยมาก
‪คาร์เวอร์ส
‪คลีฟเวอร์สต่างหาก
‪พวกมันกำลังทำสงครามกับฉัน
‪นายพลที่ภักดีต่อฉันที่สุดตายไปแล้ว ‪และน้องชายฉันหลุดออกมา
‪พวกมันไม่ใช่เงา พวกมันเป็นคน
‪และมีผู้หญิงด้วย
‪มีความสามารถในการปกปิด ‪ร่องรอยตัวเองแบบไม่ธรรมดา
‪นอกจากที่ก่อความรุนแรงกับคุณ ‪ดูเหมือนพวกมันจะไม่มีตัวตนอยู่เลย
‪เธอจะบอกฉันว่าในโลกของมือถือ ‪และอินเทอร์เน็ตเบราเซอร์...
‪เราไม่พบร่องรอยทางดิจิทัลเลยค่ะ
‪เธอถูกประกาศว่าเสียชีวิตเมื่อเจ็ดเดือนก่อน
‪บริษัทเธอมันไร้ประโยชน์
‪ฉันตามหาคนด้วยการตรวจสอบ ‪การเชื่อมโยงของพวกเขากับโลก
‪กับครอบครัว เพื่อน เจ้านาย องค์กร
‪ทันทีที่ฉันพบเบาะแส ฉันตามมันไป ‪และจะตามมันไปเรื่อยๆ จนกว่าจะสาวถึงพวกมัน
‪เพื่อที่ทีมของฉันจะได้ฆ่าพวกมันได้
‪แล้วครั้งนี้ต่างกันตรงไหน
‪อะไรก็ตามที่คนพวกนี้เชื่อมโยงกับโลก ‪พวกมันตัดทิ้งหมด
‪แต่ก็ยังใช้ชีวิตบนโลกเหมือนเธอกับฉันได้
‪พวกมันมีกรุ๊ปเลือด มีวันเกิด มีชั้นเก็บถุงเท้า
‪ผีตนนี้ทำตัวเป็นรูปแบบของความอหังการ์
‪ถ้าพวกมันมีตัวตน เราก็ทำให้พวกมันหายไปได้
‪ทางสะดวก
‪ฉันไม่โอเคเลยว่ะ พวก นายสัญญากับฉันแล้ว
‪นายบอกว่าจะให้ฉันเหนี่ยวไกเสมอ
‪ใช่ ฉันพูดแบบนั้นจริงๆ
‪- เออ จำได้ไหม ‪- โอเค ใจเย็นนะ
‪- อยากรู้ไหมว่าทำไมเราไม่ใช้ชื่อจริงกัน ‪- ทำไม
‪ไม่ได้ว่านะ สี่ ฉันดีใจที่นายไม่ตาย
‪แต่นายทิ้งเราไว้กลางถนนแบบนั้น ‪เราถูกโจมตีได้เต็มๆ
‪ถ้าฉันอยู่บนนั้น ‪ฉันจะหวังให้พวกนายทิ้งฉันไว้และไม่กลับมา
‪- ไม่ ไม่มีทาง ‪- ภารกิจสำคัญกว่าคน
‪ช่างภารกิจดิวะ
‪- นายจะทิ้งทหารไว้ไม่ได้ ‪- ฉันมีอะไรจะบอก
‪เจ็ด นายไม่ได้เป็นทหารแล้ว ‪เธอก็ไม่ได้เป็นหมอ
‪เธอไม่ใช่สายลับ
‪- เขาไม่ใช่มือปืน และฉันก็ไม่ใช่ซีอีโอ ‪- เศรษฐีเฮงซวยน่ะเหรอ
‪ฉันยังเป็นเศรษฐีเฮงซวยอยู่
‪- ฉันแค่ไม่มีชื่อ ‪- ใช่เลย นายชื่ออะไร
‪- อย่าบอกเขานะ ‪- ฉันชือเบลน
‪ฉันเพิ่งช่วยชีวิตนาย
‪นายชื่ออะไร
‪บิลลี่
‪- นายดูเหมือนคนชื่อบิลลี่นะ ‪- นายดูเหมือนคนชื่อสี่
‪ฉันฮาเวียร์
‪คามิล
‪อมีเลีย
‪ยินดีที่ได้รู้จักทุกคน เยี่ยมมาก
‪เยี่ยมมาก ไปกันเถอะ
‪เยี่ยม
‪เฮ้ ชาวผี นี่เจ็ดนะ หรืออีกชื่อคือเบลน
‪เราอยู่ต่ำกว่าเรดาร์ ‪กำลังเข้าสู่น่านฟ้าของเทอร์กิสถาน
‪ซึ่งทำให้เรามีเวลาสี่วันก่อนวันแห่งความตาย
‪(กรุงไทรัส ประเทศเทอร์กิสถาน)
‪วงกลมร่วมศูนย์กลาง
‪ขอบเขตการปฏิบัติการของศัตรูของคุณกำลังลดลง
‪เมื่อ 38 ชั่วโมงที่แล้ว
‪เครื่องบินระบุไม่ได้ ‪หายไปจากจอเรดาร์ใกล้กรุงไทรัส
‪มันไม่แจ้งแผนการบิน เมินศูนย์ควบคุม ‪จากนั้นก็หายไป
‪สอง สาม รีบอยู่รึเปล่า
‪เร่งมือหน่อย
‪อย่าทำร่วงเชียวนะ
‪ต้องเดินสองบล็อก ไปกันเถอะ
‪พ่อหนุ่มสุดฮา นายหมายเลขอะไร
‪หนึ่ง สอง สาม อะไรก็ช่างเหอะ ‪หมายเลขของฉันคือศูนย์
‪ฉันนั่งเป็นไอ้งั่งอยู่ที่นี่
‪ความจริง คุณมีหน้าที่ใหญ่สุดเลยละ พวก
‪ทั้งหมดนี้จะไร้ค่าถ้าคุณไม่ก้าวขึ้นไป
‪พวกมันจะจับเราทุกคน
‪ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม
‪ถ้าคุณมีหนึ่งโอกาส
‪มีหนึ่งจังหวะที่จะคว้าทุกอย่างที่คุณเคยต้องการได้
‪ในช่วงเวลาเดียว ‪คุณจะคว้ามันไว้ หรือปล่อยมันไป
‪นั่นเพลงของเอ็มมิเน็มใช่ไหม
‪- ใช่ ‪- นายทำให้ฉันขนลุกเลยว่ะ
‪ถ้าฉันทำอะไรก็ตามที่นายกำลังขอให้ฉันทำ ‪พี่ชายฉันตัดหัวฉันแน่
‪และเขาชอบตัดหัวมาก และเชื่อฉันนะ
‪เทียบกับสิ่งที่เขาจะทำกับผีอย่างพวกนายแล้ว ‪ถือว่ากระจอกมาก
‪เปิดใช้งานเลย เอาไว้ทางขวา
‪อยากรู้จังว่าต้องฆ่าคนกี่คนเพื่อให้ได้รูปปั้นสักตัว
‪(เทือกเขาเทอร์กิสถาน)
‪เราอยู่ที่เครื่องถ่ายทอดสัญญาณทีวี
‪นี่ นายกลัวเหรอ
‪เขาเข้าไปแล้ว
‪คำง่ายๆ สามคำที่ช่วยเผด็จการปกครอง
‪สถานีโทรทัศน์แห่งชาติ
‪เราจะเป็นหัวหน้ารายการคนใหม่...
‪ติดตั้งอินเวอร์เตอร์แล้ว
‪และคุณจะเป็นโฆษกคนใหม่ของเรา
‪หลังการปราศรัยทั่วประเทศของเขา ‪เขาจะจัดปาร์ตี้ใหญ่บนเรือยอชต์
‪ถ้าเราจะยัดโรวัคลงเรือยอชต์ เราต้อง ‪ทำให้ระบบความปลอดภัยของทำเนียบใช้ไม่ได้
‪ซึ่งหมายถึงกระแสไฟฟ้าเกินจนเสียหาย
‪ซึ่งหมายถึงการไปเยือน ‪เครื่องปั่นไฟแห่งชาติโดยไม่แจ้งล่วงหน้า
‪ที่นี่มีการป้องกันแน่นหนา ไม่มีประตูหลัง ‪ดังนั้นเราจะเดินเข้าประตูหน้า
‪เอาละ ทุกคน ประตูปลอดภัย
‪อย่าได้ดูถูกอำนาจของสูทสวยๆ เด็ดขาด
‪จำไว้นะ พวกเขาไม่ชอบคนอเมริกัน
‪ทุกอย่างดูดี พวกเขาเข้าไปแล้ว
‪นั่งลงได้
‪(หนึ่งวันก่อนวันแห่งความตาย)
‪แมนเชสเตอร์
‪แมนเชสเตอร์และฟาร์ควาร์สัน ‪เรามีเว็บไซต์นะ ลองหาดูสิ
‪การตรวจสอบคือธุรกิจของเรา นั่นคือสโลแกน
‪คุณชื่ออะไรแล้วนะ
‪ผมชื่อนายวอร์ธิงตัน ‪และนี่หุ้นส่วนผม นายเฟ็ลปส์
‪และเขามาจาก
‪เทอร์กิสถาน
‪- เทอร์กิสถาน ‪- เทอร์กิสถาน
‪อยากดื่มซุปไหม
‪ในนั้นมีเหล้าผสมไหม
‪ไม่มี
‪- ถ้วย ชมเมียเขาสิ ‪- นั่นเมียคุณเหรอ
‪ลูกสาวผมต่างหาก
‪ที่นี่มันอยู่ยากใช่ไหมล่ะ
‪เธอดูโตเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ
‪หลอกผมที่นั่งอยู่นี่ด้วยผมสีเทาและรอยเหี่ยวย่น
‪- และรองเท้าศัลยกรรมกระดูก และ... ‪- คุณต้องการอะไร
‪ทดสอบความเครียดโดยไม่แจ้งล่วงหน้า
‪โรงงานสามถึงเจ็ด ผ่านหมด
‪และผมเชื่อว่าคุณก็จะผ่านเหมือนกัน
‪ไม่ผ่านแค่โรงงานสอง
‪รู้ไหม มันแบบว่า...
‪โรงงานสองไม่ผ่านเหรอ
‪เล็กน้อย... ใช่ครับ คุณรู้จักคุณนัวร์ใช่ไหมล่ะ
‪- เราพยายามจะไม่พูดถึงชื่อเขา ‪- ใช่
‪นัวร์มันโง่
‪ครับ
‪- นัวร์ตายแล้ว พูดว่าเขาตายแล้ว ‪- ไม่ครับ เขาตายแล้ว
‪เขาตายไปแล้ว
‪ผิดคน เขายังไม่ตาย บ้าเอ๊ย
‪พูดใหม่สิ พูดให้ดีขึ้น
‪ใช่ครับ พบเขากับเข็มขัด...
‪มัดอยู่รอบคอเขา ‪ในอุบัติเหตุจากการช่วยตัวเองที่โชคร้าย
‪อุบัติเหตุจากการช่วยตัวเองที่โหดร้าย
‪มันเศร้ามากครับ
‪หนึ่ง หุบปากเหอะ
‪- อะไรนะ ‪- แหม เราทุกคนก็หายใจไม่ออก
‪เวลาชักว่าวอยู่แล้วไม่ใช่เหรอครับ
‪เชิญ
‪และนี่คือห้องที่ดีที่สุดของเรา
‪มันส่งสัญญาณโทรทัศน์แห่งชาติ ‪และไฟฟ้าทั้งหมดไปที่ทำเนียบ
‪มีประสิทธิภาพมาก
‪บางทีคุณเกรซอาจจะบอกเรื่องนี้กับท่านบาชีร์ได้
‪ไม่แน่ใจเหมือนกัน
‪นายเคยเบื่อบ้างไหม
‪ที่ไม่มีความหมายกับใครเลยสักคน
‪เช่นถ้าพูดผิดในนั้นคำเดียว ‪พวกเขาจะหาแปดให้ทีมเลยไหม
‪หรือเก้าด้วย
‪นายคิดว่าทำไมฉันถึงเลือกนาย
‪ผู้ชายที่มีความสัมพันธ์กับปืนไรเฟิลมานานที่สุด
‪นายไม่รู้เรื่องชีวิตฉันหรอก พวก
‪นายจะทำสิ่งที่เราทำกัน ‪และมีคนที่นายรักด้วยไม่ได้หรอก
‪มันไม่รอดหรอก
‪ทุกคนมีใครสักคนหรืออะไรสักอย่าง ‪ให้ต้องสูญเสียทั้งนั้นแหละ
‪แม้แต่นาย
‪ไม่ ฉันจะไปจากโลกใบนี้แบบเดียวกับที่ฉันเข้ามา
‪ตามลำพัง ขอบใจนะ
‪นายไม่ต้องตีหน้าเศร้าหรอกนะ เพราะฉันดูออก
‪ในนั้นนายทำได้ดีนะ
‪- ฉันรู้ ‪- ใครจะเชื่อวะว่านายเป็นชาวเทิร์ก
‪ไอ้เวรนี่
‪นายมีวิญญาณนะ พวก ควรปลดปล่อยมันออกมา
‪(วันแห่งความตาย)
‪ท่านประธานาธิบดี อีกห้านาทีถ่ายทอดสดครับ
‪(คิสเม็ท)
‪พอสถานการณ์เริ่มอันตราย
‪ระเบียบการของประธานาธิบดีคือ ‪พวกเขาพาเขาขึ้นเรือยอชต์
‪พวกเขาให้เขาอยู่ในห้องส่วนตัว
‪แข็งแกร่งราวกับหลุมหลบภัย
‪โห ใหญ่จัง
‪ไม่ใช่ความยาวของเรือนะ...
‪แต่เป็นเส้นรอบวง
‪("รู้สึกเหมือนชาวเทิร์ก" ‪เป็นชาวเทิร์กง่ายๆ ในห้านาที)
‪เป็นไงบ้าง แม่
‪สาม พร้อมแล้วที่ทำเนียบ
‪งดงามนะ
‪ขอบใจ
‪ฉันเพิ่งวางแผนนี้นาทีสุดท้ายน่ะ
‪เส้นทางไปยังเรือของโรวัค ‪ใช้เวลาราวๆ หนึ่งชั่วโมง
‪เราต้องการทุกวินาที
‪พวกเราจะไม่เป็นที่จดจำเลยสักคน
‪แต่สิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นจะเป็นที่จดจำ
‪เรื่องเล็กๆ จะรวมกันจนเป็นเรื่องใหญ่
‪ไปเปลี่ยนโลกกันเถอะ
‪นี่ หนึ่ง
‪ฉันสติแตกแล้วนะ
‪เพื่อนร่วมชาติของผม
‪ไม่ ฉันทำแบบนี้ไม่ได้
‪ฉันถ่ายทอดสดไม่ได้
‪พ่อแม่พี่น้องทั้งหลายครับ
‪ผมมาที่นี่เพื่อสอน
‪ได้เวลาแห่งการปฏิวัติแล้ว
‪เป็นเวลาหลายปีแล้ว
‪ที่ประชาชนต้องทนทุกข์ ‪ภายใต้การปกครองของพี่ชายผม
‪จงปลดปล่อยตัวเอง ลุกขึ้น
‪ปลดปล่อยเราเป็นอิสระ!
‪ได้เวลาปฏิวัติแล้ว
‪ใครเลือกเพลงนี้เนี่ย
‪ด้วยความยินดี
‪- เพลงดีนะ ‪- ไม่
‪- ออกจะเพอร์เฟ็กต์ ‪- มันก็แล้วแต่คนชอบ
‪ลุกขึ้นและเอาประเทศของเราคืนมากันเถอะ
‪มาดูกันว่าเจ้านี่ได้เรื่องไหม
‪(ยิง)
‪- ไม่ ฉันไม่สนหรอก ‪- ไฟดับ
‪แค่บอกฉันมาว่าแม่งเป็นใคร
‪สถานีโทรทัศน์แห่งชาติถูกยึด มันแพร่ภาพไปทุกที่
‪พวกเราถูกโจมตี
‪คนของเราทุกคน ‪ให้พกอาวุธครบมือและใส่ชุดพร้อมรบ
‪เอาละ ทุกคน พวกมันมาแล้ว
‪ฉันนับรถอยู่ เยอะอย่างกับขบวนพาเหรด
‪มูรัต ไป
‪ทุกหน่วยประจำตำแหน่ง
‪พาหน่วยจู่โจมเข้ามาคุ้มกันผม
‪ใช้ซารินวีเอ็กซ์แทนกฤษฎีกาเดิม
‪การโจมตีเริ่มเมื่อผมสั่ง
‪ทำไมต้องเป็นฉันที่ทำเรื่องแบบนี้ตลอดเลยวะ
‪เฮ้ย พูดมากจังเลยโว้ย ‪รู้ไหมว่าแค่นี้นะแปลว่าอะไร
‪แค่จะบอกว่าฉันกลัวนิดหน่อย ‪อยากให้พูดว่าไงเหรอ
‪จบการสนทนา เข้าใจไหม
‪คนเลวเยอะมาก ‪ฉันเป็นคนเดียวที่เป็นคนดีที่นี่ หลบไป!
‪ถ้าฉันตาย ฝากบอกแม่ฉันด้วยว่าฉันรักแม่
‪แค่นี้นะ!
‪พวกมันแกว่งเท้าหาเสี้ยน ‪พวกมันจะโดนเสี้ยนตำตีนแน่
‪โห โอเคเลย ป๋า พวกมันมีเครื่องบินขับไล่ไอพ่น
‪พวกมันมีเครื่องบินขับไล่ไอพ่น พวก
‪จะได้ผลไหมเนี่ย
‪ก็...
‪หวังว่าจะได้ผล
‪เราควรรีบแล้ว
‪เอามาจากไหนเนี่ย
‪ระดับมืออาชีพเชียวนะ
‪ปืนผี
‪ลำกล้องเซรามิก ‪โครงพลาสติก ซองกระสุนพลาสติก
‪พวกนี้ไม่ใช่ประชาชนของฉันอีกต่อไป
‪ฝ่าฝูงชนนั่นไปเลย
‪ไม่นะ ไอ้ชาติชั่ว
‪ตอนนี้แหละที่นายจะถามฉันว่ากลัวไหม
‪ตอนนี้ฉันโคตรกลัวเลย
‪ทิ้งหนึ่ง สอง
‪สาม สี่
‪ขับไป ขับให้ไว
‪สถานะเป็นยังไง สาม
‪ฉันโอเค แค่กำลังทำให้โลกน่าอยู่ขึ้นเท่านั้นเอง
‪ไปเลย
‪ไป
‪ยิงถล่มตามกำหนด ไปเร็วๆๆ!
‪สี่ นายต้องลอบทำลายสมอเรือนั่น
‪เจอกันอีกฝั่งนะ
‪เปิดสะพาน
‪ทั้งหมดเลย
‪อย่าเริ่มปาร์ตี้โดยไม่รอฉันนะ
‪ตอกบัตรทำงานได้แล้ว ทุกคน
‪ไปกันเลย
‪ท่านประธานาธิบดี พร้อมดำเนินการครับ
‪คุณมาจากไหนเนี่ย
‪สวัสดี
‪ทำไมเรือยังไม่ออก
‪ดอกกะหล่ำอร่อยมาก
‪ฉันอยากไปแล้ว
‪ผมบอกให้กัปตันออกเรือแล้ว ‪ผมทำอะไรไม่ได้แล้ว
‪ฉันต้องการไปเดี๋ยวนี้
‪เขาเป็นคนเยอรมัน งานต้องเนี้ยบ
‪ติดเครื่องยนต์ เตรียมออกเรือ
‪ประตูข้างกำลังเปิด
‪คุมพวงมาลัยที
‪ปิดทางเข้าออกเรือ
‪ทุกคนใส่เสื้อเกราะซะ
‪และบอกกัปตันให้ไปกันได้แล้ว
‪กัปตันเรือคิสเม็ท
‪ผมต้องการการคุ้มกันทางทหาร
‪เร็วไปมั้ง เราจะอยู่ต่อและปาร์ตี้กัน ก้มลงไป
‪ลงไป ก้มลงไป คุกเข่า
‪- โอเคๆ ‪- ยกมือขึ้นด้วย ได้โปรด
‪สองข้าง
‪นี่คือหน่วยรักษาความปลอดภัยเทอร์กิสถาน ‪บนเรือคิสเม็ท โจรสลัดได้...
‪ตัดอุปกรณ์สื่อสารแล้ว เราโอเค
‪- หวัดดี ‪- ไง
‪ไง ป๋า
‪ฟังให้ดีนะ
‪ศัตรูคือพวกเรา
‪เราต้องไม่โจมตีจุดแข็งของเขา ‪แต่ต้องโจมตีจุดอ่อนของเขา
‪โรงพยาบาล เพื่อให้เขาไม่มีความปลอดภัย
‪โรงเรียน เพื่อให้เขาไม่มีอนาคต
‪เยาวชน เพื่อยับยั้งความหวังของเขา
‪หยุด
‪- เริ่มโจมตีด้วยแก๊ส ‪- หลบไป
‪ลงมือเลย
‪ลงมือ!
‪บอกให้ลง...
‪ร่วมมือกับผมเถอะ พี่น้อง
‪คุณจะได้ไม่ต้องฆ่าประชาชนของคุณอีก
‪บอกทหารให้ถอยไปจากเรือลำนั้น
‪ถ้าร่วมมือกัน เราจะนำสันติสุข ‪มาสู่ประเทศที่รักของเราได้
‪เราโอเคกันดี
‪ทหารใส่เสื้อเกราะอยู่
‪ก็ใช่น่ะสิ
‪และเรามีเส้นใยเคฟลาร์สุดหรู ‪หวังว่าจะใช้การได้ดีนะ
‪- ต้องดีอยู่แล้ว ‪- บนนั้นมีอาหารหรูด้วยใช่ไหม
‪จริงเหรอ เล่าให้ฉันฟังอีกสิ อย่ากั๊ก
‪มีซุปปลาที่พวกเขาเรียกว่าลา... ลาบูยัน
‪ฉันล้อเล่นโว้ย มีสมาธิหน่อย
‪โคตรอร่อยเลย พวก ‪พวกเขาใส่ชีสลงไปนิดๆ ด้วย
‪ต้องพูดผ่านวอด้วยเหรอ ‪พวกเราก็ยืนอยู่ตรงนี้กันทุกคนนะ
‪อย่ามาหยาบคายใส่ฉันนะ
‪แค่นี้นะ
‪อย่าทำให้เรือฉันเป็นรอยเพราะปืนของนาย ‪เรือลำนี้หนึ่งพันล้านมานัต
‪ตอนนี้ไม่มีใครทำอะไรท่านได้แล้วครับ
‪- นี่คือเรือที่ปลอดภัยที่สุดในท้องทะเล ‪- มันคือห้องนิรภัยที่มีเก้าอี้ชายหาดต่างหาก
‪เอาละ พอฉันเปิดไอ้เจ้านี่ ‪สัญญาณแม่เหล็กจะคงอยู่ 15 วินาที
‪ขอต้อนรับสู่แม่เหล็กที่ใหญ่ที่สุดในโลก
‪ฉันคิดว่าพอจบเรื่องนี้แล้ว ‪ฉันอยากพาเธอไปเจอแม่ฉันนะ
‪คุณพระ ไม่จริงใช่ไหม
‪อะไร ฉันพูดจริงๆ
‪พวกเธอเป็นอะไรกันเนี่ย
‪ไอ้ปืนโต
‪เจอประตูหลังของห้องสวีทของโรวัคแล้ว
‪บ้าเอ๊ย
‪สินค้าอเมริกันเวรตะไล
‪ชิปหลุด
‪- อะไรนะ ‪- อะไรนะ
‪- ชิปหลุด ‪- ก็ใส่เข้าไปสิ
‪แค่ใส่เข้าไปเฉยๆ ไม่ได้ ‪โทรศัพท์มันซับซ้อนโคตรๆ
‪ไม่ๆ ไปๆ
‪- คุณครับ เราต้องไปกันแล้ว ‪- ฉันหิว ฉันว่ายน้ำมา
‪- ฉันเป็นแขกคนสำคัญ ‪- คุณครับ เราต้อง...
‪ฉันเพิ่งไปว่ายน้ำมา เข้าใจไหม
‪ไก่นี่ชุ่มฉ่ำจริงๆ
‪- ยกมือขึ้น ‪- นี่เมล็ดคูสคูสเหรอ
‪ยกมือขึ้น
‪ก็ได้
‪นี่
‪รู้อะไรไหม
‪ฉันอยากไปเจอแม่นายละ
‪จริงเหรอ
‪ฉันดีใจมากเลย
‪ศัตรู!
‪ได้เถอะ
‪หนึ่ง
‪- อะไรวะเนี่ย ‪- วางโทรศัพท์ลงซะ และใช้ปืน
‪ได้แล้วๆ
‪ระเบิด!
‪แม่เจ้า! ตอนแรกฉันก็ไม่มั่นใจว่ามันจะใช้การได้
‪ตอนแรกฉันไม่มั่นใจเลย ฉันไม่แน่ใจ แต่ฉัน...
‪พระเจ้า ทั้งหมดนี่โคตรอันตรายเลย
‪ไป!
‪นี่
‪ทีนี้ชอบโทรศัพท์นั่นหรือยัง ไอ้เบื๊อก
‪ไอ้เจ้านี่เจ๋งโคตรๆ
‪เลิกไร้สาระได้แล้ว เราต้องตามหาโรวัค
‪แม่งเอ๊ย เกิดอะไรขึ้น
‪อะไรวะเนี่ย
‪เรือลำนี้เป็นแม่เหล็กอะไรสักอย่าง
‪พระเจ้า นายทำอะไรลงไปเนี่ย
‪พวกนายมันโหดโคตรๆ
‪อย่ามองฉันนะ เธอต่างหากที่โหด
‪- ฝีมือเธอเหรอ ‪- ใช่
‪- ทำไม ‪- ถ้าเราไม่รีบไป
‪- พวกมันจะเล่นงานมาจากเรือแน่ ‪- เธอแม่งโรคจิต
‪ทุเรศมาก
‪รีบหาโรวัคกันเถอะ
‪ลุยเลย
‪มีคนมาอีก
‪ระเบิดแสง
‪ย้ายมันมานี่
‪ไป
‪เรือขยับ
‪งั้นก็แย่หน่อย
‪ซองกระสุน!
‪- แม่เหล็ก! แม่เหล็กอยู่ไหน! ‪- พวกมันเอาปืนมาแล้ว
‪- ซ่อมโทรศัพท์ซะ! ‪- พยายามอยู่
‪หน้าจอมันแตก
‪เราทำได้ พวกมันตายแล้ว
‪บ้าเอ๊ย พวกมันรู้ตำแหน่งเราแล้ว ‪เราต้องไปแล้ว
‪บอกตรงๆ นะ ‪ฉันไม่คิดว่าเราจะมาได้ไกลขนาดนี้
‪ไปดับเครื่องยนต์ซะ
‪โคตรทุเรศเลย
‪เมื่อกี้คือระเบิดแสง
‪แม่เจ้า
‪เราควรแยกกัน
‪ไปกับเขา
‪พาฉันไปที่เรือ
‪แก โรวัคอยู่ไหน
‪รู้สึกเหมือนเป็นเจไดเลย
‪ห้า เอาเขาออกไปข้างนอกที
‪ห้า ตามหาโรวัค ฉันจะหลอกล่อผู้คุมกันเอง
‪เป็นฉันจะไม่ทำแบบนั้น
‪เรากำลังจม
‪ฉันโดนคนสี่คนตามล่า ‪ฉันอยู่บนดาดฟ้าเรือ และฉันซวยแล้ว
‪ไม่!
‪ไม่เอาน่า
‪ไม่สิ เดี๋ยวนะ ฉันจัดการได้
‪ไอ้เวรเอ๊ย
‪ฉันเกือบยิงกบาลนายแล้ว
‪แม่งเอ๊ย ไปกินอาหารเลยไป
‪- ไปตายซะ ‪- ไปตายซะ
‪นายสิไปตาย
‪ฉันอยู่ในห้องส่วนตัวของโรวัค
‪พาฉันไปที่เรือชูชีพ
‪หนึ่ง โรวัคกำลังออกไปพร้อมผู้คุ้มกัน
‪อยากให้ฉันทำยังไง
‪สี่ นายอยู่ไหน
‪หนึ่ง ได้โปรด
‪- สี่ ‪- ช่วยฉันที
‪ตอบฉันที พวก
‪พาฉันออกไปจากเรือนี่
‪นายอยู่ตรงไหน มีใครเห็นเป้าหมายบ้าง
‪ฉันไม่รู้ตำแหน่งตัวเอง หลีกเลี่ยงช่องสื่อสาร ‪ฉันตามหาสี่อยู่
‪- สี่ นายอยู่ไหน เพื่อน ‪- นายกำลังแหกกฎตัวเองนะ
‪นึกว่านายไม่มีครอบครัวซะอีก
‪ท่านปะธานาธิบดี
‪แม่งเอ๊ย แม่ง!
‪นี่เรือลำใหญ่ พูดอะไรหน่อย เพื่อน
‪เขากำลังจะฆ่าฉัน
‪บอนด์ นายต้องรีบมาที่นี่
‪อยู่นี่เอง
‪คลีฟเวอร์ส
‪อะไรนะ
‪รายการทีวีน่ะ เร็วเข้า ไปกันเถอะ
‪ไอ้พวกเวรมิลเลนเนียล
‪เรือกำลังจม เร็วเข้า
‪เฮลิคอปเตอร์บินขึ้นแล้ว
‪ตรวจสอบสาม
‪- ตรวจสอบ มันอยู่ไหน ‪- ใช่
‪พวกเขาขึ้นเครื่องครบแล้ว
‪บินไปบ้านพักเดซาร์ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะบินได้
‪พวกมันจมเรือฉัน
‪ฉันคิดถึงที่อื่นมากกว่านะ
‪- เฮ้ย ‪- ฉันจะเป่ากบาลแก
‪แกเป็นใคร
‪ไม่มีตัวตน
‪มูรัต
‪ในเทอร์กิสถาน ‪เรากำลังเห็นการเปลี่ยนแปลงการปกครอง
‪- เราจะติดตามข่าวด่วนข่าวใหญ่นี้กัน ‪- ประเทศถูกล้มล้างอำนาจ...
‪เราเข้าใจว่าตอนนี้ทุกประเทศทั่วโลก ‪กำลังระดมกำลังช่วยเหลือพวกเขา
‪ค่ายผู้ลี้ภัยว่างเปล่า ‪เป็นภาพที่น่าประหลาดใจมาก
‪เรากำลังติดตามข่าวด่วนข่าวใหญ่
‪เราเข้าใจว่าพวกเขากำลัง ‪พาตัวโรวัคไปหาผู้ก่อการกบฏ
‪ฉันจำนายได้
‪ที่โอเปร่าใช่ไหม
‪- ขอต้อนรับสู่องก์ที่ห้า ‪- นึกแล้วเชียว
‪นายจะทำอะไร
‪มูรัต
‪ฉันเป็นพี่ชายนายนะ
‪นายไม่ยอมฟังฉันเอง พี่ชาย
‪ฆ่าฉันตรงนี้เลยสิ
‪ฉันอยากตายอย่างมีเกียรติ
‪ฆ่าฉันตรงนี้เลย
‪ฆ่าฉัน
‪ฆ่าฉันเดี๋ยวนี้
‪อย่าให้พวกมันแตะต้องฉันนะ
‪ยิงฉันเดี๋ยวนี้
‪มูรัต
‪ไม่
‪ความจริงเหรอ
‪ผมไม่รู้หรอกว่าจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อคุณตาย
‪ความตายยังคงเป็นปริศนา
‪แต่ชีวิต...
‪เป็นปริศนาน้อยกว่าหน่อย
‪ตัวคนเดียว...
‪เราใช้ชีวิต...
‪อย่างเงียบงัน
‪แต่หากร่วมมือกัน
‪เป็นทีม
‪เราทำอะไรได้มากมาย...
‪อย่างอึกทึกเชียวละ
‪ว่ากันว่าวิญญาณจากไปเมื่อเราตาย
‪แต่สำหรับเรา มันตรงกันข้าม
‪ช่วงเวลาที่ไม่มีอะไรจะเสีย...
‪กลายเป็นบางสิ่งที่จะได้
‪(ถ้าผมตาย ใช้กุญแจดอกนี้เข้าทุกบัญชีของผม)
‪(ทุกอย่างควรมอบให้กับลูกชายผม)
‪และโลกทั้งใบ...
‪ก็ดูจะหลอนน้อยลง
‪ผมคือหนึ่ง... แต่จะไม่หยุดแค่หนึ่ง
‪คราวหน้าเราแค่ปล้นคาสิโนโง่ๆ ได้มะ